Koersen primeerde lange tijd voor Pia De Quint, maar na de dood van haar dorpsgenoot Michael Goolaerts en het verdicht dat haar vader tegen kanker moet vechten, heeft Pia De Quint andere zaken aan het hoofd. De koers is nooit veraf, maar meer dan ooit beseft ze dat er meer in het leven is. “Al wil ik een comeback zeker niet uitsluiten”, stelt ze scherp. “Ik zie deze periode als een break.”
“Ik heb eigenlijk nooit het besluit genomen om officieel en permanent te stoppen met koersen”, doet Pia De Quint haar verhaal. “Het zou best kunnen dat ik nog terugkeer in het peloton, waarom niet? Ik zie dit als een break. We zullen zien.” De intussen 30 geworden Hallaarse reed in haar carrière voor Sprinters Malderen en waagde het even bij de UCI-ploeg Lares-Waowdeals, maar daar vond ze haar draai niet. Ze was zielsgelukkig terug naar Sprinters Malderen te kunnen, maar die retour was geen lang leven beschoren.
Volle agenda
“Eigenlijk is deze situatie er een beetje gekomen door een samenloop van omstandigheden”, probeert ze klaarheid te scheppen. “Tijdens de koers in Borgerhout vorig jaar kwam ik nogal hard ten val, ik bezeerde daarbij mijn voet en liep grote schaafwonden op aan arm en been. Gezien de trouw met Mark (McNally, profrenner bij Wanty-Groupe Gobert, red) dichterbij kwam, vond ik het beter om het wat rustig aan te doen. Daarnaast was de combinatie koersen, voltijds werken en huwelijksplanning allemaal een beetje te veel van het goede, dus heb ik toen besloten het seizoen wat vroeger af te ronden.”
Op 28 oktober van vorig jaar volgde dan de grote dag. “En die werd gevolgd door een deugddoende huwelijksreis naar Maleisië”, vult De Quint aan. “Voor Mark begon daarna meteen weer de voorbereiding voor 2018, maar ik had er nog niet zo veel zin in, dus heb ik mijn vakantie thuis wat verder gezet. Uiteindelijk was het altijd het plan om niet te lang te wachten met gezinsuitbreiding. Ik heb vorige week mijn 30e verjaardag gevierd, en dat is een mooie leeftijd om mama te worden.”
Nog elke dag wasmachine lycra
En de koers? “Ik heb het wielrennen tot hiertoe nog niet echt gemist”, geeft ze toe. “Er zijn zoveel dingen die je kan doen als je niet elk dag moet trainen, koersen of rusten. Ik heb nu tijd om familiefeesten bij te wonen, uitstapjes naar her en der te doen, noem maar op. Daarnaast zit ik nog geregeld op de fiets, loop ik 3 keer per week 6km en doe ik af en toe mee aan een loopwedstrijd. Ik heb die sportieve uitdaging mentaal wel een beetje nodig, dus probeer ik dat zo lang mogelijk vol te houden. Verder heb ik mijn job als accountmanager voor de Provincie Antwerpen bij UNIZO die mij bezig houd en waar ik erg veel voldoening uit haal.”
Maar met een coureur in huis is de koers nooit ver weg. “Uiteraard volg ik het wielrennen nog”, lacht De Quint. “Ik heb iemand in huis die mij daar met mijn neus wat ophoud, en ik draai nog elke dag een wasmachine lycra. Ik ga ook vaak kijken naar zijn wedstrijden ,en de TV staat hier ook vaak op koers. We blijven dus wel wat in de sfeer.”
Perspectief
Weldra zal het leven er ten huize McNally-De Quint nog wat anders gaan uitzien. “Begin september verwachten Mark en ik ons 1e kindje. Ik ben van zin om zoveel mogelijk te genieten van deze zwangerschap en van het leven tout court.
Mijn papa heeft in februari het verdict gekregen dat hij een heel agressieve kanker heeft in de slokdarm. Hij vecht heel hard, en de vooruitzichten zijn zeer onzeker. Dat zet alles in perspectief, en dat doet je beseffen dat het leven zo broos kan zijn en dat je dankbaar moet zijn voor wat je hebt wanneer je het hebt. Ik plan dus niets vooruit en bekijk wel hoe het op mij afkomt. Misschien dat ik nog wel eens zin krijg om te koersen, maar misschien ook niet. We zien wel.”
Fotomateriaal: Pia De Quint.
