Een rit van 150 km die in de Oostkantons vertrekt en ons voor het grootste deel door Duitsland gidst. Dat is onze nieuwste WielerVerhaal Fietsroute waarvoor we vooraf onze klimmersbenen dienden te wekken. Over doorgaans perfect asfalt komen we zo uit op 2.300 hoogtemeters.
Hoge Venen
Vroeg in de ochtend springen we na een stevig ontbijt in onze wagen richting Eupen. We stellen onze gps in naar de parking ‘Frankendelle’ ,waar onze route start. Bij aankomst is het nog niet al te warm en toch wel wat bewolkt, maar het weerbericht ziet er goed uit. Met een goed gevoel kunnen we aan onze fietsdag beginnen. Al na zo’n 5 km komen we aan het meer dat zich in het natuurpark van de Hoge Venen bevindt wat al meteen een prachtig zicht oplevert. Voor de volgende 15 km blijven we door het park rijden over een super rustige weg waar we niemand anders tegenkomen. Er zou hier zomaar een kudde wilde dieren voor onze wielen.
Na zo’n 20 km kan ons Duits avontuur beginnen en stevenen we af op de Rursee, 1 van de grootste stuwmeren van Duitsland, dat in het Eifelgebergte verscholen ligt. Alvorens we hier voor de 1e keer een passage aan het meer maken, rijden we via een prachtige afdaling naar beneden, waarbij we de ene na de andere haarspeltbocht voor de wielen krijgen geschoteld. Nadat we een klein stukje zo goed als naast het meer rijden, keren we weg van het water en mogen we voor 4,5 km gaan klimmen aan een gemiddelde stijging van 4,8%.
De omleidingsvos
Bij km 43 komen we aan een bordje waarbij staat dat de weg afgesloten is. Uit ervaring weten we dat het dan vaak met de fiets toch nog bereikbaar is, dus wagen we het erop. Na een leuke en best snelle afdaling stuiten we toch op de volledige afsluiting van de weg, en zijn we genoodzaakt om rechtsomkeer te maken en via onze fietscomputer een eigen omleiding te zoeken. We hebben het geluk hierdoor wel een vos te kunnen spotten die midden op de weg staat en de bossen in vlucht wanneer hij ons ziet. Zo missen we wel een deel van de officiële gpx die je hieronder kunt terug vinden. We pikken de route terug op aan km 64, bij het dorpje Shmidt.
Hierna nemen we opnieuw een duik naar beneden, waar we opnieuw in de verte het stuwmeer zien liggen onder een stralende zon. Prachtig! Iets verderop in het dorp Heimbach staat er opnieuw een wegblokkade voor onze neus en nemen we geen risico om er verder door te rijden. Even via de Strava-app kijken hoe we hier best rond kunnen rijden en zo komen we iets verderop, na weliswaar wat offroad, terug op het parcours terecht. Op km 95 komen we opnieuw aan 1 van de klimmetjes waarbij we 1,6 km klimmen aan 5,3%. We krijgen er ook opnieuw een mooi zicht op het stuwmeer, dat we nu voor de 3e en laatste keer zien.
Kop3
Op zo’n 105 km staat ons de klim vanuit Hammer naar Rott te wachten. Deze 2,5 km lange helling brengt ons naar een hoogte van 540 meter; we klimmen aan een gemiddeld stijgingspercentage van 7,2%, wat toch best al wat lastiger klimt dan voordien. Ook de volgende beklimming die zo’n 8 km later volgt, is een kuitenbijter van 600 meter aan 9%. De eerste 100 km was het vooral geleidelijk en gemiddeld zo’n 5%, maar nu in de laatste 50 km worden ze toch net iets steiler en komen we stukken van 12% of meer tegen.
Na een kleine 130 km komen we terecht op een fietspad dat langs de grens met België en Duitsland loopt en zich door de natuur laat kronkelen. Van dit vlakke gedeelte maken we nog even gebruik om ons plat op ons stuur te leggen en wat snelle kilometers te maken. Bij het verlaten van het fietspad is het nog 1 rechte lijn tot aan onze wagen. Hierbij trekken we recht door het Natuurpark Hoge Venen-Eifel en dat loopt hier vooral in dalende lijn.
