WielerVerhaal
  • Disciplines
    • Weg
    • Veld
    • Gravel
    • Mountainbike
    • Baan
    • Para Cycling
    • Vrouwen
    • Mannen
  • Routes en hellingen
    • WielerVerhaal Fietsroutes
    • GPX Fietsroutes
    • Cols en Hellingen
  • Materiaal
    • Materiaal
    • Reviews
  • Nieuwsbrief
  • Leestips
  • Fotospecials
  • Extra
    • Blik onder de motorkap
    • WielerVerhaal Giveaway Winnaars
    • WielerVerhaal team
    • Boekenshop
    • Contact

Beste Fietscontentplatform 2025 – België

WielerVerhaal

Meer resultaten...

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Post Type Selectors
WielerVerhaal
  • Disciplines
    • Weg
    • Veld
    • Gravel
    • Mountainbike
    • Baan
    • Para Cycling
    • Vrouwen
    • Mannen
  • Routes en hellingen
    • WielerVerhaal Fietsroutes
    • GPX Fietsroutes
    • Cols en Hellingen
  • Materiaal
    • Materiaal
    • Reviews
  • Nieuwsbrief
  • Leestips
  • Fotospecials
  • Extra
    • Blik onder de motorkap
    • WielerVerhaal Giveaway Winnaars
    • WielerVerhaal team
    • Boekenshop
    • Contact
  • Leestips
  • Mannen
  • De kunst van het afzien
  • Kramon
  • Kristof Ramon

Een hebbedingetje voor op de salontafel: ‘De kunst van het afzien’ van wielerfotograaf Kramon

  • Alex Polfliet
  • december 12, 2024
  • 3 minute read

‘De kunst van het afzien’ is een boek dat tracht ‘de rauwe schoonheid van het wielrennen’ in beeld te brengen. Dat laatste is meteen ook de ondertitel. Het boek, fotograaf Kristof Ramon aka Kramon en uitgever Luster Publishing slagen daar wonderwel in. Het boek is zelfs eerder ‘de kunst van het mooi in beeld brengen van het afzien’ geworden. Een hebbedingetje.

Foto’s: Kramon.

Iconisch uitgeputte Van Aert

Het boek van Kramon, artiestennaam van Kristof Ramon, is een hebbeding. Dit is wat men in vaktermen een ‘koffietafelboek’ noemt. Geen boek dat je in 1 ruk uitleest en dan in de kast gooit. Eerder een boek dat thuishoort op het tafeltje in de receptiehal van een bedrijf dat iets met fietsen heeft. Of een wielerdiehard als CEO heeft. Of gewoon voor op de salontafel. Of – nog beter dezer dagen – onder de kerstboom.

Om af en toe in te bladeren en te genieten van de ronduit prachtige foto’s en de stukjes tekst die bij de foto’s horen. Die teksten staan los van elkaar, dus je kan net zo goed vandaag pagina 135 lezen en bewonderen, om morgen het boek op bladzijde 72 open te slaan. Kenmerkend voor dergelijke koffietafelboeken is de luxueuze uitgave ervan: harde gestoffeerde kaft met reliëfdruk, 288 pagina’s van zwaar glanzend papier.

De foto’s met bijhorende korte verhalen zijn geordend in 5 eerder arbitraire hoofdstukken. In ‘Het theater/het spektakel’ staat eerder het decor en de toeschouwer centraal. Goed dat de auteur zich niet liet verleiden om de clowneske dansende duivel ten tonele te voeren. Wel is bijvoorbeeld een supporter in BORA-outfit opgenomen. Nee, dan is de foto van een nog erg jonge Wout Van Aert uitgeput op de stenen van de markt van Siena, na de Strade Bianche 2018, ronduit iconisch. De foto siert verdiend de cover.

Fiets in boom

De foto’s in hoofdstuk ‘De pijn en de glorie’ brengen de ontbering, de ontnuchtering bij verlies en de ontploffing van vreugde bij winst dermate in beeld dat je als kijker/lezer bijna fysiek de vastgelegde emotie voelt.

In ‘De elementen’ geselt de wind, de regen, de sneeuw,… de ruggen van de renners. De foto van Luke Durbridge ergens onderweg in de apocalyptische Gent-Wevelgem van 2015 spreekt boekdelen: de Australiër zit aan de kant van de weg met zijn hoofd in zijn handen, na van zijn fiets te zijn geblazen. Je hoort de man gewoon prevelen “Wat is mij overkomen?”.

De meest intrigerende foto tref je aan in het hoofdstuk ‘Vol gas’. Er hangt een fiets in de bomen. Dat trekt meteen de aandacht. Hoe komt die fiets daar? Van wie is die fiets? Waar is de renner? Blijkt het de fiets van Jan Bakelants te zijn na zijn val in de Ronde Van Lombardije 2017. Kramon heeft meerdere foto’s van het incident, met onder meer Bakelants die 5 of 6 meter lager ligt, net naast een betonblok. Hij hield aan de val liefst 7 gebroken ribben en 2 gebroken wervels over. Was hij op het betonblok beland, waren de gevolgen wellicht nog zwaarder geweest. Om maar te zeggen: Kramon verstaat de kunst om met 1 foto een verhaal te vertellen.

In hetzelfde hoofdstuk een ook wel bijzonder beeld: in de Bretoense koers Tro-Bro Léon van 2016 duikt het peloton een vreemdsoortige tunnel in. Kramon fotografeert van in de tunnel en drukt af, net op het moment dat de 1e renner de pijp induikt… Vakwerk!

Vrouwen?

In het laatste hoofdstuk ‘Achter de schermen’ neemt de auteur de toeschouwer mee naar de coulissen van het wielercircus: de rennersbus, het hotel, de massagetafel, de legendarische douches in de velodroom van Roubaix,…. De foto’s tonen aan dat er bij een koers heel wat komt kijken. De laatste foto is meteen ook een ode aan alle, dikwijls onder- of zelfs onbetaalde, medewerkers die bij de koers horen: je ziet 2 mecaniciens die ’s avonds in kunstlicht nog druk in de weer zijn om de fietsen voor de volgende rit van de Giro 2018 klaar te maken.

Kristof Ramon slaagt er in ‘De kunst van het afzien’ als geen ander in om de koers te tonen zoals die is. Mooi is dat ‘mindere goden’ net zo goed letterlijk en figuurlijk ‘in the picture’ komen als de alom gefotografeerde vedetten. Enig minpuntje misschien: het gaat enkel over mannenkoers. Kramon krijgt bij deze dus meteen een uitdaging: maak een fotoboek van de tedere schoonheid van het vrouwenwielrennen!

‘De kunst van het afzien’ is ook in het Engels verschenen ‘The art of suffering’ en is te koop in de betere boekhandel (of via Luster Publishing) voor de prijs van 44,95 euro. 

WielerVerhaal Giveaway: XL Speedrocker spatbordenset van SKS Germany!


Lees meer artikels

Tour Mechanic (TOM 11 en 22) en Mini Assistant (MIA 8 en 12) onmisbaar om onderweg aan je speelgoed te werken
LEES MEER

 

Movistar legt toptalent vast tot 2030: hij moet bepalende rol spelen in de Grote Rondes
LEES MEER

 

Het juk van de absolute topfavoriet: hoe leef je met het idee dat verliezen geen optie meer is?
LEES MEER

 

Share
Tweet
Share
Alex Polfliet

In zijn jeugdjaren (15 -19) was Alex een niet onverdienstelijk coureur. Maar niet goed genoeg om van een profbestaan te dromen. Hij stopte met competitiewielrennen, maar de liefde voor de fiets en de passie voor de koers bleef. Zo probeert hij elk jaar 10.000 km op zijn conto bij te schrijven. Exuberanter is zijn bucketlist: in zijn leven 500 verschillende cols opfietsen. Er resten hem nog 70 bergen om dat ultieme doel te kunnen afvinken. Alex was zowat de 1e die fietsgidsen schreef voor maniakale wielertoeristen die kicken op bergop rijden. Hij is auteur van ‘Fietsen in de Franse Alpen’, ‘Fietsen in de Pyreneeën’, ‘Fietsen in de Vogezen’, ‘Fietsen nabij de Italiaanse Meren’ en ‘Fietsen in het Zwarte Woud’. Ook schreef hij een boek over het veldrijden, ‘Kampioenen van het slijk’.



WielerVerhaal

Input your search keywords and press Enter.