WielerVerhaal
  • Disciplines
    • Weg
    • Veld
    • Gravel
    • Mountainbike
    • Baan
    • Para Cycling
    • Vrouwen
    • Mannen
  • Routes en hellingen
    • WielerVerhaal Fietsroutes
    • GPX Fietsroutes
    • Cols en Hellingen
  • Materiaal
    • Materiaal
    • Reviews
  • Nieuwsbrief
  • Leestips
  • Fotospecials
  • Extra
    • Blik onder de motorkap
    • WielerVerhaal Giveaway Winnaars
    • WielerVerhaal team
    • Boekenshop
    • Contact

Beste Fietscontentplatform 2025 – België

WielerVerhaal

Meer resultaten...

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Post Type Selectors
WielerVerhaal
  • Disciplines
    • Weg
    • Veld
    • Gravel
    • Mountainbike
    • Baan
    • Para Cycling
    • Vrouwen
    • Mannen
  • Routes en hellingen
    • WielerVerhaal Fietsroutes
    • GPX Fietsroutes
    • Cols en Hellingen
  • Materiaal
    • Materiaal
    • Reviews
  • Nieuwsbrief
  • Leestips
  • Fotospecials
  • Extra
    • Blik onder de motorkap
    • WielerVerhaal Giveaway Winnaars
    • WielerVerhaal team
    • Boekenshop
    • Contact
  • Baanwielrennen
  • Buitenland
  • Elite
  • G-wielrennen
  • Interview
  • Mannen
  • Piste
  • Wielrennen op de weg
  • Archie Atkinson
  • Benissa
  • British Cycling
  • Magnus White

Als kind werd hij gepest, maar de rotzakken kregen hem niet klein: “Wil 1e parawielrenner in de WorldTour worden”

  • Birger Vandael & Yves Brokken
  • januari 14, 2025
  • 3 minute read

Het levensverhaal van Archie Atkinson is er eentje van tegenslagen en overwinningen. De 20-jarige Brit uit Heaton Moor lijdt aan hersenverlamming, ADHD en autisme. Als kind werd hij gepest, maar de rotzakken kregen hem niet klein. Vandaag behoort Atkinson tot de absolute top in Para-Cycling: “Er zijn zelfs pistemeetingen geweest die ik ook zou gewonnen hebben als ik bij de Elite was gestart”, geeft de ambitieuze atleet aan.

Foto: WielerVerhaal.

Sir Chris Hoy

Cerebrale parese, oftewel hersenverlamming, is een stoornis die tot stand komt door schade aan de hersenen tijdens of voor de geboorte. “Het verstoort onder meer je coördinatie en je evenwicht”, vertelt Atkinson. “Het enige wat ik dus tijdens het opgroeien kon doen, was hard werken, de aandoening onder controle krijgen en de best mogelijke situatie voor mezelf creëren.”

Als kind had Atkinson het niet gemakkelijk. Leeftijdsgenoten zochten hem op tijdens het para-football en filmden hem in actie. Vervolgens plaatsten ze deze beelden op sociale media om ermee te lachen. Gelukkig vond hij op de fiets een manier om zijn leven een nieuw doel te geven. Toen hij ongeveer 10 jaar oud was, maakte hij voor het eerst kennis met de wielerpiste. Dat deed hij onder de vleugels van legende en Olympisch kampioen Sir Chris Hoy.

Enkele jaren later kwam hij de 2-voudig Paralympisch kampioen Ben Watson tegen tijdens een ritje met zijn vader, die zelf werkzaam is voor fietswinkel Evan Cycles. De ontmoeting zou zijn leven veranderen. Watson gaf aan dat Atkinson in aanmerking zou komen voor het Para-Cycling. “Ik heb de nodige testen gedaan bij de British Cycling Foundation Pathway en uiteindelijk werd ik geaccepteerd”, weet de renner. “Nog geen jaar later groeide ik door van de Development Squad naar het Performance Team. Ik verliet de school en zou volledig focussen op de koers. Met succes.”

Medailles en titels

De Brit nam deel aan de UCI Para-Cycling Wereldbeker en won 2 keer brons in de C4 tijdritten in Alabama (VS) en Oostende aan de Belgische kust. Op slechts 18-jarige leeftijd was dat een heuse binnenkomer. Het leverde hem een selectie op voor de wereldkampioenschapen in Glasgow in 2023. Daar kreeg hij opnieuw te maken met een zware tegenslag.

In die periode kwam Magnus White om het leven op amper 17-jarige leeftijd nadat hij werd aangereden door een wagen. White was een goede vriend van Atkinson. Hij ging kapot van verdriet, maar toverde dit om in kracht en won zijn 1e regenboogtrui op de baan (MC4 Scratch), gevolgd door een bronzen medaille in de C4-wegwedstrijd. Naar eigen zeggen voelde het aan alsof hij die dag geduwd werd door zijn goede vriend. Een jaar later zou hij op de baan opnieuw kampioen worden in Rio de Janeiro (MC4, Individuele Achtervolging).

“Eerder had ik al te horen gekregen dat de Paralympische Spelen van Parijs voor mij niet zouden lukken”, vertelt Atkinson ons tijdens een koffiebreak in Benissa. “Er werd me al gevraagd om de focus reeds te leggen op LA. Toch vocht ik mezelf in de selectie. Hard werk heeft geloond.” In de individuele achtervolging behaalde Atkinson in Parijs zilver. Dat was echter een hartverscheurend verhaal. Met bijna een ronde voorsprong kwam hij immers ten val op 250 meter van de meet. Een zekere Olympische titel werd hem op die manier door de neus geboord.”

Profpeloton

Toch blijft de Brit razend ambitieus. “Vorig jaar was er interesse van 3 teams. Helaas is er niets doorgegaan, dus zit ik momenteel zonder ploeg. Ik woon doorgaans in Manchester, maar heb een huisje in Spanje dat ik huur zodat ik me optimaal kan voorbereiden op het wegseizoen. Ik droom ervan om deel uit te maken van de WorldTour. Zou het niet mooi zijn dat een ploeg een renner opneemt die naar de Paralympische Spelen gaat? Ik heb in elk geval mijn troeven, want kan zowel de baan als de weg aan.”

“Dit jaar 2025 mik ik opnieuw op de wereldtitel en de nationale titels. Ik blijf de weg combineren met de baan en wil al mijn titels verdedigen.” Op zijn frame plakt in elk geval nog steeds de sticker #RideForMaggie, een verwijzing naar zijn overleden vriend. De grootste overwinning heeft Atkinson echter al lang behaald: bewijzen aan alle pestkoppen dat hij verder kan geraken dan eender wie van de haters.

WielerVerhaal Giveaway: 3x 1 koffiepakket van Café Fringale, inclusief zelfontworpen nekwarmer én bidon! 


Lees meer artikels

1e jaars crossbelofte van Trinity Racing torst hoge verwachtingen: “Maar Cameron Mason is nog maatje te groot”
LEES MEER

 

Christophe Philippart en Annelies Biard baten succesvolle fiets-B&B uit in Benissa: “Het belangrijkste is: zeer goeie bedden en uitmuntend ontbijt”
LEES MEER

 

3e jaars belofte is naamgenoot van seriemoordenaar en nu ook Vuelta-verrassing: hij ontdekte de fiets dankzij de ramenlapperij
LEES MEER

 

Share
Tweet
Share
Birger Vandael

Birger maakte zelf 8 jaar lang deel uit van het peloton. Nu is hij een wielerromanticus die tonnen inspiratie haalt uit de emotie op de fiets. De koers is voor hem de dansende klimmer die tussen een mensenzee naar boven klautert, maar evengoed de bedroefde aanvaller die bij een overwinning naar een overleden vriend in de hemel wijst. De schrijver heeft standaard een miniatuur wielrenner op zak, omdat het hem herinnert aan de schoonheid van de koers, de ultieme strijd van mens versus natuur.

Yves Brokken

Yves is de drijvende kracht achter WielerVerhaal, dat hij eind 2015 zelf oprichtte. Is vooral zot van De Ronde, Parijs-Roubaix, Giro, Tour en WK. Maar krijgt hoe langer hoe meer kippenvel bij kleinere koersen (m/v) en jeugdwedstrijden. De mooie verhalen die achter de hoek schuilen, daar doet hij dit voor. Contact: [email protected]



WielerVerhaal

Input your search keywords and press Enter.