WielerVerhaal
  • Disciplines
    • Weg
    • Veld
    • Gravel
    • Mountainbike
    • Baan
    • Para Cycling
    • Vrouwen
    • Mannen
  • Routes en hellingen
    • WielerVerhaal Fietsroutes
    • GPX Fietsroutes
    • Cols en Hellingen
  • Materiaal
    • Materiaal
    • Reviews
  • Nieuwsbrief
  • Leestips
  • Fotospecials
  • Extra
    • Blik onder de motorkap
    • WielerVerhaal Giveaway Winnaars
    • WielerVerhaal team
    • Boekenshop
    • Contact

Beste Fietscontentplatform 2025 – België

WielerVerhaal

Meer resultaten...

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Post Type Selectors
WielerVerhaal
  • Disciplines
    • Weg
    • Veld
    • Gravel
    • Mountainbike
    • Baan
    • Para Cycling
    • Vrouwen
    • Mannen
  • Routes en hellingen
    • WielerVerhaal Fietsroutes
    • GPX Fietsroutes
    • Cols en Hellingen
  • Materiaal
    • Materiaal
    • Reviews
  • Nieuwsbrief
  • Leestips
  • Fotospecials
  • Extra
    • Blik onder de motorkap
    • WielerVerhaal Giveaway Winnaars
    • WielerVerhaal team
    • Boekenshop
    • Contact
  • Geen categorie
  • GPX Fietsroutes
  • WielerVerhaal Fietsroutes
  • Wielrennen op de weg
  • Zelf fietsen!
  • Diest
  • Poggio
  • Strade Bianche

Fiets jouw eigen Strade Bianche in het Hageland: rondje met 14 km gravelstroken vanuit Diest

  • Birger Vandael
  • maart 4, 2021
  • 3 minute read

Met de Strade Bianche staat deze zaterdag de gravelklassieker bij uitstek op het wielermenu. Momenteel is het voor liefhebbers niet toegelaten om naar Toscane af te zakken, dus is het zaak om Toscane naar ons te halen. Ook in Vlaanderen liggen immers tal van mooie gravelstroken. Voor wie dit graag eens wil proberen, ontwikkelden we onze eigen ‘Strade Bianche’ in het Hageland.

Brugje. Foto Birger Vandael.

Starten doen we in de stationsbuurt van Diest. Hier zijn tal van parkeerplaatsen, zeker wanneer je wat verder de straat van het station volgt. Vrijwel meteen steek je de Demer over. Deze rivier zal de rode draad zijn tijdens onze route. Na amper een kilometer bestormen we meteen de Citadellaan. Een kleine helling van een halve kilometer aan zo’n 5% omhoog. Goed om de benen meteen wakker te schudden.

Nadat we bijna 5 km over de golvende wegen tussen Diest en Scherpenheuvel hebben gereden, draaien we rechts het Prinsenbos in. Deze strook is de 1e onverharde weg van de dag. Het is een combinatie van bosweg en gravel. 1,7 km lang gaat het zachtjes op en neer. Wanneer je naar links kijkt, heb je een prachtig uitzicht over het Hageland. Bij regenval kan het hier serieus vuil worden en ook wanneer de wind zou opkomen, is dit een strook die pijn kan doen. Het Prinsenbos wordt ook aangedaan in Dwars door het Hageland. Dat maakt dat de KOM in handen is van Luca Mozzato, prof bij B&B Hotels en vorig jaar 17e in de semiklassieker.

  • Prinsenbos. Foto Birger Vandael.
  • Broekstraat. Foto Birger Vandael.
  • Demerdijk. Foto Birger Vandael.

Mooiste punt

In Scherpenheuvel beklimmen we de Basiliek, die ons naast een mooi uitzicht toch ook vooral zware benen oplevert. Vervolgens gaat het over betonwegen richting Rillaar. Het zijn niet altijd de meest aangename banen om over te rijden, maar dat typeert het Hageland. Zo belanden we uiteindelijk, met een goede 18 km in de benen, in de Mottestraat. Dat is een strook van 1 km gravel. Aan het einde komen we bij het brugje over de Demer. Dit is zonder meer het mooiste punt van de route.

Mottestraat. Foto Birger Vandael.
Prinsenbos. Foto Birger Vandael.

Vanaf nu gaat het grotendeels over onverharde wegen. Dat begint met de Demer – Binnenweg, een strook van 2 km. De ondergrond is hier eerder Vlaams bruin dan Toscaans grijs en bolt. Streekrenner Quinten Hermans is er trotse eigenaar van de KOM, gerealiseerd op een trainingsritje. Deze strook gaat eigenlijk naadloos over in de Broekstraat, de 4e strook van de dag die 3,17 km lang is. De ondergrond is quasi gelijk aan die van de Binnenweg. Tijdens de Dwars door het Hageland van 2018 realiseerde Arjen Livyns hier de beste tijd. Toen al had hij het in zich, de laatste maanden komen zijn kwaliteiten steeds meer naar buiten.

Slechtste strook

Richting Testelt trekken we weer even over de verharde baan, maar dat duurt niet lang. Langs de Demer volgt immers de Beemdenstraat. Deze 5e strook van de dag is ook de minst comfortabele. Gravelbanden komen hier beter tot hun recht dan gewone wegbanden. De dikke keien liggen ongemakkelijk verspreid over de baan en af en toe moet je de graskant opzoeken om je niet helemaal in het ongeluk te storten. Met de Maagdentoren van Zichem in zicht, weet je dat deze moeilijk lopende strook van 2,5 km bijna ten einde is.

Beemdenstraat. Foto Birger Vandael.

Tussen Zichem en Diest ligt met de Demerdijk de 6e en laatste gravelstrook van de dag. Deze heeft wellicht zelfs het meest de allures van de stroken in Toscane, exclusief het hoogteverschil dan wel. 3,5 km lang bollen we langs de Demer richting Molenstede. Nils Eekhoff, voor tien minuten wereldkampioen in Yorkshire bij de beloften, reed hij vorig jaar in Dwars door het Hageland naar de KOM. Hij zou later tweede worden, als eerste achter Rickaert. De Nederlander reed aan bijna 44 kilometer per uur over deze steentjes.

Poggio

Als toetje hebben we met Grasbos, de overbekende ‘Poggio’ van Diest en de Allerheiligenberg richting Citadel van Diest, nog 2 hellingen aan het traject toegevoegd. Deze vormen ook de finale van Dwars door het Hageland. Zo komen we uit op 45 km en bijna 300 hoogtemeters. 14 km daarvan gingen over onverharde wegen. Perfect voor een ritje na de werkuren.

Download GPX WielerVerhaals Strade Bianche vanuit Diest – 44km!

Meer GPX Fietsroutes van WielerVerhaal!

Zorg dat je ingeschreven bent op onze nieuwsbrief en maak deze maand kans op 5 fietsstickerpakketten van FIETSNAAMSTICKERS!

De winnaars worden bekendgemaakt op 1 april 2021 – mail je naam en volledige adresgegevens alvast naar [email protected] en laat ons weten waarom jij zo’n pakketje verdient! (de winnaars van de WielerVerhaal cross-T-shirts zijn Lien Mylle uit De Haan en Martine Janssens uit Betekom! Zij werden persoonlijk op de hoogte gebracht)


Lees meer artikels

Nieuw hoofdstuk voor DMT met Rockets in Italiaanse voorjaar: wie kiest de Pogi’s, wie de KR0 EVO?
LEES MEER

 

Strade Bianche 2026 onthult uitdagend parcours: dit zijn de details voor mannen, vrouwen én Gran Fondo
LEES MEER

 

23-jarige uit Loon op Zand lijkt wel dé verrassing van het seizoensbegin: de rol van kopvrouw lijkt haar zeer goed te bevallen
LEES MEER

 

Share
Tweet
Share
Birger Vandael

Birger maakte zelf 8 jaar lang deel uit van het peloton. Nu is hij een wielerromanticus die tonnen inspiratie haalt uit de emotie op de fiets. De koers is voor hem de dansende klimmer die tussen een mensenzee naar boven klautert, maar evengoed de bedroefde aanvaller die bij een overwinning naar een overleden vriend in de hemel wijst. De schrijver heeft standaard een miniatuur wielrenner op zak, omdat het hem herinnert aan de schoonheid van de koers, de ultieme strijd van mens versus natuur.



WielerVerhaal

Input your search keywords and press Enter.