Weinig Belgische fietsregio’s die zo tot de verbeelding spreken als de Belgische Ardennen. Alleen vergt een daguitstap naar het zuiden van het land voor vele Vlaamse en Nederlandse fietsers een serieuze verplaatsing. Het kan ook anders, want ook op een steenworp van Leuven kan je al Ardennenvibes opdoen. Wij dokterden een route uit die jullie in no time van het Leuvense richting Ardennen brengt. De route is voor deze regio vrij mild wat betreft hoogtemeters. En is dus voor een breder sportief publiek toegankelijk.
‘Berg’, ‘Burg’ en ‘le-Mont’
Starten doet deze WielerVerhaal Fietsroute aan Sporthal Verona in Leefdaal. Vlak aan de E40-afrit Bertem. Onze tocht begint vrij gezapig met de langgerekte Dorpstraat richting Leefdaal-centrum. Op de Raffelberg, een klim van 900 meter aan 4,1% gemiddeld, mogen we een 1e keer onze klimmersbenen aanspreken. Aangekomen op het plateau van Duisburg worden we gedurende 2 km getrakteerd op glooiende panorama’s zover ons zicht kan reiken. Via Duisburg zetten we vaart richting het in wielermiddens alomgekende Huldenberg.
Wie vooraf een blik werpt op het parcours weet overigens al hoe laat het is. Plaatsen met ‘Berg’, ‘Burg’ en – over de taalgrens – ‘le-Mont’ in de naam verwerkt, maken de dienst uit op deze route. Met andere woorden, deze route is klimmen geblazen. Huldenberg verlaten we via de Koxberg. Deze 1,3 km lange klim met een gemiddeld stijgingspercentage van 4% brengt ons tot op dezelfde heuvelrug waar ook de iconische Smeysberg op uitkomt. We dalen af via de Holstheide en de Neerpoortenstraat – 2,5 km aan 2,6% gemiddeld – brengt ons tot in Ottenburg. Alvorens de taalgrens over te steken, komen we terecht in een soort niemandsland.
Via de Chaussée d’Ottembourg – in tegenstelling tot wat zijn naam doet vermoeden een relatief smalle weg – duiken we haast letterlijk Waver binnen. In omgekeerde richting heb je aan deze Chausée d’Ottembourg overigens een hele kluif met zijn 600 meter aan 9,2% gemiddeld. Na 1 km doorheen de ‘banlieues’ klauteren we al terug Waver uit.
De volgende horde op onze route is de Côte de Quatre Carrés die ons van het centrum van Dion-le-Mont naar de Chausée de Huy brengt. Deze helling – een kronkelende weg langs open weides – is het schoolvoorbeeld van wat de regio van de Brabantse Ardennen zo typeert. Geen idee vanwaar de naam ‘Quatres Carrés’ komt. Maar feit is wel dat onze wielen vierkant lijken te draaien op deze beklimming, die op 1,1 km 62 hoogtemeters accumuleert. Dat niet alleen onze wangen maar ook het scherm van onze fietscomputer bij momenten rood uitslaat, hoeft dan ook niet te verbazen.
Het mooiste uit 2 werelden
Het begint ons te dagen dat we ondertussen in een andere wereld zijn terechtgekomen. Waar ‘Koning Auto’ tot en met het uitrijden van Waver het voor het zeggen had, heeft nu ‘Keizer Fiets’ de scepter overgenomen. We komen nog amper gemotoriseerd verkeer tegen. Zalig! Ook dit typeert de Brabantse Ardennen.
We klieven ons verder een weg doorheen de beboste valleien, en laten heel wat hoogtemeters letterlijk en figuurlijk links (en rechts) liggen. In Chaumont-centrum is het plots schrikken wanneer we de Rue Lahaut opdraaien. Uit het niets doemen er stevige stijgingspercentages op waardoor we amper oog hebben voor de pittoreske Eglise Saint-Bavon. Tot onze verbazing stellen we later vast dat er op Climbfinder geen spoor van deze beklimming terug te vinden is.
De afgelopen kilometers heeft het decor waarin we fietsen een gedaanteverwisseling ondergaan. De ‘beboste’ Ardennen hebben plaatsgemaakt voor de ‘uitgestrekte’ Ardennen. Op die manier combineert deze route het mooiste uit 2 werelden. De Chemin Du Dieu Amant is zo een typisch baantje waar je niet weet waar eerst te kijken. Het einde van dit baantje luidt ook het keerpunt van onze route in. Vanaf nu ligt het gros van de hoogtemeters achter ons. Met de wind in de rug – tenminste voor zij die onze tip niet in de wind hebben geslagen – gaat het nu voornamelijk in dalende lijn.
Secteurs Pavés
Net wanneer de schwung er lijkt in te komen, duiken er tussen Sart-Risbart en Longueville maar liefst 5(!) secteurs pavés op. Ze mogen dan wel kort zijn, ze halen wel flink het tempo eruit. We hebben even het gevoel van de Ardennen naar de regio Nord-Pas de Calais te zijn gekatapulteerd. Na 2 km van gedokker kunnen we in gestrekte draf afstormen op de taalgrens – die door de Dijle op natuurlijke wijze wordt getrokken. Vooral tussen Hèze en Grez-Doiceau gaat het met een rotvaart naar beneden. We moeten ons bedwingen om ons lichaam niet in de ‘super tuck’ positie te wringen.
In de laatste 20 km van onze route brengen we via de beklimming van de Florivalstraat – goed voor 1,9 km aan gemiddeld 3,3% – nog een 2e bezoekje aan Ottenburg. Met een bijtrapafdaling van 3,5 km zetten we vervolgens koers richting Sint-Agatha-Rode. Als uitsmijter krijgen we nog de S-bocht in Neerijse op ons bord. Net zoals bij zijn grotere broer in Overijse kronkelt ook hier de weg zich rond de kerk. Vanaf het nieuwe monument ‘ooghoogte’ – dat een ode brengt aan de schoonheid van het landschap dat wordt gevormd door de valleien van de IJse, de Dijle en de Voer – is het tot aan de finish nog 4 km genieten van onbetaalbare uitzichten.
Om af te sluiten nog een belangrijke tip: fiets deze route bij voorkeur op een dag dat je meewind hebt op het 2e deel van het parcours.
Download GPX WielerVerhaal Fietsroute Ardennengevoel Leuven!
WIN EEN FOLDING REPAIR STAND VAN VAR TOOLS!
