Ze begint aan haar 10e seizoen als profwielrenster, maar Urška Žigart voelt zich nog steeds ontdekkingsreiziger. In het truitje van haar Belgische ploeg vond de Sloveense in 2025 een nieuwe vonk en ontdekte ze de kopvrouw in zichzelf. Met de Vuelta als hoofddoel en een contractverlenging op zak, is ze klaar om te tonen wat ze kan. Los van de schaduw van haar wereldberoemde echtgenoot. “Als mensen aan de kant van de weg ‘Urška’ roepen, ben ik gelukkiger.”
Memorabele overwinning
Een Sloveense renster in een Belgisch team die niet tuk is op kasseiklassiekers, het lijkt geen vanzelfsprekende combinatie. “Als je me een paar jaar geleden had gezegd dat ik in een Belgische ploeg zou rijden, zou ik gezegd hebben: ‘echt niet, geen schijn van kans’”, lacht Žigart. Toch heeft ze haar plek helemaal gevonden. “Het is speciaal hoe de Belgen wielrennen beleven. Voor hen is het niet zomaar een sport, het is een deel van de cultuur. Iedereen in dit team is hier omdat ze van de sport houden en hoe het ons samenbrengt. Dat voel je in elke wedstrijd.”
Die teamgeest kwam vorig jaar tot een kookpunt tijdens de historische overwinning van haar ploeggenote Kim Le Court in Luik-Bastenaken-Luik. Žigart deelde de kamer met de renster uit Mauritius en beleefde de emoties vanop de 1e rij. “We hadden de dag voordien nog gepraat. Ik weet hoeveel druk er achter de schermen kan zijn en ik herinner me dat ze die koers echt wilde winnen. In de wedstrijd liep het niet zoals gepland, ze was gelost op 1 van de vorige beklimmingen. Ze kwam me voorbij op de klim en zei nog: ‘Ik kan niet ademen, ik voel me niet goed’. En dan wint ze. Het was zo’n ommekeer.”
De overwinning van Le Court was voor het hele team een bevrijding en een belangrijke les. Het inspireerde Žigart en haar ploegmaats. “Als je het hele team zo ziet presteren, dan ga je ook echt geloven dat we dit kunnen… In die koers dachten we dat onze kansen verkeken waren en dan volgde die explosie van Kim. Het wakkert echt iets in je aan waardoor je denkt: het is niet voorbij tot het voorbij is. Tot je over de finish komt, kan je winnen. Dat is 1 van de belangrijkste boodschappen van die wedstrijd.”
Vuelta als doel
Vorig seizoen 2025 zette Žigart zelf ook een belangrijke stap met een 9e plaats in het eindklassement van de Giro, haar beste resultaat ooit in een Grote Ronde. “Het geeft motivatie, zeker voor de Grote Rondes, om mijn resultaten te verbeteren”, zegt ze daarover. “Ik zag in het 2e deel van het seizoen dat ik kan meestrijden met de beste rensters. Het is altijd goed om hoog te mikken.”
Die prestaties gaven haar een nieuw elan. Voor het eerst zag ze zichzelf niet enkel als helpende kracht, maar ook als kopvrouw. “Ik was heel dicht bij die grote overwinning, maar tegelijk was het heel speciaal om het hele team voor mij te zien werken. Vroeger dacht ik niet dat ik mezelf kon managen of mezelf als kopvrouw kon zien, maar in die wedstrijd zag ik dat er misschien een kleine leidster in mij schuilt.” Die ontdekking zet de toon voor 2026. “Het is nog steeds een leerproces, maar de Vuelta wordt 1 van de eerste uitdagingen. Ik kijk er echt naar uit om het team rond mij te hebben.”
Žigart maakt er geen geheim van dat de Ronde van Spanje haar persoonlijke doel is. De geruchten over het parcours wakkeren haar ambitie verder aan. “Als de geruchten kloppen, met de 2 aankomsten bergop, dan ben ik daar echt enthousiast over. Ik denk dat we als team zo sterk zijn op verschillende terreinen.” Ze gelooft dat de ploeg nog sterker is dan vorig jaar. “We zijn samen gegroeid, we hebben gezien wat mogelijk is. We hebben getoond dat als we samenwerken, we 1 van de sterkste teams kunnen zijn.”
Hervonden plezier
Onvermijdelijk wordt ze vaak aangesproken als ‘de vrouw van Tadej Pogačar’. Hoe voelt dat? “Ik denk dat het normaals is, ik zal altijd bekend staan als de vriendin of vrouw van Tadej. Misschien hield het me wat tegen toen ik jonger was en niet veel zelfvertrouwen had. Tot op de dag van vandaag moet ik er soms aan herinnerd worden dat ik ook een renster op mezelf ben en dat ik hard heb gewerkt om te zijn waar ik nu ben.” Ze benadrukt dat ze haar status niet kwijt wil. “Ik ben echt trots op hem en op ons leven samen, maar als mensen voor mij komen supporteren en ze roepen ‘Urška’, dan zou ik gelukkiger zijn.”
Het vertrouwen van haar ploeg is groot, wat blijkt uit haar contractverlenging tot 2027. Voor Žigart was het een logische keuze. “Vorig jaar, toen ik bij het team kwam, zeiden mensen in mijn omgeving: ‘Oh, je lacht weer op de fiets, je ziet eruit alsof je ervan geniet’. Ik vond een nieuwe vonk in dit team. Toen ze me aanboden om nog een jaar te blijven, heb ik niet getwijfeld. Ik ben blij met hun vertrouwen en hun geloof in mij.” Ze herinnert zich een uitspraak van het team. “Ze zagen in mij een ruwe diamant. Ik ben blij dat ze een manier hebben gevonden om me te vormen.”
Wat zou het seizoen 2026 voor haar succesvol maken? Resultaten zijn belangrijk, maar niet het enige. “Het jaar is succesvol als ik gelukkig ben. Als ik opsta en op de fiets wil stappen, wil koersen en iedereen wil laten zien wat ik kan. Dat zal al een succes zijn.” Toch is er die ene, concrete droom. “Iedereen werkt hard voor resultaten, dus ik denk dat het tijd is voor een grote overwinning. Ik hoop dat die er dit jaar komt.”
