Zondagavond werd op VIER de 1e aflevering van de spraakmakende documentaire over het leven van Lance Armstrong getoond. ‘Lance’ is een werk van 3 uur en 22 minuten waarin een beeld wordt geschetst van 1 van de meest besproken sporters van de 21e eeuw. Deze is van Amerikaanse makelij, waardoor de prijswinnende maker Marina Zenovich ook haar tijd neemt om de wielersport uit te leggen. Dat maakt het soms wat ‘traag’, maar desondanks biedt dit werk voldoende om de wielerliefhebber te boeien.
Zenovich maakte eerder al gelijkaardig portretten over Robin Williams, Richard Pryor en Roman Polanski. Dat laatste werk leverde haar 2 Emmy’s op. De documentaire over Armstrong kreeg eveneens lovende kritieken. Ze werkte voor de productie samen met sportzender ESPN. Natuurlijk is zij niet de 1e die het leven van Armstrong probeert te schetsen. Behalve de vele boeken, verschenen er ook al een aantal andere films en documentaires over Armstrong. Denk maar aan The Program, waarin Ben Foster in de huid van de Texaan kruipt.
Het grote pluspunt bij het werk van Zenovich is de medewerking van Lance himself. Verder is het ook een prettig weerzien met de protagonisten van weleer. Zo zien we uiteraard Captain Blueheart George Hincapie, de brede kaaklijn van Christian Vande Velde en een David Zabriskie, die door zijn lange haren wat weg heeft van een acteur. Er zijn ook enkele opvallende keuzes bij de cast. Zo komt de Duitser Jörg Jaksche aan bod, terwijl zijn band met Armstrong niet heel bekend is. Het Belgische aandeel wordt logischerwijze vertegenwoordigd door Johan Bruyneel, die de laatste tijd terug uit de luwte is gekeerd. Later zal ook Floyd Landis nog zijn opwachting maken.
Anekdote Bobby Julich
Armstrong is vanaf de 1e minuut de mens zoals we hem kennen. De ene zal hem storend arrogant noemen, de andere houdt van zijn scherpe humor, die we ook geregeld in zijn podcast opmerken. Uiteraard worden ook zijn jeugdjaren geschetst. Bij het grote publiek is het nog altijd niet geweten dat Armstrongs moeder amper 17 was bij de geboorte van Lance en dat de Texaan zijn biologische vader nooit heeft gekend.
Wat het meeste bijblijft na het zien van de 1e aflevering, is misschien wel het enorme talent dat Armstrong met zich mee droeg. Ook voor hij doping begon te gebruiken, wat naar eigen zeggen begon op zijn 21e, was Armstrong bijna buitenaards. In het zwemmen, het triatlon en het jeugdwielrennen domineerde hij. Bobby Julich vertelt een mooie anekdote over zijn 1e ontmoeting met Armstrong, waarin hij door de latere Tourwinnaar “een pussy” wordt genoemd.
Relevantie
Leuk ook hoe Armstrong ook vandaag blijft verwijzen naar zijn 7 Tourzeges. Dat is onder meer te zien in zijn helm die hij tijdens een fietstochtje draagt. Die overwinningen is hij inmiddels kwijt, maar officieel is hij nog steeds in het bezit van de wereldtitel in 1993. Die wordt wel getoond, al is het een beetje spijtig dat de makers niet ingaan op zijn ritzege in Verdun, of de Clasica San Sebastian waarin hij in noodweer op een half uur binnen bolde en voorspelde dat hij ooit zou terugkomen om te winnen.
De aflevering van zo’n 50 minuten (met 2 reclameblokken) is al bij al voorbij gevlogen. Voldoende om volgende week weer af te stemmen op VIER. Want Armstrong is vandaag nog steeds relevant voor het wielrennen. Hij is de hoofdrolspeler in de donkere jaren van de wielersport. Je kan de winnaars schrappen, maar niet de herinneringen aan dit tijdperk. En ook die verhalen moeten worden verteld.
