Ze staat breed lachend op de teamfoto van haar nieuwe ploeg Rogelli-Gyproc-APB U23, maar in werkelijkheid heeft ze nog niet veel redenen gevondne om te lachen. De pas 19 geworden Mischa Bredewold uit Amersfoort reed nog geen enkele wedstrijd in het tenue van Rogelli-Gyproc-APB. Dit is haar indrukwekkende verhaal.
Mischa Bredewold: “Op 20 augustus 2018 heb ik tijdens een training een heftig verkeersongeluk gehad. Ik ben aangereden door een vrachtwagen tijdens het oversteken van een N-weg. Het resultaat: 3 gebroken rugwervels, 6 gebroken ribben, een gebroken bekken en pittige hersenschade. Ik lag 2 weken in het ziekenhuis voor ik begon met revalideren. De Hoogstraat werd mijn thuis. Ik verbleef er 6 weken intern om me te richten op cognitieve training na de hersenschade. Door de klap raakte mijn rechter arm en rechter gezichtshelft verlamd.”
“Toen de bekkenbreuk na 6 weken was hersteld, mocht ik de rolstoel uit om loop- en fietstrainingen te doen. Dat deed ik 3 maanden lang in dagbehandeling bij De Hoogstraat. De focus lag op fysiek sterker worden en ook nog steeds op de cognitieve training. Tijdens de fysieke opbouw heb ik mijn knie geblesseerd. Ik ben tot op de dag van vandaag druk bezig met het herstel daarvan. Dat heeft veel tijd gekost, maar het gaat de laatste tijd een stuk beter.”
Psychobehandeling
Mischa Bredewold: “Ik kan steeds meer fietsen. In een goeie week zit ik nu al 9 uur op de fiets. In combinatie met trainingen van Marco Aerts en behandeling van de fysiotherapeut zit er zeker een stijgende lijn in mijn fysieke herstel. Mijn hoofd is momenteel nog wel een beperkende factor. Ik heb maar beperkt energie en ook nog last van cognitieve problemen. Voor de revalidatie ben ik in psychobehandeling en ga ik op een laag pitje naar de universiteit. Ook hier zit echter een stijgende lijn in. Het gaat alleen wat minder snel dan mijn fysieke herstel.”
“Ik ben van plan deze beide revalidatietrajecten door te zetten en zeker mijn focus op het wielrennen te leggen. Ik hoop volgend schooljaar mijn studie weer serieus op te kunnen pakken en mijn trainingen steeds verder uit te bouwen. Een concrete inschatting maken is nu nog lastig, maar ik hoop volgend wedstrijdseizoen weer te kunnen koersen. Ik ben enorm gemotiveerd en heb zin om al mijn dagelijkse activiteiten weer op te pakken.”
