Wat is er geworden van de Jonge Flandrien 2016? Thibaut Ponsaerts, intussen 23, leek in het wielrennen een mooie toekomst te hebben. Het liep anders, door allerlei problemen. De Vlaams-Brabander kon bij de beloften 3 jaar evolueren in de structuur van Lotto Soudal, stapte over naar Minerva, moest een stap terugzetten naar Basso Team Flanders en koerst nu voor het Franse Philippe Wagner/Bazin.
Moeilijke ontwikkeling
Dubbele ritwinst in Tour du Pays de Vaud (Nations Cup) in 2017, 7e in de eindstand van de Vredeskoers in Tsjechië (ook Nations Cup), 4e in het eindklassement van Aubel-Thimister-La Gleize, 10e in de Ronde van Vlaanderen: de uitslagen van Thibaut Ponsaerts in 2017, als 1e jaars junior, bevestigden dat hij het jaar voordien terecht Jonge Flandrien was geweest. Een zware val op het WK in het Noorse Bergen werd het begin van een lange lijdensweg.
Daarna werd hij vooral afgeremd door allerlei letsels. Ook de pandemie stuurde z’n verdere ontwikkeling als renner in de war. De voorbije jaren liet Ponsaerts af en toe zien uit welk hout hij gesneden is. Zo werd hij in 2022 3e in de Omloop der Zevenheuvelen (Road Series) en rangschikte hij zich op plaats 8 aan het einde van het U23-BK op de weg in St-Lievens-Houtem.
Voor de start van het Belgisch kampioenschap Gravel in Turnhout liepen we Ponsaerts tegen het lijf. Met hem blikten we even terug op wat geweest is. “Over dat seizoen bij Minerva mag ik absoluut niet klagen”, verwijst hij naar 2022. “Ergens in september werd duidelijk dat deze continentale ploeg na 1 jaar al ophield te bestaan. Er was voor mij interesse van Belgische proconti-ploegen. Minerva zag ik toen als een reddingsboei, maar plots stopte het team en ook de profteams haakten af.”
Gebroken knieschijf
Dus trok de renner uit Kessel-Lo noodgedwongen naar Basso Team Flanders, het West-Vlaamse clubteam van Rudy Vandenheede. “Een stapje achteruit, maar ik kon er wel een heel mooi programma rijden”, blikt hij terug naar 2023. “In het 1e deel van het seizoen heb ik me enkele keren kunnen laten zien. Maar in juni brak ik mijn knieschijf. In het najaar heb ik enkel nog het EK/BK Gravel in Oud-Heverlee, bij mij in de buurt, kunnen rijden.”
Dus moest Ponsaerts op zoek naar een nieuwe zoveelste reddingsboei. Hij vond dit jaar onderdak bij het Franse continentale Team Philippe Wagner/Bazin. “De eerste weken van het seizoen heb ik gevoeld dat ik 6 maanden uit competitie was gebleven”, vertelt hij. “In een paar regionale koersen werd ik 4e en 6e. De zwaardere wedstrijden moeten er nog aankomen.”
Volgende week donderdag 9 mei 2024 rijdt Ponsaerts Circuit de Wallonie. En eind mei staat Tour de la Mirabelle op z’n kalender. “Het programma van mijn nieuwe ploeg leunt aan bij mijn capaciteiten”, gaat hij verder. “We kunnen enkele koersen in de Vogezen afwerken, ook in Zuid-Frankrijk. Recent heb ik in Frankrijk 3 1-dagskoersen gereden. Vooral in dienst van ploegmaat Alexis Guerin. Tour de la Mirabelle zal ik voor eigen rekening mogen rijden.”
Trainen op gravelbike
“Die Tour de la Mirabelle is niet meteen op het allerhoogste niveau want een 2.2-wedstrijd, dus moet ik me daar laten zien”, legt Ponsaerts meteen een kleine beetje druk op z’n schouders. “Neen, mijn trainingen doe ik niet in Frankrijk. Om klimritme op te doen trek ik naar de Ardennen. Met de ploeg kunnen we ook de Tour d’Alsace en de Tour du Limousin rijden, rittenkoersen waar ik naar uitkijk.”
Ponsaerts geeft de droom om de stap naar de profs te zetten niet op. “Ik volg momenteel via zelfstudie thuis een opleiding fietsmechaniek”, verduidelijkt hij. “Hopelijk kan ik volgend jaar een voltijds profcontract versieren. Ik zet nog altijd alles op de koers. Door al die blessures van het voorbije jaar was de weg voor mij tot nog toe alles behalve gemakkelijk. Toch blijf ik erin geloven.”
Het BK Gravel in Turnhout zag hij als tussendoortje. “Ik start hier om mij een beetje te amuseren”, glundert Ponsaerts. “Af en toe kunnen trainen op de gravelfiets is plezierig. Dat zorgt voor een beetje variatie, leuker dan 5 of 6 uur onafgebroken op de weg te moeten trainen. UCI-punten heb ik niet. Dus sta ik in de 2e startbox. Wat betekent dat ik de 1e 20 km vol gas zal moeten geven om op te schuiven. Recupereer ik van die inspanning, dan is top 30 misschien wel mogelijk.”
