Victor Hannes (18) schreef een heel klein beetje wielergeschiedenis. Hij zette zaterdag de 1e editie van Luik-Bastenaken-Luik voor junioren op zijn naam. De renner van Acrog-Tormans Balen BC bevestigde geschikt te zijn voor dat Waalse werk.
Halfweg La Redoute
Vorig jaar liet de kerel uit Mol zowel tijdens de internationale 3-daagse Aubel-Thimister-Stavelot als in de 2-daagse La Philippe Gilbert zien dat hij uit goed klimmershout gesneden is. In die 1e rittenkoers hield hij, na een 4e plaats in de openingsrit in Aubel, de 2e dag goed stand. Top 10 in het eindklassement zat erin tot hij in de finale de man met de hamer ontmoette. En ook in La Philippe Gilbert kende hij een sterke openingsdag, maar een mindere 2e. Hij is intussen een jaartje sterker. In de 1e Luik-Bastenaken-Luik voor junioren liet hij zaterdag zien enkele stappen vooruit te hebben gezet.
“Vooraf besefte ik dat die wedstrijd me moest liggen”, aldus de laatste jaars student wetenschappen-wiskunde. “Ik ben vooral blij dat ik het goeie gevoel van de voorbije weken kon doortrekken. Ook al is het nog geen UCI-wedstrijd, dit is toch een klassieker. Heel mooi dat mijn naam als allereerste winnaar ooit op de erelijst van deze wedstrijd staat.”
Na de start in Bastenaken werden de junioren over Côte de Houffalize, Côte de Wanne en Côte de Vecquée gestuurd. De aankomstlijn lag halfweg La Redoute, eveneens bekend uit Luik-Bastenaken-Luik voor profs. De organisatoren proefstoomden vorig jaar bij de beloften al eens door de streep halfweg de helling in Aywaille te schilderen. Voor junioren deden ze dat over.
Geen familie
“Ik denk dat we met circa 30 renners aan de voet van La Redoute begonnen”, gaat Hannes verder. “Meteen kwamen er speldenprikken, maar niemand kon meer dan 5 seconden nemen”, analyseert hij. “Op 700 meter van de streep vond ik het moment rijp om mijn rush richting de finish in te zetten. Het was geen sprint bergop van 700 meter. Eerst een versnelling, dan het tempo onderhouden, dan nog eens een versnelling tot ik het wiel van Sasha Prestianni te pakken kreeg. Een paar seconden kon ik mijn wattage wat laten zakken, maar ik vreesde dat er mannen van achteruit zouden komen. Dus ging ik 150 meter van de streep vol door.”
Met succes. Hannes haalde het voor Kamiel Eeman en de Fransman Antoine L’Hôte. De 2e jaars junior hoopt dat deze overwinning hem in beeld brengt bij bondscoach Carlo Bomans zodat hij in een Nations Cup het shirt van de nationale ploeg kan aantrekken. Dat zou een uniek moment kunnen zijn, want Victor Hannes gaat bij de overstap naar de beloften niet het makkelijkste pad inslaan. Hij trekt na de zomer naar de universiteit om burgerlijk ingenieur te studeren.
“Ik blijf zeker koersen, maar het wordt wellicht een tijdje zoeken naar het juiste evenwicht tussen wielrennen en studies”, beseft de student. “Neen, in mijn familie zitten geen renners met faam. Ik krijg vaak de vraag of Kaat Hannes, bij de vrouwen gewezen Belgisch kampioene op de weg, familie is. Bij mijn weten niet, tenzij misschien heel ver. Mijn vader Dirk heeft nog gekoerst, maar op bescheiden niveau. Hij is ook pas begonnen toen hij 15 was en hield het niet zo lang vol.”
Vezin
Victor Hannes sprong veel eerder op de fiets. “Ik was nog maar 5 jaar toen ik in de BMX begon”, verduidelijkt hij. “Eigenlijk ben ik sinds dat moment altijd met de fiets bezig geweest. De microbe is ook overgeslagen op mijn zus en mijn broer. Marthe rijdt bij de miniemen, daar kan je nog niet veel over zeggen. Mijn broer Kamiel is 1e jaars nieuweling. Recent haalde hij het einde van de Topcompetitieproef in Vezin. In de provincie Namen is dat toch een lastige wedstrijd. Hij doet het veel beter dan verwacht. Bij de nieuwelingen is hij 1 van de allerjongsten want hij verjaart pas op het einde van het jaar.”
Een en ander betekent dat de familie Hannes zich tijdens het weekeinde vaak in 2 of 3 moet splitsen om de kinderen op hun vaak uiteenlopende koersbestemming te krijgen. “Ook onze grootouders worden ingeschakeld”, benadrukt Victor Hannes die op 18 mei de 2e nationale testtijdrit in het Limburgse Borlo zal rijden en 4 dagen later zijn kans gaat in de Ronde van Vlaanderen. “Enkele renners zijn beter geschikt om over kasseien te rijden dan ik”, besluit Hannes. “Ik denk niet dat ik die Ronde van Vlaanderen kan winnen, ook al trek ik in de Vlaamse Ardennen mijn plan.”
