Na meer dan vijftien jaar stopte Serge Van Assche afgelopen winter met zijn ‘Van Assche – Veloloft Cycling Team’. De ploeg gaf jarenlang kansen aan jeugdrenners en sinds 2019 ook aan dames, maar de sportdirecteur raakte gedegouteerd door het wereldje. “Ik stak er veel tijd, geld en energie in en kreeg naar mijn gevoel te weinig waardering terug”, legt hij uit. Als verzorger en buschauffeur blijft hij wel actief in de koers.
Serge Van Assche was vroeger zelf renner en is ook bekend als verzorger bij verschillende ploegen en de Belgische selectie. Samen met zijn echtgenote Wendy en zijn zoon Bert had hij de leiding van zijn wielerteam. Ook Rik Verbrugghe was verbonden met de ploeg en had een soort rol als peter.
Dit seizoen is de ploeg, vorig jaar nog onder de naam Van Assche-Veloloft, echter niet meer te zien in het peloton. “We zaten nochtans op een mooi niveau en behoorden tot de betere clubteams van het land”, zegt Van Assche. “We hebben een aantal vrouwen de opleiding richting een grote ploeg gegeven.”
Naar zijn gevoel kreeg Van Assche niet meer voldoende respect en waardering. “De rensters kregen bij ons alles. Ze mochten op hotel op kosten van de ploeg, we zorgden voor een wagenpark, trainingskampen en een internationaal wedstrijdprogramma. We gaven hen alle kansen. Meer dan 15.000 euro ging er elk jaar via eigen inbreng en sponsors naar de werking. En dan reken ik de brandstofkosten voor alle verre verplaatsingen er nog niet bij. Dan wil je wel een minimum aan respect terug.”
Pijnlijk vertrek
De sportdirecteur zit ook verveeld met de manier waarop één van de rensters bij de ploeg vertrok. “We deden samen brommertrainingen en stages en ik heb haar nog verzorgd, tot ze plots veranderde van ploeg. Ik begrijp dat ze naar een grotere ploeg trekt want dat is een mooie stap, maar het is jammer hoe het gelopen is. Tijdens een rittenwedstrijd, de Watersley Womens Challenge, was ze plots niet meer te zien aan onze camper en deed ze haar eigen ding. Alles stond klaar voor haar, dat was voor ons een bittere pil.”
Ook de dochter van Serge, Nele Van Assche, zien we niet meer in het peloton. Dat komt door een blessure aan de heup die ze 3 jaar geleden opliep. “We zijn al bij verschillende dokters geweest en ondergingen tal van onderzoeken, maar de oorzaak wordt niet gevonden”sakkert Serge. “Na een paar minuten op de fiets krijgt ze een soort druk op de heup en kan ze geen kracht meer zetten. Heel jammer, want ze behoorde tot de top 5 van haar leeftijd, behaalde verschillende titels en nam deel aan internationale kampioenschappen. Ze blijft het wel volgen en is inmiddels ook een opleiding tot verpleegkunde aan het doen.”
Telefoon van de bond
Van Assche zelf was niet van plan om nog iets te doen in de koers, maar daar kwam snel verandering in. “Tussen Kerst en Nieuwjaar kreeg ik telefoon van Carlo Bomans met de vraag of ik toch niet wilde meegaan met de nationale juniorenploeg. Dat heb ik ook aanvaard. Daarnaast heb ik een job aangenomen als chauffeur bij Team Elevate p/b Home Solution Soenens. Ze hadden normaal iemand, maar die is naar Bingoal Pauwels Sauces WB getrokken. Ook bij Le Col-Wahoo, de ploeg van Jesse Vandenbulcke, spring ik bij, want daar heeft de buschauffeur zijn voet gebroken.”
Dus eindigt de Zelenaar toch met een positieve noot. “Ik doe het nog steeds graag, al was er deze winter een enorme degout. In de toekomst hoop ik dat ik als buschauffeur en verzorger wel in het wielrennen kan blijven. Ik zat al mijn hele leven in de koers, dat kan ik niet zomaar achter me laten.”
