Er heeft er eentje zijn persoonlijke geschiedenis geschreven in het Kuipke. Op de Zesdaagse Vlaanderen-Gent, doorbrak Runar De Schrijver (19) uit Haaltert 2 moeilijk gewaande grenzen. In 1e instantie verbeterde hij het baanrecord met vliegende start van Ayrton De Pauw. Maar – nog straffer – hij verbrak daarbij ook de 9-secondengrens. Hij klokte af op 8’996.
Grenzen
Maar liefst 8 jaar oud was het record van Ayrton De Pauw op de vliegende start. Hij liet in 2015 9’160 optekenen, maar hij verloor die toptijd aan Runar De Schrijver die zich voor een dolgedraaid Kuipke tot het uiterste wrong. Ook nummer 2, Mathias Lefever, kwam met met 9’164 erg dicht in de buurt van het oude record.
“Het was een geweldig moment, vorige donderdag”, geniet de nieuwe recordhouder De Schrijver nog na. “Een vol Kuipke, volledig uitverkocht, dat zijn omstandigheden die je niet beter kan dromen. Ik had er nog maar 2 keer gefietst voor een training, maar ik had niet verwacht dat ik er meteen een record zou breken. Ik had me er niet meteen op toegelegd, maar uiteraard komt deze prestatie niet zomaar uit de lucht vallen. Dit is het resultaat van hard en consistent trainen.”
“Waar ik dan wel trainde om top te zijn in het Kuipke? Op de nieuwe piste in Heusden-Zolder. De baan in Gent is namelijk gesloten voor renovatiewerken en dus moet ik wekelijks een hele trip maken naar Zolder om er op maandag en dinsdag te trainen. Een fantastisch mooi complex. Knap dat er nu aan beide kanten van het land een topaccommodatie staat. Dat moet wel haast meer en nog betere pistiers opleveren in de toekomst.”
Sprint
Runar De Schrijver is een man van duidelijke keuzes. Zo besliste hij in 2022 dat hij definitief voor een carrière op de wielerbaan zou gaan, ten nadele van de weg. “Die beslissing maakte ik inderdaad vrij snel, toen ik als 1ste -jaars junior kennismaakte met een aantal wedstrijden in Duitsland. Het was een soort van meeting voor sprinters en ik was meteen weg van de discipline. Die liefde werd bevestigd in mijn 2de jaar als junior, toen ik naast Duitse wedstrijden onder andere ook in Frankrijk terecht kwam.”
“Mijn voorkeursnummers zijn de keirin, de individuele sprint en – mocht het lukken – ook de teamsprint”, somt het spurtblokje zijn specialiteiten op. “Als junior zette ik de betere resultaten neer op de keirin. Later blonk ik dan weer meer uit in de individuele sprint. Een echt verklaring voor die wijziging heb ik niet. Als junior had ik misschien wat minder angst om door de kleinste gaatjes te kruipen. Niet dat ik schrik heb op de baan, hoor. Als ik één keer bezig ben is het verstand op 0 en knallen maar.”
“Dat deed ik dus ook in het Kuipke”, gaat De Schrijver verder. “Heeft me dat al leuke reacties opgeleverd, zeg. “Ik kwam maandag aan in Heusden-Zolder en ik werd er meteen aangeklampt omdat men mij herkende. Nog nooit meegemaakt, maar nu gebeurde het dus echt. Over de Teamsprint ben ik trouwens ook enthousiast. Het is nog een jong project, maar het zou knap zijn om naast het individuele nummer ook met een team door te breken.”
LO en Bewegingswetenschappen
De Schrijver heeft meerdere pijlen op zijn boog. Als 19-jarige studeert hij ook nog LO en Bewegingswetenschappen aan de universiteit van Brussel. “En dat is een pittige combinatie”, erkent het toptalent. “Ik voel me op dit moment meer student dan baanwielrenner. Het is erg belangrijk om een plan B te hebben als de wielercarrière niet lukt en dus neem ik mijn studies erg serieus. Ik neem op dit moment 75% van mijn studiepunten op, wat toch betekent dat ik heel wat uren in mijn opleiding steek.”
“Natuurlijk heb ik de droom om door te stoten op de baan, maar ik wil ook afleiding hebben naast de fiets”, zegt De Schrijver duidelijk. “Het is namelijk een lange weg naar de top en je weet nooit wat er gebeurt onderweg. De ultieme droom is natuurlijk de Olympische Spelen maar daar staan we nog ver van af. Los Angelos 2028 klinkt aanlokkelijk, maar ik durf er niet aan te denken. Daar heb ik nog te veel stappen voor te zetten.”
“Maar ik ben wel bereid om ver te gaan voor die droom”, kijkt de Haaltertnaar nog vooruit. “Letterlijk zelfs. Vorig jaar had ik de eer om 7 weken lang op stage te gaan in Australië. Wat een avontuur. En wat een pistiers daar. Ik kijk vooral op naar Matthew Richardson, die al heel wat medailles in de sprint en teamsprint opsnorde. Een steengoed renner die ook opereert binnen een goed georganiseerd en open team. Zij hebben het goed voor mekaar.”
Win een ABUS-racehelm én je eigen reportage op WielerVerhaal!
