Floris Dejaegher (19) veroverde op het winderige strand van Bredene de Belgische beachtitel bij de beloften. Hij volgt Jarne Vandersteeen op. De jongere broer van prof Jasper Dejaegher haalde het in zijn leeftijdscategorie met heel veel voorsprong op Gilles Burssens en Matthé De Leyn. Voor de 2e jaars belofte uit Gistel was deze nationale titel een primeur.
Vergaloppeerd
Floris Dejaegher kende op het BK een bijzonder sterke start. Na de 1e van 6 ronden passeerde hij aan de streep in het zog van onder meer Tim Merlier, Bert Van Lerberghe, Alex Colman, Tim Declercq en Aaron Verwilst. “De 1e passage op het strand richting Oostende was door de wind enorm zwaar”, blikt de Gistelnaar terug. “Ik stond vroeg in de startbox. Waardoor ik op de 1e rij kon starten. In een strandrace kunnen start en 1e ronde cruciaal zijn.”
Zeker bij een felle wind als zondagmiddag. “De kop van het peloton ging meteen naar links”, vertelt Dejaegher. “Ik was onmiddellijk mee met de profs. Er werden snel diverse groepjes gevormd. Ik was mee met het 1e peloton. Mijn broer kwam na de openingsronde met kleine voorsprong alleen door aan de streep. Ik zat in de top 5. Wat ik helemaal niet had verwacht.”
Logischerwijze diende Floris Dejaegher nadien wat gas terug te nemen. “Ik had wat op mijn adem getrapt”, geeft hij toe. “Daarna heb ik me wat laten uitzakken. Er zaten nog heel wat goeie profs achter mij. Tegen de wind in zat ik in een groep met Timo Kielich, Jonas Rickaert en Xandro Meurisse. Het was niet aan mij om op kop te rijden. In die groep heb ik me kunnen handhaven.”
Technisch sterk
Floris Dejaegher bolde als 17e over de streep en gaf op profkampioen Daan Soete ongeveer 7 minuten toe. “Ik denk dat ik mag zeggen dat ik een perfecte koers heb gereden”, analyseert de jonge kerel. “Op technisch vlak was ik wat beter dan de mannen in mijn onmiddellijke buurt. In de wat technischer stroken kon ik soms een beetje afstand nemen. Zo anticipeerde ik op de stroken tegen de wind in. Daar kwamen de sterkere profs opnieuw aansluiten.”
Over de titel bij de beloften had Floris Dejaegher vrij snel zekerheid. “Gilles Burssens was mijn voornaamste concurrent”, weet hij. “Na het keerpunt in Oostende zag ik hem telkens rijden. Op toch vrij grote afstand van mij. Mijn enige vrees was dat ik in de slotronde alleen zou vallen. Het verschil met de groep van Gilles was vrij groot. Maar als je solo tegen de wind moet beginnen beuken, kan het snel gaan.”
Die vrees was niet nodig. Burssens bolde als 20e over de streep en gaf iets meer dan 5 minuten toe op Dejaegher. Matthé De Leyn, net overgekomen van de junioren, gaf nog 8 minuten meer toe. “Vooraf besefte ik wel dat ik een kanshebber was”, geeft de nieuwe U23-kampioen toe. “Toch had ik dit niet echt zien aankomen. Het is ook mijn 1e trui ooit. Ik had me wel redelijk goed voorbereid op dit BK. Want ik ben hier vaak komen trainen.”
Moeilijk U23-debuut
Wat loonde. Floris Dejaegher combineert koersen met het 3e jaar Sportmanagement aan de Hogeschool Vives. Hij zit 1 jaar voor op z’n leeftijdsgenoten. “Ik heb een topsportstatuut, zo is de combinatie iets makkelijker te maken”, vindt hij. “Dat geeft me de kans om op een kwaliteitsvolle manier te trainen.”
Wie weet volgt hij het traject van zijn oudere broer Jasper die pas in z’n 4e jaar bij de beloften echt ontbolsterde en de stap naar Team Flanders-Baloise kon zetten. Floris lijkt wel een ander type. Want hoog opgeschoten. Z’n debuutjaar bij de beloften verliep niet vlekkeloos. Van mei tot juli kwam de student zelfs niet in competitie. En half september 2024 zette hij de wegfiets reeds langs de kant.
“Het was een jaar met veel ups and downs”, blikt hij terug. “Ik heb een hele tijd gesukkeld met mycoplasma. Waardoor ik goeie en mindere periodes in het seizoen regelmatig afwisselde. Ik heb wel heel wat mooie koersen kunnen rijden. Naast de ervaring die ik daarbij opdeed, ben ik door die wedstrijden ook een stukje sterker geworden. Dat heb ik de voorbije strandraces gevoeld.”
WielerVerhaal Giveaway: een paar Ergo 6 raceschoenen van SIDI!
