Jessy Druyts beviel in oktober 2023 van een 3e kindje. De 30-jarige Wilrijkse maakte al eens een comeback na de bevalling van dochter Anne en plant ook nu een terugkeer in het peloton. Tot grote vreugde van haar oudste zoon Louis, die net als zijn mama in de ban is van de wielersport. Druyts werd met open armen ontvangen bij Belco-Van Eyck, waar ze haar ervaring ten dienste wil stellen van de ploeg.
Jessy Druyts beviel eind 2023 van een zoontje, die liefdevol gekoesterd wordt naast haar 2-jarige dochter Anna en haar 8-jarige zoon Louis. Naast de zware taak van een mama van 3 werkt Druyts als personal trainer en studeert ze tevens Voeding en Dieetleer aan Thomas More. “Ik volg volledig dagonderwijs, wat uiteraard loodzwaar is. Het betekent dat 2024 een overbruggingsjaar wordt in het peloton. Mijn belangrijkste taak wordt goede raad geven aan de minder ervaren meisjes bij Belco-Van Eyck. Wie nood heeft aan raad, kan bij mij terecht. Dat kunnen vragen over voeding zijn, maar ook over het randgebeuren naast de koers.”
“Naast mijn studies blijf ik ook werken als personal trainer. Die studies leunen eigenlijk nauw aan bij mijn job. Als renster diende ik jarenlang op mijn voeding te letten. Nu ben ik al een jaar aan het studeren in een richting die me uitermate boeit. Het is interessant om te leren waarom en wanneer je bepaalde voedingspatronen moet volgen. Ik kan de praktijk uit het verleden nu toetsen aan een wetenschappelijke benadering.”
“In 2023 trainde ik vooral op de afstand. Nu bekijk ik de koers vanop een dubbel platform, als persoonlijke trainer maar ook met ideeën naar voeding toe. Ik vind het leuk dat ik straks opnieuw zelf kan koersen. Er wacht me aanvankelijk weliswaar een rol in de schaduw, maar ik ben ervan overtuigd dat ik een meewaarde kan bieden. Ik ga de sportieve uitdaging aan en heb die ook nodig, al beschouw ik 2024 als een overbruggingsjaar naar 2025 toe. Dan wil ik me nog eens helemaal gooien.”
Marieke Meert
Bij Belco-Van Eyck moet men in 2024 verder zonder Marieke Meert, de kopvrouw uit Denderbelle die naar VolkerWessels verkaste. Die ploeg nam de vlag over van Parkhotel Valkenburg. “Marieke Meert blijft ook na haar vertrek een boegbeeld, een voorbeeld voor vele jonge rensters”, stelt Druyts. “Meert bewees dat je vanuit een kleine ploeg kunt doorgroeien naar het profpeloton. In de schaduw van Meert zag ik vorig jaar ook al andere goede rensters die straks kunnen doorbreken. Ik zag veel gemotiveerde rensters en daar draait het toch om tijdens de voorbereiding. De ploeggeest is alvast uitstekend.”
De wieg van Jessy Druyts stond in het huis van een koersfamilie. “Ik begon pas te koersen bij de aspiranten”, kijkt ze nog eens terug. “Ik vond dat zeker niet te laat om de stiel te leren. Ik verzeilde eigenlijk in de koers via mijn oudere broer Gerry, die ik samen met mijn ouders uiteraard overal volgde. Als jonkie deed ik mee aan competitie in het turnen, al was dat toch ook vooral leuk omdat ook andere vriendinnen aan gymnastiek deden. Nadien waagde ik me aan duatlon, naar het voorbeeld van mijn broer. Zo kwam ik ook in het wielrennen terecht en toen bleek de wielerdiscipline toch wel mijn specialiteit.”
In het voorjaar zal het nog wel vergeefs speuren worden naar Jessy Druyts. “Na mijn 3e bevalling sta ik uiteraard nog niet op niveau. Ik bekijk wel waar en op welke manier ik de ploeg kan helpen. Tegen de zomer aan zitten mijn lessen erop en kan ik meer focussen op de training en de koersen. Dan komt het erop aan opnieuw op te bouwen. Ik wil me vooral wegcijferen in het belang van de ploeg.’
Grote fysieke uitdaging
Jessy Druyts vergaarde bij de profs geen overwinningen tijdens haar verblijf bij teams als Topsport Vlaanderen en Experza-Footlogix. Haar comeback na de geboorte van Anna vierde ze bij het continentale Multum Accountants Ladies Cycling Team. Een nieuwe comeback maakt ze bij Belco-Van Eyck, de vlag waaronder het clubteam van de Sprinters Malderen van de Steenhuffelse voorzitter Luc Steenackers vaart.
Als junior gooide Druyts wel hoge ogen. In 2011 kroonde de Wilrijkse zich op het Wereldkampioenschap op de weg in Kopenhagen tot vicewereldkampioene. Ook op het EK op de weg kreeg ze tijdens de podiumplechtigheid een zilveren medaille om de hals. “In 2024 denk ik nog niet aan resultaten boeken. Ik sta voor een grote fysieke uitdaging. Uiteraard wil ik graag ook al sterk presteren, maar dat vormt in eerste instantie geen hoofddoel. Het ploegbelang primeert op mijn individuele progressie.”
Naar 2025 toe laat de Wilrijkse physical trainer nog alle pistes open. “Ik bekijk nog wel wat de plannen van Belco-Van Eyck zijn en of ik daar in pas. Ik heb alvast een aanvallende koersstijl voor ogen. Dat is niet altijd de meest rendabele manier van koersen, maar ze schenkt wel de meeste arbeidsvreugde. Me amuseren staat dan ook centraal. Na mijn vorige bevalling lag ik twee jaar stil wat een vlotte terugkeer niet bevorderde. Nu was ik minder lang inactief.”
