Ik voel het zo al aankomen, tijdens het slotweekend van de Tour roept de chauvinistische jury ‘hun’ Warren Barguil uit als de meest strijdlustigste renner van het peloton. Op de 2e plaats zal, net als vorig jaar, Thomas De Gendt prijken. Niet terecht, want De Gendt belichaamt deze prijs. Op de meest onmogelijk plaatsen valt hij aan, voor de kleinste voorsprong blijft hij rijden, van geen enkele onderneming heeft hij schrik. Ode aan Thomas De Gendt, de dapperste der Tourrenners.
Ik voel het zo al aankomen, tijdens het slotweekend van de Tour roept de chauvinistische jury ‘hun’ Warren Barguil uit als de meest strijdlustigste renner van het peloton. Op de 2e plaats zal, net als vorig jaar, Thomas De Gendt prijken. Niet terecht, want De Gendt belichaamt deze prijs. Op de meest onmogelijk plaatsen valt hij aan, voor de kleinste voorsprong blijft hij rijden, van geen enkele onderneming heeft hij schrik. Ode aan Thomas De Gendt, de dapperste der Tourrenners.
Vorig jaar had de jury een gelijkaardige keuze gemaakt. Peter Sagan liet toen onder meer De Gendt en Van Avermaet achter zich en won de Prijs van de Superstrijdlust. Op zich weinig op aan te merken, maar ook wel jammer, want Sagan stond uiteraard al op het podium van het puntenklassement. Met een jury die doorgaans bestaat uit enkele Franse journalisten, de koersdirecteur – de Fransman Thierry Gouvenou, ex-renners waaronder ook enkele Fransen en een stem voor het publiek, voel ik de bui al hangen. Barguil gaat 2 keer het podium op mogen, een keertje voor de bollen en een keertje voor de ‘Super Combatif’.
5 gebergten
5 gebergtenDe 20.000 euro zijn bijgevolg eveneens voor hem. Toegeven, Barguil rijdt een geweldige Tour en het zou niet onverdiend zijn om hem nogmaals extra te bekronen. Maar wat De Gendt doet, is gewoon nog straffer. In de 3e rit sprong hij op een kilometer of 50 van de aankomst met 2 jongens naar de kopgroep. Enkele dagen later was hij opnieuw mee in de Vogezen in de etappe die gewonnen werd door Aru. Ook in de etappe in het Juragebergte naar Station des Rousses was De Gendt mee en dat herhaalde hij in de Pyreneeën in de etappe naar Peyragudes, waarin hij enkel Cummings moest laten rijden. Zaterdag reed De Gendt de hele vroege vlucht naar de verdoemenis aan flarden en zorgde hij minutenlang voor paniek in alle volgwagens door lange tijd weerstand te bieden tegen het strijdend peloton.
Eenzame hoogte
De prijs van de strijdlust kon naar geen andere renner meer gaan. Ook zondag in het Centraal Massief was De Gendt weer netjes mee nadat hij aanvankelijk achteraan in het peloton werd gespot. Als hij straks ook in de Alpen in de aanval gaat – wat behoudens een mirakel ook wel zal gebeuren – is hij in alle 5 de gebergtes mee geweest. In het klassement van het aantal aanvalskilometers staat hij op eenzame hoogte op de 1e plaats. 2 jaar geleden won hij dat nevenklassement, met gebroken rib, voor Serge Pauwels. Ook in het puntenklassement en het bergklassement staat De Gendt netjes gepositioneerd. Wat Thomas De Gendt nu al jaren doet, tart alle verbeelding. Waar aanvallers zoals Cummings zich quasi elke rit sparen om dan verschroeiend uit te pakken, gaat De Gendt gewoon quasi elke dag ten aanval.
En dan vermelden we nog niet dat hij in de openingsweek kilometers op kop reed voor Greipel. Barguil heeft een etappe gewonnen, zal het bergklassement winnen, won alle harten van de Fransen en zal een verbeterd contract krijgen. Die 20.000 euro is voor hem een peulschil. In feite is er geen twijfel mogelijk. Nu al moet De Gendt de prijs voor de Superstrijdlust krijgen. De Gendt is een voorbeeld voor iedereen die op de fiets zit. Niet buigen, niet plooien, tegen de pijngrens en er doorheen!
Fotomateriaal: ASO.
