Van een 2-voudig wereldkampioen mag je verwachten dat hij Belgisch kampioen wordt. Danny Sleeckx veroverde in Maldegem met ruim verschil de 3-kleur bij de Masters 50 tot 54 jaar. De veldrijder uit Oostmalle was er voor de start nochtans niet helemaal gerust in. Omdat hij recent op z’n doos kreeg van Erwin Bollen. Die ongerustheid was niet nodig. Sleeckx won met 1’40 voorsprong op Stefan Nerinckx. Bollen pakte brons.
6 Belgische titels
Bij de jeugd koerste Danny Sleeckx, intussen 53, vooral op de weg. In 1989 bezorgde hij België een medaille op het wereldkampioenschap voor junioren in Moskou. In de Russische hoofdstad moest hij enkel de Zwitser Patrick Vetsch laten voorgaan. Op de onderste podiumtrede stond een renner die nadien wat meer naam maakte: Steffen Wesemann, de Duitser die ook de Zwitserse nationaliteit heeft en in 2004 bij de profs de Ronde van Vlaanderen won.
Sleeckx evolueerde gunstig bij de jeugd. Want in 1992 sloot hij de Ronde van Vlaanderen voor amateurs als 2e af. Wim Omloop mocht toen het zegegebaar maken. “Ik kon mijn plan trekken, maar toch was ik niet goed genoeg om prof te worden”, blikt Sleeckx terug naar de jaren ‘90. “Ik ben wel altijd blijven fietsen. Nu nog rijd ik elke dag met de fiets naar het werk. Weliswaar elektrisch, maar van Oostmalle naar Antwerpen en terug circa 70 km. Trouwens, met de fiets ben ik sneller op school dan met de wagen.” (lacht)
Danny Sleeckx staat in het onderwijs. In het secundair geeft hij in het 2e jaar Techniek en in het 4e jaar Draaien en Frezen. Tijdens z’n vrije tijd is hij vooral op de fiets te zien. In de zomer op de mountainbike, in de winter op de crossfiets. In Maldegem mocht hij voor de 6e keer een Belgische 3-kleur aantrekken.
Geklopt door trainer Orts
“In het veldrijden bij de Masters is dit mijn 4e titel na elkaar”, begint Sleeckx een kleine opsomming. “Voordien pakte ik al eens een Belgische titel in het strandracen én in het mountainbiken. Zowel in 2022 in Ipswich als in 2023 in Hamburg werd ik in mijn leeftijdscategorie wereldkampioen veldrijden.”
Daar bewaart de leraar leuke herinneringen aan. “In Ipswich gingen we met 2 naar de streep en trok ik aan het langste eind”, blikt hij terug naar het duel met de Brit Nicolas Craig. “Vorig jaar in Hamburg liep het helemaal anders. Daar reed ik tijdens de openingsronde alleen weg en bleef ik 50 minuten solo voorop. Zoiets vergeet je niet snel.”
Af en toe pikt Danny Sleeckx zo’n internationaal kampioenschap mee. Recent trok hij naar het Spaanse Pontevedra voor de Europese titelstrijd. De regerende wereldkampioen legde de duimen voor de Spanjaard Jordi René Bellmunt. “Dat is de trainer van Felipe Orts”, verwijst Sleeckx naar de Spaanse prof die recent in België enkele podiumplaatsen versierde en op het EK 2e werd na Thibau Nys. “Ik kwam 3 tellen tekort. Op dat EK was het echt koers. We zaten met 5 binnen 12 seconden. Het niveau van die internationale kampioenschappen ligt redelijk hoog. In België heb je 1 Danny Sleeckx. Op zo’n EK of WK kom je er 7 of 8 van dat niveau tegen. Dat is natuurlijk leuker. Je wil altijd winnen van de betere mannen. Wat mij op het WK al 2 keer gelukt is.”
Niet meer zo soepel
Het ziet er niet naar uit dat Danny Sleeckx morgen of overmorgen de fiets aan de spreekwoordelijke haak zal hangen. “Want ik doe dit gewoon graag”, benadrukt de man uit de provincie Antwerpen. “Bovendien probeer ik mezelf goed te verzorgen. Belangrijk is ook dat mijn vrouw er achter staat. Zonder haar steun zou dit niet mogelijk zijn.”
Het mooiste bewijs: in z’n tuin in Oostmalle installeerde hij 2 balkjes. “Na bijna elke training spring ik daar eens over”, beweert Sleeckx. “Ik was blij dat hier op het parcours in Maldegem ook balkjes waren gelegd. Het is een risico want op mijn leeftijd ben je niet meer zo soepel als iemand van 18 of 19 jaar. Ik spring altijd. Tijd win je er volgens mij niet mee. Energie wel. Het BK-parcours met veel draaien en keren was me echt op het lijf geschreven.”
Toch beweert Sleeckx dat hij vooraf niet helemaal zeker was van zijn stuk. “Ook al ben je 2 keer wereldkampioen, het is niet eenvoudig om alles te winnen”, benadrukt hij. “In de winter train ik niet veel. Het blijft meestal bij de fietstochten naar school. In de zomer zit ik veel op de mountainbike. Wedstrijden doe ik niet. Ik rijd met een vriendengroep en dat zijn vaak al wedstrijden op zich”, lacht hij.
Win een The Vandal-jacket, het favoriete casual item van ambassadeur Zdeněk Štybar!
