Op basis van zijn uitslagen op het strand kan je niet anders dan concluderen dat het, 6 maand na een zware val, goed gaat met Jordi Warlop. Nadat hij 3 weken terug de strandrace in Bredene won, kroonde hij zich donderdag tot Belgisch kampioen in deze discipline. Toch loopt niet alles van een leien dakje bij de 26-jarige prof. Van zondag 1 januari af is hij werkloos. Voor 2023 heeft de West-Vlaming nog geen ploeg.
Stranddebuut
Na 4 seizoenen bij Sport Vlaanderen-Baloise lukte Jordi Warlop een interessante transfer naar het Franse procontinentale B&B Hotels-KTM. Bij manager Jérôme Pineau tekende hij een contract van 2 seizoenen, tot eind 2023. Maar de Fransman kreeg het budget voor volgend jaar niet rond. Zodat alle renners die voor volgend seizoen nog een overeenkomst hebben op de keien staan. Nog voor hij dit op 7 december 2022 te horen kreeg, gooide Warlop zich op het strandracen. Voor het eerst – en hopelijk voor hem niet voor het laatst – stoffeert hij zo z’n wintervoorbereiding.
“Vorige winter ging ik enkele keren kijken naar wedstrijden op het strand van maatje Shayne Pruvoost”, vertelt Warlop. “Toen kreeg ik zin om dat ook te proberen. Dus schafte ik mij het gepaste materiaal aan. En het liep veel vlotter dan ik zelf had durven verwachten.”
De Panne Beach Endurance, de moeder onder de Belgische strandwedstrijden, was een maand geleden zijn 1e race in het zand en de duinen. Hij streed meteen om de oppergaai en moest enkel Bert Van Lerberghe en regerend nationaal kampioen Timothy Dupont laten voorgaan. Op 11 december trok hij naar het strand van Bredene. Daar mocht hij de handen in de lucht gooien. Enkele uren later vertrok hij naar het Spaanse Calpe voor een individuele stage. Van daaruit pleegde hij heel wat telefoontjes op zoek naar een contract. En bij zijn terugkeer deed hij de strandrace in Zeebrugge. Vorige zaterdag werd hij na oponthoud door een gedubbelde renner 5e na Yves Lampaert, Bert Van Lerberghe, Sep Vanmarcke en Tim Declercq, 5 doorgewinterde profs uit de World Tour.
Op de helling
Logisch dat voor de start van het BK strandracen alle ogen op die mannen was gericht. Warlop reed op het einde van de 2e van 6 ronden naar Van Lerberghe, Vanmarcke en Stijn Joseph, een trio dat lichtjes voorop reed. De rest keerde niet terug. En toen Warlop aan het slot van de voorlaatste ronde het tempo opdreef, haakte Joseph af. Door een schakelprobleem kon Van Lerberghe zijn kansen in de slotronde niet naar behoren verdedigen. En in de laatste technische zone plooide Vanmarcke voor de supergemotiveerde Warlop.
“Pas mijn 4e strandrace ooit”, verrast Warlop. “Deze Belgische titel had ik totaal niet zien aankomen. Atom 6 gaf me een geschikte fiets. En doordat ik na het Belgisch wegkampioenschap in Middelkerke niet meer had kunnen koersen, zette ik dit beachseizoen alles op alles. Daarvoor word ik nu beloond.”
Met de 1e driekleur ooit uit zijn carrière. Weliswaar niet z’n 1e podium met wat weerklank. In 2014 haalde hij in het Zwitserse Nyon zilver op het Europees wegkampioenschap voor junioren. Hij legde toen de duimen voor de Italiaan Edoardo Affini, intussen op weg naar zijn 3e seizoen bij Team Jumbo-Visma. Affini heeft al een aantal Grote Ronden in de benen terwijl Warlop nog niet aan de start kon komen van Giro, Tour of Vuelta. En wie weet komt het er nooit van, want z’n carrière staat echt op de helling.
Stempelen
“Het zou jammer zijn indien ik met zo’n conditie moet stoppen met koersen”, zucht Warlop. “Overal waar ik contact zoek, hoor ik hetzelfde: budget is op, de ploeg zit vol. Extra spijtig voor mij is dat ik geen goed jaar kende. In het voorjaar was ik ziek en raakte ik besmet met corona. Bij die val in de finale van het BK in Middelkerke liep ik naast een gebroken sleutelbeen ook een ingedeukte ruggenwervel op. Waardoor ik een half jaar niet kon koersen.”
Het lot van Warlop ligt in handen van het agentschap Squadra van Dries Smets en Jens Raes. “Momenteel heb ik helemaal niets”, benadrukt Warlop. “Die Belgische titel zal mijn zoektocht naar een contract zeker niet negatief beïnvloeden. Want het was van geen ‘camelote’ dat ik won. Hoeveel geduld ik nog heb? Tot 5 januari 2023 misschien. Administratief breng ik alles in orde om van 1 januari af te kunnen stempelen. Tegen een voorstel om te koersen als eliterenner zonder contract zeg ik niet neen. Bij een mooi voorstel wel te verstaan. Want ik fiets nog altijd dolgraag.”
