In 2023 besliste Kenny Roelandt niet langer een vergunning Elite 2 aan te schaffen. De West-Vlaamse veldrijder stapte op 1 januari 2024 over naar de Masters. Met als doel titels pakken. Een beenbreuk stuurde het jaar deels in de war. Toch veroverde hij truien. Een week nadat hij in Maldegem Belgisch kampioen werd bij de 35- tot 39-jarigen haalde hij in het Duitse Hamburg de wereldtitel in zijn leeftijdsgroep. Daar was hij de enige gouden Belg.
Boven alle verwachtingen
Net voor de Parkcross in Maldegem van 7 februari 2024 liep het voor D-crosser Kenny Roelandt op training grondig fout. “Een val tijdens de laatste training van het seizoen 2023-’24”, zucht de veldrijder van Houtland-Westkust. “In een eenvoudige bocht schoof ik op glibberig mos onderuit. Pal op mijn bovenbeen. Ik werd nog de dag zelf geopereerd. Na een aantal weken niets doen, startte de revalidatie. Mijn zwaarste letsel ooit, dat kan ik nu wel zeggen.”
Nochtans is Roelandt op dat vlak ervaringsdeskundige. Hij brak al eens z’n rechterknie, liep diverse sleutelbeenbreuken op en scheurde ook nog eens een kruisband. Circa 10 maanden later wordt hij nog vaak herinnerd aan de breuk van dat linkerbovenbeen. “Ik ondervind nog altijd hinder”, beweert de Bekegemnaar. “De aangebrachte pinnen kunnen pas na 1 jaar worden verwijderd. Dit seizoen is het vooral behelpen voor mij.”
Roelandt was van plan tijdens de zomer een mountainbikeprogramma af te haspelen. “Ik heb maar een paar wedstrijden kunnen rijden”, vertelt hij. “En dan nog niet op volle kracht. Net voor de 1e veldrit in september werd ik beter en beter. Uiteindelijk stijgen mijn resultaten boven alle verwachtingen uit.”
Bandenkeuze
Mag je wel zeggen. In Maldegem stond bij de 35- tot 39-jarigen helemaal geen maat op Roelandt. Op Kristof Cop had hij meer dan 2 minuten voorsprong. “Dat parcours in Maldegem ligt me supergoed”, glundert de West-Vlaming. “Wat draaien en keren, enkele korte heuveltjes, allemaal korte inspanningen, dus niet echt op de macht. Dat ligt me. Samen met de 40- tot 44-jarigen gingen wij een halve minuut na de Elite 3 van start. Na de 1e ronde zat ik al op kop. Daarna reed ik steeds verder weg van de concurrentie.”
Zodat Kenny Roelandt z’n 1e 3-kleur als Master mocht aantrekken. Uitgebreid vieren was er niet bij, want een week na het BK stond in Hamburg het Wereldkampioenschap Veldrijden voor Masters op de agenda. De race stond zondag 1 december, dag van z’n 38e verjaardag, om 13 uur op het programma. Zaterdag maakte hij kennis met het parcours.
“Op een bevroren ondergrond”, verduidelijkt hij. “Bij de extra verkenning van zondagvoormiddag lag de omloop nog altijd bevroren. Ik verkende steeds met Grifo’s, met gewoon profiel. Omdat het zondagmiddag begon te dooien, stak ik net voor de start een zwaarder profiel. Dat was een goeie beslissing.”
EK Middelkerke
In Hamburg was het scenario totaal anders dan op het BK. Voor de nationale kampioen werd het in de Duitse havenstad een zenuwslopende achtervolging. “Op zo’n WK worden de startplaatsen geloot”, verduidelijkt Roelandt. “Ik had een hele slechte loting en werd pas als voorlaatste afgeroepen. Gelukkig was het peloton bij de 35- tot 39-jarigen niet zo groot. We stonden slechts met 36 aan de start. Bij 80 deelnemers had ik het al voor de start mogen vergeten. Ik kende een goeie start, zat bij de 1e passage aan de materiaalpost al 10e en op het einde van de openingsronde 3e. Kristof Cop, die op de 1e startrij stond, was toen al 20 seconden uitgelopen.”
Roelandt had zich mentaal voorbereid op een lange inhaalrace. “Het kwam erop aan geen fouten te maken op het gladde parcours”, geeft hij mee. “De eerste 3 ronden moest ik zelf wat aanpassen aan het parcours. Toen ik in 2e positie kwam, had Cop een flinke voorsprong. En ik leek niet dichter te komen. Vanaf ronde 4 lukte dat dan toch. In de voorlaatste ronde kon ik Kristof passeren en nog een stukje van hem wegrijden.”
In z’n 1e seizoen bij de Masters heeft Roelandt, om den brode administratieve kracht in het kunstonderwijs in Brugge, alle titels die te winnen vallen op zak. Wat kan het volgende doel zijn, behalve het verdedigen van beide truien? “In november van 2025 vormt Middelkerke het decor van de Europese kampioenschappen veldrijden”, weet de wereldkampioen. “Misschien zullen er ook titels voor Masters zijn. Die Europese trui kan een doel worden.”
