Na een toch wel zeer mooie carrière in het profwielrennen kondigt Carl Fredrik Hagen aan dat hij met pensioen gaat. De 33-jarige Noorse klimmer, die zijn absolute doorbraak kende in de Vuelta a España van 2019, kijkt met trots en dankbaarheid terug op zijn tijd in het peloton. Hij was voorbestemd om meesterknecht te worden van Bjorg Lambrecht bij de Belgische Lotto-formatie, maar het liep dus helemaal anders.
Overgang naar de weg
Carl Fredrik Hagen begon zijn carrière in het langlaufen om via het mountainbiken uiteindelijk dan toch op de weg te belanden. Hagen stapte over naar de weg in 2015 bij het Noorse continentale team Sparebanken Sør. Hier maakte hij indruk met ereplaatsen in nationale UCI-wedstrijden, vooral in klimkoersen. Dat zal op dat moment een voorteken blijken. In 2017 trekt hij richting Joker-Icopal, het grootste Noorse team van dat moment, met namen als Tobias Foss en Rasmus Tiller in de selectie.
In dat gezelschap breekt hij echt door. In 2017 wordt hij 11e in de Tour of Norway en 8e in de Artic Race of Norway, beide 2.Pro wedstrijden. Daarnaast wint hij de 3e etappe van de Tour d’Alsace, met aankomst op Lac Blanc. 2018 wordt het jaar van de bevestiging: een 4e plaats in de Tour of Norway en een 8e plaats in de Artic Race of Norway. Tel daar nog de eindoverwinning in de Tour du Jura bij en dan weet je dat Hagen toekomst heeft in het (grote) rondewerk.
Deze knalprestaties worden uiteraard opgemerkt door de WorldTour-teams. Een transfer naar Lotto Soudal volgt in 2019. De ploeg werkt dan een sterke klimploeg rond Bjorg Lambrecht en Hagen past van meet af perfect in dat plaatje. Samen zouden zij een sterk duo vormen in de bergen, waarbij Hagen Lambrecht als rechterhand zou ondersteunen in de bergen.
Bjorg Lambrecht
Helaas slaagt het noodlot toe. In de zomer van 2019 crasht Lambrecht tragisch tijdens de Ronde van Polen. Dat verlies laat diepe sporen na in het peloton en ook bij Hagen. Hij heeft meermaals aangegeven hoe zwaar deze periode voor hem was, en hoe hij zijn werk als meesterknecht zag als een eerbetoon aan de jongen uit Knesselare zijn nalatenschap.
Nauwelijks iets meer dan een maand na het overlijden van Lambrecht sluit Hagen zijn 1e Grote Ronde ooit af met een 8e plaats in het eindklassement van de Vuelta. Het orgelpunt is een 6e plaats in de 18e etappe. Een fenomenale prestatie die hem terecht veel lof oplevert. Onze columniste schrijft op dat moment het volgend ein har terugblik.
“Een laatbloeier, deze Noorse ex-skiër. Wielrennen is dan ook geen nationale sport, laat staan erfgoed in Noorwegen. Als 8e stranden in je 1e Grote ronde, een verrekt lastige dan nog: daar mogen een paar hoedjes voor af. Hoe hij na zijn tijdrit als een leeggelopen band over de meet viel, zegt veel over het doorzettingsvermogen van deze revelatie.”
Hagen tekent in 2021 bij het Israëlische WorldTour-team Israel Start-Up Nation. Hij wordt er vooral knecht voor kopmannen zoals Dan Martin en Michael Woods, maar krijgt mag ook zijn eigen kansen gaan. Helaas verloopt deze periode niet zonder tegenslagen. Hij kampt met blessures en heeft moeite om zijn vorm van 2019 terug te vinden. In 2022 veert hij rechtop met een 8e plaats in de 12e etappe van de Vuelta en een 5e plaats in het eindklassement van de Ronde van Hongarije.
Geen match
In 2023 maakt Hagen de overstap naar het nieuwe WorldTeam Q36.5 Pro Cycling Team, een project met ambitieuze doelen. Dit geeft hem de mogelijkheid om meer vrijheid te krijgen en zich te herpositioneren als klassementsrenner. Een 10e plaats in de Tour of Norway dit jaar is een zeldzaam hoogtepunt.
Met een pakkend bericht op Instagram neemt de Noor afscheid van het profwielrennen. “Het voelt een beetje vreemd en verdrietig, en het is met een mix van angst en vreugde dat ik dit schrijf en aankondig”, begint Hagen zijn bericht. “2024 is mijn laatste jaar geweest als profwielrenner. Ik heb nog steeds veel liefde voor de sport. Ik ben niet vermoeid. Maar ik heb bepaalde waarden die heel belangrijk voor me zijn. Om te blijven koersen moet ik een goed buikgevoel hebben en geloven dat ik op een plek ben met goede mensen om me heen. Waar ik me zou kunnen ontwikkelen als renner en persoon.”
“Met de aanbiedingen die ik heb nu heb gekregen, lijkt me er geen match. Ik heb in ieder geval niet het juiste gevoel en kies er daarom voor om het profpeloton vaarwel te zeggen. Laat die compleet onbekende toekomst dus maar komen.”
