Alweer moet de wielerwereld rouwen. Bij een avondlijk ritje langs een jaagpad van de IJzer in Beerst (Diksmuide) ging een auto met 3 jongeren vrijdagavond van de weg. Het voertuig landde in een weide in een diepe krater vol water. 2 van de 3 inzittenden overleefden de bijzonder tragische klap niet. Onder hen de 18-jarige Miel Dekien uit Houthulst, als junior een veelbelovend renner.
Rode bergtrui
Veldrijden was aanvankelijk Miel Dekiens hoofdbezigheid. Nadat hij bij de aspiranten de kleuren van het Young Cycling Team Middelkerke verdedigde, stapte hij bij de nieuwelingen over naar Team MJ Wood. Pas eind vorig jaar veranderde hij van ploeg. Koen Feys kon hem overtuigen over te stappen naar het juniorenteam Air College-Bconcept, een pure wegploeg. Nochtans werd hij eind 2023 door toenmalig bondscoach Sven Vanthourenhout meegenomen naar het EK Veldrijden in Pontchâteau en werd hij ook 2 keer geselecteerd voor Wereldbekers in het veld.
“Ik kreeg z’n testen te zien”, vertelt Feys. “Toen ik de resultaten zag, was ik onmiddellijk overtuigd dat Miel naar de weg moest overstappen. Dat heeft hij ook gedaan. Met gunstig gevolg, want Miel reed een heel mooi wegseizoen. In Ingelmunster sloot hij het provinciaal wegkampioenschap als 2e af. In de Grand Prix Bob Jungels, een UCI-koers in het Groothertogdom Luxemburg, pakte hij de 4e plaats. Hij werd ook nog eens 3e in de nationale interclub Romsée-Stavelot-Romsée. En na de Vlaams-Brabantse Vermarc 3-daagse mocht hij de rode bergtrui mee naar huis nemen.”
Een wedstrijd winnen, lukte hem dit jaar niet. In de zomer van 2023 mocht hij wel eens de handen in de lucht gooien. In Zillebeke was hij op een licht hellende aankomstzone sneller en sterker dan een 10-tal medevluchters. Dekien kwam het voorbije seizoen wel enkele keren in de buurt van winst. Zo eindigde hij 3 keer op het podium van een regionale wedstrijd. “Eigenlijk haalde Miel fantastische resultaten in het 1e seizoen dat hij focuste op de weg”, benadrukt zijn ploegleider van het voorbije jaar.
Basso Team Flanders
Voor buitenstaanders was dat toch een beetje een verrassing. “Wat mij betreft presteerde hij volgens de verwachtingen”, beweert Feys. “Ik heb eens de resultaten van z’n testen en die van de 8 wegkoersen die hij in 2023 reed naast elkaar gelegd. Hij presteerde in de lijn van de verwachtingen. Miel was intussen ook helemaal overtuigd dat hij een toekomst op de weg moest proberen uitbouwen. Crossen ging hij nog enkel doen voor het plezier.”
Zo stond hij op 1 november 2024 aan de start van de Koppenbergcross. Anderhalve maand nadat hij in de Keizer der Junioren het wegseizoen had afgesloten, z’n 1e veldrit bij de beloften. Hij ronde de top van de Koppenberg als 27e en gaf op winnaar Victor Vandenberghe 4’40 toe. “Zondag zou hij de cross in Lokeren, eveneens een beloftenveldrit van de X²O Trofee, meepikken”, weet Koen Feys. “Zo ging hij nog een paar crossen afwerken. Voor de fun, omdat hij het nog altijd graag deed, maar niet langer als een echt doel.”
Want ook bij de overstap naar de beloften ging z’n voorkeur uit naar een pure wegploeg. Hij had gekozen voor Basso Team Flanders, de ploeg van de West-Vlaamse sportdirecteur Rudy Vandenheede. Een team dat heel vaak in Spanje en Italië gaat koersen. Daar keek Miel Dekien naar uit. In september 2024 was hij ook begonnen met hogeschool. Hij koos voor de richting Sporttechnologie, studies die hij in Kortrijk afwerkte.
Bijzonder beleefd
Door 1 fatale fout moeten al die dromen worden opgeborgen. Met 2 goeie vrienden reed Miel Dekien vrijdagavond op een kronkelend jaagpad langs de IJzer. Wat er fout is gegaan, zal het onderzoek moeten uitwijzen. Hun wagen ging van de weg. Het noodlot was er mee gemoeid, want de auto landde in een diepe krater in een weide. Een krater die nog dateert uit de 2e Wereldoorlog. Slechts 1 van de 3 inzittenden geraakte uit het voertuig en uit de krater. Hij slaagde erin om aan te bellen bij de eigenaar. De hulpdiensten werden meteen verwittigd, maar voor de 2 andere inzittenden kwam alle hulp te laat.
“Ik zal Miel Dekien altijd onthouden als een hele brave jongen”, snikt Koen Feys. “Hij was altijd positief ingesteld en heel voorbeeldig. Een negatief woord kan ik over hem niet zeggen. Hij was ook altijd bijzonder beleefd. Ik herinner me dat hij tijdens een teamstage per ongeluk een vaas omstootte. Nadien heeft hij zich minstens 10 keer verontschuldigd voor het breken van die vaas.”
Langs deze weg bieden wij aan de ouders van Miel, z’n familie en vrienden, z’n sportdirecteurs en ploegmaten onze deelneming aan.
