Voor de start van de beloftencross in Lokeren waren de deelnemers zwijgzamer dan gewoonlijk. Het tragische ongeval waarbij Miel Dekien vrijdagavond het leven liet, zinderde nog na. Robbe Marchand ging vorige week nog met hem trainen. Sil De Brauwere reed vele jaren met hem bij Team MJ Wood. En Thorben Allaer, 1e jaars belofte bij Starbikes-Vistabuild en ‘concurrent’, trok de voorbije jaren vaak op met Miel Dekien.
Enorm geschrokken
Met ruime voorsprong zette de Nederlander David Haverdings zondag de U23-versie van de Rapencross naar zijn hand. Voor Kay De Bruyckere die met de 2e plaats liet zien dat z’n mindere prestatie tijdens het Europees kampioenschap in Pontevedra aan een slechte dag kon worden toegeschreven. Thorben Allaer bolde als 16e over de streep en gaf bijna 4 minuten toe op Haverdings. Dat was voor hem dit keer bijzaak.
“Ik ben blij dat ik hier kon rijden, maar dat was toch met gemengde gevoelens”, geeft de veldrijder uit Hemelveerdegem, bij Lierde, toe. “Want het is pijnlijk dat Miel hier niet is. Hij was van plan in Lokeren te starten. Toen mijn ouders me zaterdagvoormiddag vertelden wat er vrijdagavond was gebeurd, kon ik het niet geloven. Ook nu kan ik dat nog altijd niet. Ik ben enorm geschrokken en heb beseft dat het leven plots gedaan kan zijn.”
Gelukkig voor de 18-jarige renner is het de 1e keer dat hij zoiets meemaakt. “Ik heb heel mijn leven tegen Miel gekoerst”, gaat Allaer verder. “Van toen we 11 jaar waren, als ik het mij goed herinner. Heel even reden we bij Milwaukee in dezelfde ploeg. Daarna altijd in een ander team. Toch leerde ik Miel heel goed kennen. Net als zijn ouders. Met hen gingen we soms uit eten. Vorig seizoen reden we zelfs eens samen naar een veldrit in Zwitserland.”
Beste resultaat
Meer bepaald naar de UCI-veldrit in Mettmenstetten. Miel Dekien werd er op 1 oktober 2023 9e en pakte een paar UCI-puntjes. Allaer eindigde 15e. Hoewel beiden een heel eind van elkaar wonen – de familie Dekien in het West-Vlaamse Houthulst, het gezin Allaer in Zuid-Oost-Vlaanderen – hadden ze toch vaak contact.
“Waar we samen aan de start kwamen, sloegen we altijd een babbeltje”, gaat Allaer verder. “Het was ook altijd lachen geblazen. Nadat mijn ouders me zaterdag vertelden dat Miel er niet meer is, kende ik een hele moeilijke dag. Ik niet alleen. Vandaag zag ik aan Sil De Brauwere en Robbe Marchand dat ze veel stiller waren dan anders. De dood van Miel heeft een hele grote impact op iedereen die hem gekend heeft.”
De Oost-Vlaamse 1e jaars belofte probeerde in Lokeren het beste van zichzelf te geven. Met een 16e plaats realiseerde Thorben Allaer z’n beste uitslag tot nog toe. “Miel reed mee, hij gaf me een extra boost waardoor ik dieper kon gaan dan gewoonlijk”, beweert de jonge veldrijder. “In zijn naam kon ik vandaag een goeie cross rijden.”
Nooit somber
Thorben Allaer zal tijd nodig hebben om het verlies van Miel Dekien te verwerken. “Het is de 1e keer in mijn leven dat ik afscheid moet nemen van een goeie vriend”, zucht hij. “Erover kunnen praten helpt, maar iedereen verwerkt dat op z’n eigen manier. Mijn gedachten dwaalden de voorbije uren vaak naar hem af. Dat ligt aan mij, dat is mijn natuur. Een grote prater ben ik niet. Miel zal altijd in mijn gedachten blijven.”
De tragische omstandigheden waarin Miel Dekien om het leven kwam, doen iedereen huiveren. Waren de 3 jongeren 1 meter eerder of 1 meter verder van het jaagpad langs de IJzer gegaan, waren ze niet in een krater vol water beland. En konden ze het gewoon navertellen en over enkele weken grapjes rond maken. Het noodlot besliste er helemaal anders over. Thorben Allaer zal nu moeten proberen om de leuke momenten met zijn veldritmaatje in gedachten te houden.
“Miels lach zal ik altijd onthouden”, benadrukt de beloftecrosser. “Hij zat altijd vol vreugde, was nooit somber en maakte altijd en overal plezier. Verdrietig heb ik Miel nooit gezien. Hij deed wat hij graag deed. En had bovendien veel talent.”
