Het had een mooi wielerhuwelijk kunnen worden tussen Jill Ramaekers uit Hasselt en het Baloise WB Ladies-team van voormalig profwielrenster Ludivine Henrion. Niet dus. Want nog voor de 2 partijen hun 1e seizoen afronden, wordt Ramaekers de deur gewezen. “Spreekt ze over jaloezie bij de Waalse rensters? Onzin. Ze hield zich niet aan de afspraken”, vertelt Henrion.
2 versies
Jill Ramaekers nam dit weekend deel aan het Vermarc Cycling Project voor meisjes jeugd. In de uitrusting van de Baloise WB Ladies. “Dat mag ze niet. We hebben haar laten weten dat ze niet langer deel uitmaakt van de ploeg. En dat ze haar materialen moet inleveren.” Een duidelijke boodschap van sportdirecteur Ludivine Henrion. Maar dat heeft de entourage van Jill Ramaekers zo niet begrepen. “We hebben contact opgenomen met Belgian Cycling. Daar kregen we te horen dat de club haar niet kan verbieden om in de clubtrui te rijden. Daarom is ze in Rotselaar ook gewoon gestart in haar clubtrui”, klinkt het bij begeleider en trainer Ronny Vanderaerden.
Hoe dan ook, dat het niet langer botert tussen Baloise WB Ladies team en Jill Ramaekers is duidelijk. Maar wat is er dan precies aan de hand? Zoals verwacht zijn er ook hier 2 versies. “Jill heeft een mail ontvangen van de club waarin te lezen stond dat ze niet langer welkom is. Naar de precieze reden hebben we het raden”, aldus Ronny Vanderaerden. De neef van de ex-profs Eric en Danny Vanderaerden vermoedt dat jaloezie bij de Waalse rensters aan de basis ligt van het ontslag van Ramaekers. “Het was duidelijk dat een aantal collega-rensters niet blij waren met de goede resultaten van Jill. Onlangs werd ze nog knap 2e in het Waalse kampioenschap. Een moeilijk verhaal blijkbaar. Het is jammer dat zoiets kan gebeuren bij jeugdteams. Ploegmaats moeten elkaar ondersteunen, niet tegenwerken.”
Verdere stappen?
Bij Ludivine Henrion klinkt er een andere versie van de feiten. “Er is absoluut geen sprake van jaloezie. Toch niet van de kant van de Waalse collega’s. Jill, of beter gezegd de entourage van Jill, slaagde er niet in om zich aan de clubafspraken te houden. Ze deden hun eigen goesting. Vaak zonder rekening te houden met de belangen van de club.”
“Als het dan eens niet lukte voor Jill, werd er in de richting van de andere rensters gekeken. En werden er commentaren gepost op sociale media. Voor ons kon het niet langer zo. Daarom is het beter dat onze wegen scheiden. Dat hebben we haar ook laten weten. Het ontslag komt er nu. Niet op het einde van het seizoen. Jill mag niet langer in onze uitrusting rijden. Als ze dat toch blijft doen, zullen wij verdere stappen zetten”, weet Henrion.
Jill Ramaekers zelf is het grootste slachtoffer van deze situatie. Terwijl haar overstap van Team Glabbeek naar Baloise WB Ladies er net kwam om sterker te worden. Ramaekers liet het voorbije seizoen al mooie dingen zien. Ze won in het begin van het seizoen een individuele tijdrit in het Waalse Saint-Ghislain. Op het BK tijdrijden in Geraardsbergen werd ze 10e en beste renster uit de Baloise WB Ladies-stal.
Zoektocht al gestart
Verder liet Ramaekers nog een aantal ereplaatsen noteren. Haar voorlopig grootste uitdaging, de Ronde van Vlaanderen, liep uit op een sisser. Als gevolg van technische problemen moest ze vroegtijdig voet aan grond zetten. “Ik ben natuurlijk heel erg teleurgesteld. En ik had dit niet verwacht. Vooral omdat ik niet weet waarom ik aan de deur gezet word”, vertelt de Limburgse ons zelf.
Ondanks het slechte nieuws uit Wallonië blijft Ramaekers strijdvaardig. Ze is alvast van plan om de rest van het seizoen te blijven koersen. “Het maakt me niet uit in welke uitrusting dat kan. Ik wil gewoon koersen.” Tijdens het Vermarc Cycling Project in Rotselaar en Lennik reed Ramaekers samen met haar intussen voormalige ploegmaats. Heeft ze gesproken met haar vroegere strijdmakkers? “Niet echt. Behalve dan met 1 meisje waarmee ik een goede band heb.”
De zoektocht naar een nieuwe ploeg is blijkbaar al gestart. Ramaekers hoopt snel nieuws te hebben over haar toekomst. “We zijn niet op zoek naar een echt grote ploeg. Ik wil bij een team terechtkomen waar ik kan blijven groeien. In de 1e plaats als tijdrijdster. Maar ook als klassiek renster. Ik voel me goed op geaccidenteerde parcoursen. Ik denk dat mijn toekomst daar ligt.”
