Het moet zijn dat er plots bronsgroen eikenhout groeit op de hoogste toppen van eender welk midden- of hooggebergte. Hoe verklaar je anders de Limburgse klimweelde die dezer dagen openbloeit richting  de Middellandse en Adriatische kusten?

Dylan Teuns. Foto: BMC/ Chris Auld Photography.

In Parijs-Nice dartelden Tim Wellens en Dylan Teuns zo prominent in de voorste gelederen dat niet alleen hun rangschikking maar ook hun marktwaarde behoorlijk opliep. In Tirreno-Adriatico peddelde Ben Hermans naar hogere sferen. In de koninginnenrit moest hij enkel in de laatste 100’en meters de ontketende Landa en Majka laten lopen. Achter hem stierf een slagveld aan grote namen, met Tourwinnaars Chris Froome en Vincenzo Nibali op kop.

Het leverde zaterdag een ongezien beeld op. Een Truienaar (Wellens) die op weg naar Valdeblore la Colmiane een Halenaar (Teuns) achterna zat.  Niet in een WK of zo, om als laatste dienst een drankbidon aan te bieden aan een landgenoot. Neen, in een officiële WorldTour-wedstrijd van hoog allooi, in een strijd om de knikkers van rit-, tijds- en klassementswinst. Een hoofdschuddende Teuns overigens, die Wellens in de ogen keek en zich doodgemoedereerd afvroeg waarom de ene gouwgenoot de andere opjoeg. En zondag speelden de 2 opnieuw een hoofdrol in de spectaculaire slotetappe.

Tim Wellens. Foto: ASO/ Alex Broadway.

Luc Roosen

Het schouwspel – dat zich met wat meeval wat vaker mag afspelen – mag het etiket ‘zeldzaam’ opgekleefd krijgen. Zo vaak gebeurt het niet dat een streekgenoot in de cockpit van een bergrit zit. Jelle Vanendert op Plateau de Beille in de Tour van 2011 was onvergetelijk, maar achteraf kon de Neerpeltenaar zijn nieuwe status nooit bevestigen. Voor andere Limburgse klimexploten moeten we al terug naar eind jaren ’80, begin jaren ’90. Toen won Luc Roosen uit Opglabbeek mooie bergetappes in de Dauphiné, de Ronde van Zwitserland en de Ronde van Oostenrijk. In La Suisse ging hij in 1991 zelfs met de eindoverwinning aan de haal.

En nu duiken ze met zijn 3’en in het klimvacuüm dat helemaal openligt. Hermans rijgt bergop al enkele jaren mooie prestaties aan elkaar die door het rijke BMC-palmares wat tussen de plooien vielen. Wellens, die er op zijn 26e helemaal doorkomt als puncher en als afwerker. Teuns, die als een komeet zijn allersterkste klimmersgestel heeft gevonden in de zomer van 2017 en rondrijdt met een killerinstinct. Ze vormen een zeldzame soort: de ‘Klimburgers’.

Total
45
Shares

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*
*