Niet titelverdediger Elias Van Breussegem, niet Guillaume Seye, maar Rutger Wouters (32) is bij de Elite 2 de nieuwe Belgische tijdritkampioen. Over 19,3 km was hij in Binche 3 tellen sneller dan de kampioen van vorig jaar 2023 en 10 vlugger dan Seye. De leraar Aardrijskunde en Geschiedenis investeerde voor het eerst in 15 jaar in een nieuwe tijdritfiets en plukte daar meteen de vruchten van. Voor Wouters, die tijdens het weekeinde examens moet verbeteren, de 12e zege dit seizoen.
Titel 2020 mooier
Wouters is een vaste waarde op de podia van Belgische kampioenschappen, zowel op de weg als tegen de klok. In Binche pakte hij voor de 2e keer in zijn carrière de nationale tijdrittitel. 4 jaar geleden was hij in Koksijde al eens de snelste op het BK tegen het uur. Uiteraard is de Limburger heel blij met deze nieuwe driekleur, maar aan die van 2020 kan niets tippen.
“In dat coronajaar was die Belgische tijdrittitel het enige overblijvende doel”, herinnert hij zich nog heel goed. “Toen brak ik in mei mijn sleutelbeen. Daarna heb ik me echt 3 maanden voorbereid op dat BK tijdrijden in Koksijde. Tegen die titel van 4 jaar geleden kan niets op. Wellicht was ik toen beter dan ik nu ben.”
Als je een gemiddelde van bijna 49 km/u haalt, ben je niet veel slechter. Het tijdritparcours in de Henegouwse stad Binche was golvend. Heel mooi voor echte tijdrijders. “Slechts 2 terugdraaibochten en 2 bochten van 90 graden, voor de rest was het stoempen”, schetst de kersverse kampioen. “De wind speelde ook een rol. Het laatste stuk was met de wind op de neus. Wellicht maakte ik daar het verschil.”
Achterstand halfweg
Want op het tussenpunt lag Wouters 6 tellen achter op zowel Van Breussegem als Seye, die daar slechts door enkele duizendsten van een seconde werden gescheiden. “Ik wist van niets”, beweert de Limburger. “Een tijdrit doe ik zonder communicatie. Ik hou er niet van dat een ploegleider in mijn oor zit te zagen of te toeteren. Een tijdrit is simpel: je moet zo rap rijden als je kan.”
Via zijn vriendin kwam hij toch te weten dat hij halfweg 6 tellen achter lag. “Ik dacht dus 3e te worden”, vertelt Wouters. “Toen ik over de aankomst bolde, zag ik dat mijn vriendin bijna gek werd. Blijkbaar was ik 10 seconden sneller dan Guillaume Seye. Ik wou het nog niet geloven want in Ingelmunster enkele jaren geleden dacht ik gewonnen te hebben, maar was Seye 10 tellen sneller. Die onaangename verrassing wou ik mezelf besparen.”
In Binche stond hij wel in het winnende kamp. In tegenstelling tot de meeste andere specialisten werkt Rutger Wouters een tijdrit af op, bij wijze van spreken, grootmoeders wijze. “Ik rijd zonder wattagemeter”, benadrukt de nieuwe kampioen. “Om te trainen wil ik die data wel kennen. De voorbije weken heb ik wat minder gekoerst, maar bijvoorbeeld op de rollen interval getraind. Dat doe ik op wattage. Maar deze tijdrit zelf niet.”
Bekkenbreuk papa
Hij investeerde wel in een nieuwe tijdritfiets. “Waar ik slechts 4 keer op trainde”, beweert Wouters. “Dankzij onder meer mijn schoonvader raakte die tijdritfiets net op tijd klaar. Vorig jaar was ik in Oosterzele eigenlijk voor de start verloren en was ik enorm teleurgesteld. Het parcours lag nat. Zonder schijfremmen was dat een probleem. En het is ook beter om elektronisch te schakelen.”
Het doet de 2-voudige tijdritkampioen bij de elite zonder contract mijmeren. “Misschien had ik vroeger in een nieuwe tijdritfiets moeten investeren”, denkt hij luidop. “Toen ik de voorbije jaren het podium haalde maar niet won, waren de verschillen nooit groot. Met beter materiaal had ik misschien al enkele keren meer gewonnen. Op deze nieuwe tijdritfiets zit ik gewoon veel beter.”
Nochtans verliep zijn aanloop naar dit BK Tijdrijden niet vlekkeloos. “Mijn vader fietst ook, maar zondag kwam hij ten val toen hij over een glibberig wildrooster reed”, gaat Wouters verder. “Daarbij brak hij zijn bekken. Mijn vriendin onderging een operatie en behelpt zich met krukken. Met andere woorden: thuis moet ik nu iets meer doen dan met de benen omhoog in de zetel liggen.”
