Salmon Hill, is dat klimmetje op het WK wel straf genoeg?

Mount Ulriken is alleen toegankelijk voor zeer geoefende mountainbikers en dus moeten deze wereldkampioenschappen het stellen met Salmon Hill. Een helling op de flank van 1 van 7 Bergense bergen. Of dat genoeg zal zijn om het verschil te maken, dat valt sterk te betwijfelen. De afdaling misschien, als er 1 of andere exoot het in zijn hoofd krijgt om vooraan te gaan rijden en per ongeluk een kwakje geeft. Dan, ja dan, dan liggen er 50 met hun smoel op het asfalt.

Het blijft een WK en 267,5 kilometer is lang. Er kan veel gebeuren. De mannen moeten op zondag 11 keer over Salmon Hill, de vrouwen op zaterdag 6 keer. Op dit golvende parcours is Salmon Hill de uitschieter. De voet ligt aan het Tveitevannet-meer, tussen de stadsdelen Kronstad en Ärstad, vlakbij de tramhalte ‘Sletten’. Verboden te lachen, want de halte erna heet ‘Slettebakken’. Dit ter zijde.

Salmon Hill begint met een recht stuk van pakweg 500 meter, gestaag bergop. Na het stukje vals plat komt er een draai naar links en wordt het toch wat pittiger. Maar zoals de naam zegt, het blijft een ‘hill ‘ en dus geen ‘col’. Stevig genoeg voor Greg Van Avermaet of Tom Dumoulin om aan de boom te schudden. Na 11 rondes zou dat eventueel wel eens kunnen gebeuren. We spotten intussen Philippe Gilbert tijdens de officiële verkenning van het parcours, rustig keuvelend met een Litouwse collega – als dat Konovalovas niet is!

Sowieso zal er tactisch steekspel nodig zijn. De afdaling oogt echter tot meer gevaar dan de klim kansen biedt. Vooral die U-bocht na een stevig stuk afdaling rechtdoor kan verrassen. Als het geregend heeft, en die kans is groot in de natste stad van Europa, en als er gevlamd wordt in de finale zullen er mogelijk wel een paar renners plat gaan. Maar eerlijk? Misschien had deze helling dichter bij de finish moeten liggen. Dan was het al iets meer voor de punchers geweest. Nu is dat halfweg het rondje van 17.9 km. Het kaf zal wel van het koren worden gescheiden, maar kan Salmon Hill meer?

Noren en Nederlanders

De naam van Edvald Boasson Hagen siert in ieder geval al de straatstenen richting de top. En dat is geen toeval, zo vertelt ons een inwoner met wielerhart. “Eddie is geliefd in het hele peloton, zei Thor Hushovd onlangs. En dat is ook effectief zo. Hij is een aardige jongen, altijd sympathiek.” Een hemelsbreed verschil met Alexander Kristoff, die andere Noorse klasbak, zegt de dame in kwestie ook. “Kristoff is meer de ster, en sterren zijn altijd wat meer op zichzelf. Zo hoort het misschien ook te zijn, maar het maakt hem niet populairder bij het publiek. Maar dat betekent niet dat we (lees: de Noorse fans) niet zullen supporteren voor Alex.”

De Nederlandse fans hebben hun toer intussen al gedaan. De naam van Bram Welten – alias Brambo – duikt op. En er is opvallend veel support voor de Nederlandse meiden: Anna van der Breggen, Annemiek van Vleuten, Ellen van Dijk en Chantal Blaak – alias Blaakie. En Marianne Vos, wat had u gedacht! De Dutchies zijn dan ook torenhoog favoriet om zaterdag een wereldkampioene af te leveren op Torgallmenningen Square. Dat het maar snel weekend is!