Het departement ‘Landes’ is het op 1 na grootste departement van Frankrijk. Het is dunbevolkt en dichtbebost. Het is bij uitstek hét Franse fietsparadijs, want wordt doorkruist door 1 lange ‘voie verte’, een fietsostrade die hier ‘La Vélodyssée’ wordt genoemd.
Over de Landes
De Landes is ook de meest groene streek van Frankrijk. 60% van het departement is natuurgebied. Langs de 100 km lange kust bevinden zich parelwitte stranden die grotendeels ongerept zijn gebleven. Landinwaarts worden die stranden geflankeerd door een brede gordel van zeer hoge duinen. De hoogste is de Dune de Pilat, of in de lokale schrijfwijze ‘Dune du Pyla’. Weer verder landinwaarts tref je uitgestrekte bossen, vooral naaldwouden. De grond is hier te arm om veel landbouw toe te laten en dus werden bossen aangeplant om houtindustrie aan te trekken. Tussen de eindeloze bossen vind je ook grote zoetwatermeren, waarop je ook aan watersport kunt doen.
Vanuit Bayonne, dat op de scheiding tussen de Landes en Frans Baskenland ligt, vertrekt de Vélodyssée noordwaarts tot het Bassin van Arcachon. Op die ene as zijn er vele aftakkingen die een eindje landinwaarts gaan tot 1 of ander dorp, maar daar houdt de fietssnelweg dan wel op en moet je terug. De ‘voie verte’ is – zoals steeds – uitstekend bewegwijzerd: de wit met groene bordjes geven telkens het volgende dorp aan met de afstand tot daar.
Het beste moment om de streek met de fiets te verkennen is buiten het hoogseizoen, en dit om 2 redenen. Tijdens de zomervakantie zijn de fietspaden zéér druk bezet met fietsende families en skaters, wat betekent dat de sportieve fietser constant in de remmen moet. Bovendien, tijdens de zomer kan het er héél droog en warm zijn en worden de fietspaden soms afgesloten uit voorzorg tegen bosbranden. Wij deden onze rit tussen de regendagen door en hadden net het omgekeerde probleem: op sommige plekken stond het fietspad onder water.
Van Mimizan naar de Dune de Pyla
Maar dat kon de pret niet bederven: de tocht die we maakten was geweldig mooi! Wij kozen Mimizan als vertrekbasis omdat dat badplaatsje halfweg ligt: van hieruit is het 100 km zuidwaarts tot Bayonne en bijna 80 noordwaarts tot de Dune de Pyla, onze bestemming voor vandaag.
We volgen de pijlen naar Sainte-Eulalie en Born en passeren meteen een 1e meertje, de Étang d’Aureilhan. Het fietspad slingert door het bos weg van de weg. In Sainte-Eulalie komt het fietspad in het dorp terecht en moeten we de weg delen met andere weggebruikers. Maar die zijn er nauwelijks want men koos bewust voor de meest rustige wegen. We volgen nu de pijl naar Parentis en verlaten weer de weg om langs de oever van het meer van Biscarosse-Parentis te flaneren.
Het fietspad is doorgaans van uitstekende kwaliteit, hier en daar een uitstekende boomwortel niet te na gesproken. Als we Parentis bereiken, volgt het enige wat vervelende stuk. Tot Biscarosse moeten we de D652 volgen. Het fietspad is van de drukke baan afgescheiden door een brede berm en een diepe greppel en dus op en top veilig. Maar het constante geruis van de wagens is niet waarvoor we naar hier gekomen zijn.
In Biscarosse moeten we even opletten: we zoeken de bordjes naar ‘Biscarosse-Plage’ en bereiken snel het badplaatsje Navarosse. Dat ligt aan het immense meer, Étang de Cazaut et Sanguinet, genaamd. Wij volgen de westelijke oever tot het Aquapark Biscarosse, waar we verder de pijlen richting Biscarosse Plage volgen. Tot nu liep de weg nagenoeg vlak, maar dat verandert nu helemaal. We moeten namelijk de duinengordel over die dit meer van de kust scheidt. Dat vertaalt zich in 3 steile beklimmingen, meteen na elkaar. Je kan ze wat vergelijken met 3 keer de Berendries.
3 keer de Leberg
Onze ONE-fietscomputer is heel precies en vertaalt wat we voelen: het stijgt hier tot 13,2%. Een bord geeft aan ‘Piste cyclable dégradée’ en inderdaad, het asfalt kan wel een nieuw laagje gebruiken. Maar slechter dan het doorsnee Belgisch fietspad wordt het nooit. Na een 2-tal héél lastige kilometers dalen we af richting kust en volgen nu de pijlen richting Arcachon. Af en toe staat er ook al ‘Dune de Pilat’ aangeduid. We rijden even langs enkele villa’s maar verlaten dan weer de bewoonde wereld om door het dunne naaldwoud te slingeren.
Sinds ons vertrek hebben we de zee nog niet gezien, maar plots dunt het bos nog verder uit en zien we links de grote zandduinen liggen. Hier en daar krijg je tussen 2 duinen een doorkijkje naar de zee. Stilaan is het tijd voor de finale: de laatste 5 km loopt het fietspad weer langs de weg, die hier het profiel van de reusachtige duinen volgt. Dat maakt dat we nog eens 3 beklimmingen genre Leberg te verwerken krijgen.
Na 78 km en 309 hoogtemeters bereik je de parking van de Dune de Pilat. We hebben erover gewaakt om nog net genoeg energie in de tank te houden om die duin – met zijn 118 meter de hoogste van Europa – te beklimmen. Dat moet echter te voet. Zelfs Mathieu van der Poel raakt hier met zijn fiets nooit op!
Zin om eens hetzelfde pad te volgen als onze redacteur doorheen Frankrijk? Vind dan de geschikte camper/mobilhome bij onze partner Alpha Motorhomes!
