Hoog bezoek afgelopen donderdag in Koers, het wielermuseum in Roeselare. Niemand minder dan André Greipel tekende present naar aanleiding van 40 jaar Lotto in het wielrennen. We strikten de voormalige spurtbom voor een gesprek over zijn huidige rol in de koers, zijn herinneringen aan zijn Lotto-periode en eindigden met een persoonlijke vraag.
Bondscoach
De Gorilla oogt nog steeds scherp. In de afgelopen 2 jaar finishte hij dan ook in de voorste gelederen in een aantal gravelraces. Als we vragen of hij zich klaarstoomt voor een volgende uitdaging antwoordt hij met een lach. “Nee, nee, ik neem niet meer deel aan wedstrijden. Dat was puur voor het plezier. Het is eerder een levensstijl, ik probeer gewoon fit te blijven.”
Sinds 2023 vervult Greipel de rol van Duits bondcoach. Hoe ervaart hij deze nieuwe uitdaging? “Uiteindelijk doe ik het eigenlijk vooral voor de renners”, bekent hij. “Ik lag als renner zelf vaak in de clinch met de federatie. Maar het is natuurlijk gemakkelijk om te klagen. Toen ik de kans kreeg om het op een andere manier te doen, vond ik dat ik die moest grijpen. Op die manier kan ik van tijd tot tijd in de koers zijn, zonder te veel onderweg te zijn.”
Op welke manier buigt Greipel zijn ervaring om naar iets beter voor zijn poulains? “Ik denk dat ik tactisch vrij goed was. Ik kon de race lezen, iets waar deze nieuwere generatie meer moeilijkheden mee heeft. Tijdens de wedstrijd kan ik niets doen, omdat we geen radiocommunicatie hebben. Vooraf praten we echter veel.”
Greipel houdt de druk af wanneer we hem aan de tand voelen over hoe hij Remco Evenepoel denkt te verslaan tijdens het WK in Rwanda. Hij wijst er op dat andere teams meer kans hebben. “Eerst moeten we nog zien of het WK ginder effectief gaat doorgaan”, grijnst hij. “Voor het Afrikaanse continent zou het goed zijn, maar we zullen zien na de Ronde van Rwanda.”
Speciale groep
Een terugblik op zijn tijd bij Lotto, voor wie hij toch 8 seizoenen koerste, moet hier zeker bij. In welke mate verschilde die ploeg van de andere ploegen waar hij voor reed? “Laat ons zeggen dat het na Lotto moeilijk was om dezelfde sfeer terug te vinden. We hadden als groep iets speciaal, iedereen was gelijk en vond zijn plaats. We reden niet gewoon met de fiets, we vormden ook een hechte groep ernaast.”
Greipel glimlacht als hij terugblikt op de verkenningen voor Vlaanderens Mooiste. “Wielrennen is hier de grootste sport, het was geweldig om dat van nabij te ervaren. Ik wilde het parcours van de Ronde altijd rustig verkennen, maar mijn ploegmaats stoven er op elke kasseistrook en helling van door alsof de finale al geopend was.”
De vraag naar zijn mooiste herinnering bij Lotto is hem ongetwijfeld al tot vervelens toe gesteld. Winnen op de Champs-Élysées is geweldig, toch vond hij overwinningen waar de hele ploeg in bijdroeg mooier. Zijn gezicht klaart nog steeds op als hij terugdenkt aan zijn Tour-debuut in 2011. “In mijn 1e Tourrit pakten we direct de overwinning en gele trui met Philippe Gilbert. Voor mij kwam een kinderdroom uit. Door een valpartij reed ik geblutst over de streep, maar ik had toch kippenvel.”
Druk in het wielrennen
Op het einde van zijn carrière bij Lotto kreeg Greipel harde kritiek uit de media: hij was zogezegd zijn snelheid verloren en durfde zich niet meer te positioneren. In diezelfde periode leed zijn moeder aan een slepende ziekte. Het confronteerde ons met de hardheid van de sport, waarin de context waarom renners minder presteren zelden in rekening wordt gebracht. Hoe heeft hij dat ervaren?
“In die periode dacht ik dat ik desondanks toch op topniveau kon meedoen”, klinkt het. “Maar als ik nu terugkijk… Dat was toch moeilijk, ik ben ook maar een mens. Echter, het wielrennen hielp me tijdens de ziekte van mijn moeder tegelijk om me op iets anders te focussen. Ik won toch nog redelijk veel wedstrijden. Zelfs in 2017 en 2018, toen ik ook te kampen had met blessures. Ook dat is iets waar je in je hoofd mee moet omgaan als je de sprints in gaat.”
Hoe zwaar moeten we ons de druk als kopman voorstellen? “Het is niet altijd makkelijk om met de druk om te gaan, maar ik leerde dat wel. Het is nog zwaarder voor de huidige generatie. Ik ben blij dat ik thuis een normaal leven had, mijn familie heeft me veel geholpen om niet altijd aan de koers te denken.”
Greipel eindigt met een kwinkslag. “Druk verteer je ook makkelijker als je het over 8 schouders kunt verdelen.” Het typeert de Gorilla: eerst en vooral een warme mens, die op die manier respect afdwong als leider.
