In 2023 eindigde hij als 3e in de UCI-zegestand met maar liefst 16 overwinningen. Dit jaar 2025 voert hij de rangschikking zelfs aan. Wie is deze Algerijnse renner en waarom kennen we hem niet? In een jaar dat het WK op de weg voor het eerst plaatsvindt op het Afrikaanse continent, grijpen we elke kans om over het Afrikaanse wielrennen te schrijven.
Onbekend, onbemind
Akkoord, Yacine Hamza stapelt de overwinningen op in kleinere rittenkoersen op het Afrikaanse continent. Al pakte hij 1 zege meer in 2023 dan Primož Roglič, we zetten hem uiteraard niet op hetzelfde niveau. Win echter maar eens een koers, stelt het wielerorakel De Cauwer. Hamza won deze week 5 ritten op een rij in zijn thuisland, een kunststukje dat nog maar zelden gezien wordt in het hedendaagse wielrennen. De pijlsnelle sprinter bezit mogelijk het talent om mee te draaien op een hoger niveau, maar werd op de verkeerde plaats ter wereld geboren.
De meeste teams vissen in eigen land om hun renners te rekruteren. Voor Afrikaanse renners ontbreekt een circuit dat hen naar Europese ploegen leidt. Grote renners als Girmay ontwikkelden zich niet toevallig in de talentenfabriek van de UCI. Zelfs de 16 overwinningen uit 2023 volstonden niet om een kleiner Europees team te verleiden tot een contractvoorstel. De schaarse contacten die Hamza had, liepen op een sisser af. Hamza bouwt sindsdien via het Algerijnse Team Madar mee aan de ontwikkeling van talent van eigen bodem.
Het Algerijnse wielrennen kent een lange traditie. Al in 1897 werd een wielerpiste in gebruik genomen in Algiers, de hoofdstad van Algerije. Waar de wielergekke Italianen de koers in Eritrea lieten ontkiemen, brachten de Fransen het wielrennen naar Algerije. Na de WOII namen Noord-Afrikaanse kolonies van Frankrijk deel aan de Tour. Jammer genoeg is hun verhaal ondergesneeuwd door het verhaal van Abdel-Kader Zaaf. Volgens de overlevering viel de kleurrijke renner in stevige staat van dronkenschap in slaap en reed hij nadien de verkeerde kant van het parcours op. Het doet de renner Zaaf oneer aan. Wellicht groeide het verhaal mede als een manier van de Franse pers om hun koloniale renners te kleineren.
Procyclingstats
In Algerije bestond toen al een stevige wielercultuur waardoor het vuur van een verzetshaard wakkerde. We proberen ons in te beelden hoe de Noord-Afrikaanse wielrenners die de Tour reden door hun landgenoten werden bekeken. Stiekeme helden die hun bezetter gingen uitdagen? Of verraders die het grote wielerevenement mee glans gaven? Na de onafhankelijkheid van Algerije werd de lijn naar het vasteland doorgeknipt. Sindsdien haalden de Algerijnse renners de start van de Tour niet meer.
Het privéleven van Hamza lijkt sterk afgeschermd. Buiten enkele oppervlakkige nabeschouwingen na de aankomst konden we geen interviews opdiepen. Het internet leert enkel dat hij uit een wielergeslacht komt, waardoor hij als jongentje van 5 de liefde voor de fiets erfde.
De uitslagen op Procyclingstats tekenen zijn profiel als renner. Hamza won onder meer 14 ritten in de Ronde van Algerije en 4 in de Ronde van Bénin en Grote Prijs Chantal Biya. Meestal maakte hij het af in de sprint, al won hij occasioneel een tijdrit en een sprint bergop. Zijn trackrecord in eendagskoersen ligt een stuk lager en beperkt zich tot een aantal overwinningen. Hamza koerst quasi altijd in Afrika op .2-niveau, al eiste hij vorig jaar 2024 in Frankrijk een 2e plek op in een eendagskoers. Hij maakte ook een korte passage in België.
Kim de Baat
De clubgeschiedenis van Hamza leert ons iets bij over de Afrikaanse industrie. Hamza reed 3 jaar voor een team dat gesponsord werd door de nationale Algerijnse oliemaatschappij, 1 van de grootste Afrikaanse ondernemingen. Voor Algerije is de export van olie en gas een belangrijke economische activiteit. Madar, de sponsor van zijn huidige team, is onder meer een grote speler in de tabaksindustrie. Hij reed ook een periode voor het Dubai Police Cycling team, waar ook Belgisch bondscoach Kim de Baat als eliterenster een tijd een contract had.
Bij dat clubteam uit de Verenigde Arabische Emiraten stond de opperbevelhebber van de politie aan het hoofd. Volgens Wikipedia werd het team al in 1977 opgericht, al beperken de uitslagen zich tot de laatste jaren. Net zoals bij de grote broer Team UAE duikt ook hier Colnago op als fietssponsor. Krijgt Hamza ooit de kans om een Europese ploeg te vervoegen?
