Dit is de meest mysterieuze crosser van allemaal – maar hij verdient wel tonnen respect!

Kevin Pauwels wordt anno 2002 in Zolder bij de juniores wereldkampioen voor eigen volk. Tijdens die wedstrijd toont hij zijn intrinsiek tactisch talent, en rekent onder meer af met Zdenek Stybar. Net voor de start probeert een reporter hem te interviewen, maar hij krijgt alleen maar halve zinnen als antwoord. Minder nog, het is enkel: ja, en nee. Vluchtig, panikerend schiet de reporter in een kramp en rondt af.

Hij geeft nog mee dat het waarschijnlijk de zenuwen zijn die van deze bedachtzame, stille Kalmthoutenaar op dat moment geen spraakwaterval maken. Een jaar later wordt Pauwels wereldkampioen bij de beloften. Er wordt hem een grote toekomst voorspeld in het veldrijden, los van zijn timide antwoorden en zijn wat broos ogende uiterlijk. Crosslegende Paul Herygers omschrijft hem, goed bedoeld, als volgt: “Das een manneke as gem zie, ge zout hem vijf frang geve”.

10 jaar later

Ongeveer 10 jaar na zijn wereldtitel bij de junioren wint hij de wereldbeker bij de elite. Op dat moment loopt er op deze aardbol wellicht geen betere crosser rond dan Kevin Pauwels. Hij kenmerkt zich door zijn wat onzichtbare maar zeer efficiëntie stijl. Hij wint talloze wereldbekercrossen, en geeft de verzamelde wereldtop vaak het nakijken met zijn flitsende finales. Hij blinkt uit in tactische meesterzetten, en is ‘katterap’ aan de finish.

Barometer

Waar de sportjournalist probeert om barok, drama en spanning te creëren, weet Kevin Pauwels dat telkens te ondermijnen. Hij reageert doodeerlijk op gestelde vragen, waarmee hij ook wel een stukje magie wegneemt. Bij Pauwels is na de cross het wedstrijdverhaal nooit een soort filosofisch vraagstuk of een Griekse tragedie. Je zit achteraf als kijker nooit met vragen of het nu een Rhino of een Grifo was die op de beslissende strook het verschil maakte. Pauwels is als het ware een leidraad, een barometer, een soort ondoordringbaar noordpoolgebied. Hij komt over als beredeneerd, vanuit zichzelf kijkend, een beetje ongevoelig zelfs, maar je kan er als analist na de cross wel mee aan de slag, als je goed luistert naar wat hij vertelt.

Interviewer of geïnterviewde?

Spectaculair is het om te zien hoe in de loop van zijn carrière menig journalist vastloopt op Pauwels’ ondoordringbaarheid. Ofwel zoekt de interviewer excuses voor de weinig spraakzame crosser, ofwel blokkeert de interviewer en breekt het gesprek voortijdig af. Er is echter nog een 3e, meer fascinerende soort, die de verhalende kant van het interview overneemt en zelf voor geïnterviewde speelt. Pauwels rest dan enkel nog een simpele ‘ja’ of ‘nee’.

Crosspuzzel

De verhalende kwaliteit, reikwijdte van zijn woordenschat of de dramaturgische meerwaarde is bij Pauwels niet ongelooflijk veel toegenomen in de loop der jaren, maar in zekere zin past hij wel mooi in de crosspuzzel. Hij heeft op zijn eigen manier zijn stekje verdiend en daar haalt hij nog elke cross een hoog rendement mee, gezien zijn relatief mindere kwaliteit tegenover de grote 2. De 1e 2 plaatsen gereserveerd afstaan, week na week, dat moet uitermate frustrerend zijn. Met het oog op nog twee belangrijke maanden is en blijft de boodschap evenwel: “Trappen is belangrijker dan praten”.

Fotomateriaal: Davy De Blieck.