Er is iets aan de hand bij Team Ineos, die conclusie mogen we na de 1e seizoenshelft wel nemen. Vorig jaar betekende die openingszin slecht nieuws, want de crisis bij de miljoenenploeg groeide week na week. Ineos omarmde dit jaar volop het moderne wielrennen door de geijkte patronen te doorbreken. De knoppen stonden echter niet altijd goed want hun duo-aanval in Luik-Bastenaken-Luik deed menig wenkbrauwen fronsen. De koerswijziging werd echter al beloond met een stevige groeicurve in de resultaten.
Bezem doorde staf
Een crisis vraagt om drastische maatregelen: eind 2024 kuiste team Ineos grondig in hun stafteam in een poging om het tij te keren. Een dergelijke wanhoopsmaatregel levert vaak niet het beoogde resultaat op. Bij Ineos ging de grote schoonmaak echter gepaard met een hernieuwde visie. We wreven ons immers meermaals in de ogen, maar droomden niet. Ineos swingde (een beetje) en trok de andere ploegen mee op de dansvloer.
Het team wil terug winnen en kreeg zelfs de motor van Caleb Ewan weer aan de praat. Liefst winnen ze echter met aanvallend koersgedrag. Dat viel vooral op tijdens de Tirreno-Adriatico en Parijs-Nice. Een muurbloempje mochten we hen niet noemen, maar toch zeker wel een saaie gast die steeds hetzelfde kunstje uitvoerde. Ze knepen de koers dood door uren op kop te rijden en hun kopman richting winst te dragen.
De afgelopen jaren vergaten ze daarbij dat ze niet meer over de leider beschikten om het op die manier af te maken. Een pijnlijk hoogtepunt daarvan was Geraint Thomas die de Giro in de slottijdrit aan Primož Roglič verloor. Die laatste was te kraken in 1 van de enige zware bergritten, maar Thomas verzuimde de sloophamer boven te halen en Sepp Kuss hield zijn toenmalige kopman in de race.
Nieuwe strategie, nieuwe resultaten
Tijdens Parijs-Nice ging Tobias Foss meermaals in de aanval. Een mooier voorbeeld van een volger die vervelde tot een aanjager bestaat er niet. Vroeg openen biedt minder zekerheid, maar levert ook een grotere beloning op als het slaagt. Foss behaalde een keurig resultaat in het eindklassement, al moest het team lang wachten op de beloning in de daguitslag.
In de laatste rit fladderde Magnus Sheffield naar de dagzege en steeg hij met stip naar een 4e plek. Bovendien pakte Thymen Arensman zijn 1e podiumplek sinds lange tijd in een WorldTour-rittenkoers, mede dankzij de offensieve ingesteldheid van de ploeg. Ineos was er als de kippen bij om mee waaiers te trekken en schakelde zo een aantal concurrenten voor het klassement uit.
Waaiers tijdens Tirreno-Adriatico, dat is een ongewoon zicht en opnieuw tekende Ineos present. Filippo Ganna daagde Matthieu van der Poel uit, werd gecounterd, maar vervolgde het steekspel gewoon de dag nadien. Toch zat er genoeg in de tank om zijn podiumplek op de aankomst bergop op de voorlaatste dag vast te houden. In de slotrit wist hij zelfs de 2e plek af te snoepen van de Italiaan Antonio Tiberi. 2 WorldTour-podiumplekken in 1 weekend, dat was lang geleden voor de Britse formatie.
Finetunen
We kunnen het de Ineos Grenadiers niet kwalijk nemen dat ze niet altijd resultaat rijden, want waar Ganna een stap zette in het eendagswerk, beschikken ze nu eenmaal niet over 1 van de top 5 renners in het rondewerk en de klimklassiekers. Toch behoeft de nieuwe strategie duidelijk nog wat finetuning. Zo was de duo-aanval van Tobias Foss en Bob Jungles tijdens Luik-Bastenaken-Luik niet de meest geslaagde tactische zet.
Aan de andere kant probeerde het team toch iets te forceren. Hadden ze andere ploegen ten dans kunnen verleiden, dan had de situatie er misschien helemaal anders uitgezien. De aanval van Thymen Arensman tijdens de Tour of the Alps leek bijvoorbeeld ook ten dode opgeschreven, maar hij rondde de verre solo magistraal af. Een dergelijke Arensman zagen we niet meer sinds zijn aanvalslustige Vuelta in dienst van Team DSM.
Zonder een topfavoriet in eigen rangen voor de zege in de komende Giro d’ Italia lijkt aanvallen ook het beproefde recept voor Ineos om een topresultaat te behalen. Arensman kan misschien hopen dat hij het podium haalt door te volgen, maar toch zien we hem liever een andere tactiek toepassen. Om in herhaling te vallen: het risico is groter als je all-in gaat, maar ook de beloning is veel groter als het slaagt. Een medekopman als Egan Bernal lijkt perfect geschikt voor die rol. In het begin van dit jaar leek Bernal herboren, maar werd hij gestopt door een val. Hopelijk kan hij die vorm terug te pakken krijgen. Hij zal alvast ruimte krijgen om de Giro op zijn kop te helpen zetten dankzij zijn moeilijke periode de afgelopen jaren.
