Op het Catalaans juniorenkampioenschap in El Vendrell was de titel medio april 2025 niet weggelegd voor een Catalaan, maar voor een uitgeweken Belg. De 17-jarige Loewis Bockstaele-Huygen soleerde naar een knappe zege, de bekroning op het werk na een lastig 2024. Nu wil hij zijn trui laten schitteren in de komende Catalaanse koersen, waar hij een aantal doelen heeft gesteld.
Tot Net – Terrassa Ciclisme
Als een volleerd prof reed Loewis Bockstaele-Huygen (17) na een solo van meer dan 100 km naar de Catalaanse titel voor junioren in de GP Baix Penedès. “Een fantastisch gevoel”, geniet hij nog na. “Want dergelijke solo klaart niet iedereen. Het is geweldig, ik heb er nauwelijks woorden voor. De wedstrijd was 105 km lang en ik trok meteen in de aanval. Eerst kreeg ik nog een aantal jongens mee, maar na 5 km besliste ik om toch vol te gaan en te proberen.”
Voor de naar Spanje uitgeweken Belg is het de bekroning op zijn werk, na een voor hem lastig jaar. “Begin 2024 liep ik een sleutelbeenbreuk op”, vertelt hij. “Die blessure heeft me vrij lang parten gespeeld. Ik heb hierdoor een half seizoen verloren in mijn ontwikkeling. De operatie liet lang op zich wachten en vervolgens duurde ook mijn revalidatie heel lang. Op de koop toe had ik de schrik te pakken om in een peloton te rijden. 2024 was niet mijn beste seizoen, dat geef ik eerlijk toe.”
Loewis Bockstaele-Huygen koerst nog niet zo lang. Voor hij de liefde voor de fiets ontdekte, zat hij in het voetbal. Sinds enkele jaren verdedigt hij de kleuren van Tot Net-Terrassa Ciclisme . “3 jaar geleden zijn we naar Spanje verhuisd”, duidt hij. “Want in de buurt van La Salesse, waar we in Frankrijk woonden, waren in de buurt geen wielerclubs waar ik me bij kon aansluiten. Eens in Spanje zocht en vond ik al vrij snel een team, waar ik tot op vandaag nog steeds lid van ben.”
Volta Girona
Bockstaele-Huygen mag dan wel de enige Belg zijn bij het Tot Net-team, toch kan hij zich makkelijk verstaanbaar maken. “Ik ga hier in Catalonië naar school, dus ik spreek wel een mondje Catalaans”, klinkt het bij de 17-jarige. “Het is nog niet heel vloeiend en af en toe maak ik nog wat fouten, maar voor het overige heb ik niet zo moeilijkheden met de taal. Ik begrijp alles wat er gezegd wordt en kan goed communiceren met de ploeg. Dat is het voornaamste.”
De junior ziet in zichzelf een klimmer met veel power op het vlakke en de vaardigheid op een tijdritfiets. Op termijn ambieert hij een profcarrière. “Mijn grootste droom is om in de Tour de France de bollentrui mee naar huis te mogen nemen”, klopt hij zich op de borst. “Deel uitmaken van een profploeg zou al erg mooi zijn. Ik ben alvast goed op weg. Ik mag dan wel nog junior zijn, maar dankzij mijn overwinning op het Catalaans kampioenschap zijn er al enkele opleidingsteams van WorldTour-ploegen die interesse getoond hebben in mij. Maar uiteraard mag ik daar verder niets over zeggen.”
Het worden drukke weken voor Bockstaele-Huygen. Er staan enkele mooie Catalaanse wedstrijden op zijn programma. “Komende week sta ik aan de start van een manche in de Copa Catalana, een criterium in Sabadell. Een week later is er de Volta Girona, een koers die ik met rood heb omcirkeld in mijn agenda. Op de 2e dag wordt daar een klimtijdrit gereden. Dan wil ik echt op mijn best zijn en een mooi resultaat neerzetten.”
Classique des Alpes
Op zeer jonge leeftijd verliet Loewis Bockstaele-Huygen België. “Mijn ouders vonden Frankrijk altijd een heel mooi land”, herinnert hij zich. “Ze hebben daar iets gekocht en zijn dat beginnen opknappen. Met de bedoeling dat pand te verhuren als vakantiewoning. Catalonië daarentegen is een fietsparadijs en omdat mijn moeder heel graag fietst, zijn we met de familie naar Spanje verhuisd.”
Naast die Volta Girona heeft de jonge Belg nog enkele andere doelen gesteld voor de komende weken. “Als ik voor die koers geselecteerd word, zou ik graag met de Belgische selectie de Classique des Alpes willen rijden. Ook ga ik me proberen nog meer in de kijker te rijden om mee te mogen naar het EK in de Ardèche. Dat is een parcours dat me wel ligt.”
