Na 3 paralympische titels in Parijs nu 2 wereldtitels in Zürich! Het gaat hard voor de visueel beperkte Tristan Bangma (26) en zijn tandempiloot Patrick Bos (37). In de Franse hoofdstad pakten ze goud in de achtervolging, in het tijdrijden en in de wegrit. In Zwitserland scoorden ze regenboogtruien tegen de klok en in de wegrit. Daarin sprintten ze sneller dan Spanje en Frankrijk.
Hoogtestages
Wie is Tristan Bangma? Als jonge kerel droomde hij van een carrière als topsporter. Al snel werd duidelijk dat dit door een visuele beperking niet mogelijk was. “Ik heb opticusatrofie”, verduidelijkt de man die in Apeldoorn, nabij de wielerbaan Omnisport, ging wonen. “Dit betekent dat mijn oogzenuwen aangetast zijn. Eigenlijk zie je niets aan mij. Alleen komen beelden niet goed tot bij mijn hersenen. Ik beschik over een volledig gezichtsveld, maar alles is wazig. Alsof 2 plastic zakken voor mijn ogen hangen.”
Als jonge snaak was zijn gezichtsvermogen 25% en kon hij zelfstandig fietsen. Dat vermogen daalde tot 1% zodat hij moest stoppen met korfballen en niet meer alleen kon fietsen. Toen hij amper 10 jaar oud was, ging hij op de tandem met zijn vader. In 2012 trok hij naar een talentendag voor Paralympiërs. Amper 4 jaar later stond hij al op de Spelen in Rio.
“Wielrennen is de mooiste sport”, verklaart Bangma zijn voorkeur. “Dankzij deze sport reis ik heel de wereld rond. Dit jaar heb ik bijvoorbeeld al een Wereldbeker in Australië gereden. Net als de profs trek ik vaak op hoogtestage naar de Sierra Nevada. Daar klim ik met renners uit de WorldTour-ploegen. Prachtig, toch? Ik probeer het maximum uit mezelf te halen. Groeien in het proces is prachtig.”
WK-waardig
Hij rijgt de successen aan elkaar. Tot nog toe verzamelde hij niet minder dan 9 regenboogtruien. Waarvan 2 deze week. Na z’n 2e wereldtitel in Zürich 2024 is Tristan Bangma de koning te rijk. “Supergaaf dat we op hetzelfde parcours van de profs kunnen rijden”, glundert de Nederlander. “Dat maakt dit WK extra speciaal. Het is ook een zware omloop. Ik merkte dat sommigen al in de 2e ronde moesten lossen. Dit parcours is WK-waardig.”
Vaak koersen Paralympische atleten op korte gesloten omlopen. In Zürich kregen ze de kans om te strijden op het parcours waarop Mathieu van der Poel komende zondag zijn wereldtitel verdedigt. Tristan Bangma, die sedert 2017 met Patrick Bos als piloot samenkoerst, had voor de start van de wegrit maar 1 doel: de regenboogtrui pakken. Iets wat eerder deze week ook al gelukt was in een individuele tijdrit over 30 km.
“We kwamen enkel voor winst”, beweert Bangma. “Dit jaar hebben we samen al heel veel gewonnen. Toch is deze wereldtitel in de wegrit de mooiste zege van allemaal. Nu kunnen we opnieuw een volledig jaar in de regenboogtrui rijden. Zowel tijdens de trainingen als in wedstrijden mag ik dit shirt aandoen. Nochtans was het niet makkelijk om ons op te laden voor dit WK, zo kort na de Paralympische Spelen.”
Los Angeles
Toch lukte het. Dankzij een sprintzege tegen de Spanjaard Imanol Arriortua Zorrilla en de Fransman Alexandre Lloveras. De andere renners finishten op meer dan 3 minuten van dit trio. “Patrick Bos en ik zijn qua renner zowat hetzelfde type”, verduidelijkt Tristan Bangma. “We beschikken allebei over een hele goeie sprint. We hebben ook veel duur in de benen. Onze vermogens liggen dicht bij elkaar. In het tandemrijden is die synergie belangrijk.”
Voordien reed de renner geboren in het Friese Donkerbroek met Teun Mulder. Met deze Olympiër, meervoudig wereldkampioen op de kilometer, veroverde hij in 2016 op de Paralympische Spelen in Rio de Janeiro goud op de 1.000 meter. Mulder stapte na Rio uit de actieve wielersport. Met Patrick Bos vond Bangma een nieuwe piloot en werd hij een ander renner. Want meer gericht op duur. In de wegrit in Zürich zaten ze voor een koers over 103 km 2 uur en 25 minuten op de tandem.
Een jaar met 3 Olympische en 2 wereldtitels is voor Tristan Bangma niet het eindpunt. “Ik zie mezelf in 2028 op de Paralympische Spelen in Los Angeles”, blikt de Nederlander ver vooruit. “Nu volgt wat rust, daarna maken we nieuwe plannen. Eigenlijk ben ik een WorldTour-team op mezelf. Ik ben niet alleen renner, maar ook manager, verzorger en mecanicien. Soms is dat veel. Misschien kan ik in de toekomst inzake begeleiding nog stappen zetten.”
