2017 was het 3e opeenvolgende jaar dat ik aan de start kwam van de Giro d’Italia. 2 jaar eerder had ik 1 etappe gewonnen en in de editie 2016 was ik 3 keer aan de winst. De Giro inpassen in mijn wedstrijdprogramma is telkens een evenwichtsoefening. Ik rijd de Giro heel graag, maar de Tour blijft uiteraard prioriteit. Van 2015 tot 2017 koos ik ervoor een deel van de Giro te rijden, maar de recuperatie, zowel fysiek als mentaal, in combinatie met de voorbereiding op de Tour maakt het niet gemakkelijk.

Voor de 100e editie ging de Giro in 2017 van start op Sardinië, om zo via Sicilië en het zuiden van de Laars verder richting noorden te rijden. De 3 etappes op Sardinië leken behoorlijk vlak, waardoor we met Lotto Soudal een gooi wilden doen naar ritwinst en roze trui in de 1e etappe. Maar dat draaide anders uit…. Lukas Pöstlberger van Bora-Hansgrohe verschalkte in de slotkilometer het jagende peloton en geen enkele sprinter kon de rit of het roze pakken. De sprint verliep niet zoals verhoopt, ik werd 3e en de ontgoocheling was groot.

Op dag 2 stond een lange, heuvelachtige etappe op het programma, waarvan helemaal niet zeker was of ze op een massasprint zou uitdraaien, laat staan dat we nog op de roze trui rekenden. Maar ik was in prima conditie, raakte over de heuvels en het team bracht me in een goede positie naar de streep. Het was 1 van mijn 1e wedstrijden met Jasper De Buyst als lead-out. Het werd een heel chaotische sprint, waarin Fernando Gaviria en Caleb Ewan elkaar raakten, deze laatste uit z’n pedaal schoot en ik naar de winst snelde.

Foto: LaPresse – D’Alberto / Ferrari.

Schaduwzijde

Als toetje kreeg ik de roze trui, eindelijk. De podiumceremonie in de Giro was een feest, met opzwepende muziek, talrijke kussen, bloemen en uiteraard de megafles spumante van de sponsor. Ik mocht op het podium voor de ritwinst, roze leiderstrui en puntentrui – mijn Giro kon toen al niet meer stuk. Ik heb nu de eer de leiderstrui in de
Vuelta en de Giro te hebben gedragen, sowieso unieke momenten in mijn carrière. Enkel de leiderstrui in de Tour ontbreekt nog.

Maar er was ook een schaduwzijde: de Giro 2017 vond plaats tijdens een moeilijke periode in mijn leven. Mijn intussen overleden moeder leed aan de spierziekte ALS en ik wilde eigenlijk liever niet naar de Giro vertrekken.
Maar de ploegleiding drong aan en ik ging toch naar Italië. De rest is geschiedenis….

Getekend, Andre Greipel.

Dit is 1 van de 78 mooie wielerverhalen in een boek dat uitgebracht werd door KOERS, Museum van de wielersport, ter ere van de complete vernieuwing  en heropening van het Roeselaarse wielermuseum. Dat gebeurde in samenwerking met uitgeverij Borgerhoff & Lamberigts

Total
25
Shares

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*
*