De Deen Kasper Asgreen wil graag iets toevoegen aan zijn indrukwekkende lijst van overwinningen. Die bestaat al uit de Ronde van Vlaanderen, E3 SaxoBank Classic en Kuurne-Brussel-Kuurne, evenals een etappe in de Tour de France en 4 Deense tijdrittitels. Om dat te verwezenlijken, ruilt hij Soudal Quick-Step – dat zich steeds meer opwerpt als rondeploeg voor Remco Evenepoel – voor het Amerikaanse EF Education-EasyPost.
Slimme coureur
Kasper Asgreen ziet wel iets in de manier van koersen van EF, laat hij optekenen. Hij wil snel zijn nieuwe teamgenoten opleiden om op de kasseien te rijden tijdens zijn favoriete koersen. “De belangrijkste reden voor mij om naar dit team te komen is de manier waarop de jongens koersen”, bevestigt de Deen. “Je ziet dat er altijd een plan is om te proberen winnen. Zelfs als de koers niet perfect verloopt voor hen blijven de jongens niet in het peloton zitten wachten tot de andere teams de leiding nemen. Dat trok me echt aan. In dit team doen we er alles aan om wedstrijden te laten verlopen zoals wij dat willen. Dat is echt heel gaaf. Voor mij is dat het belangrijkste.”
EF Pro Cycling oprichter en CEO Jonathan Vaughters denkt dat Kasper goed in zijn ploeg zal passen. “Kasper is een slimme coureur die grote aanvallen kan plaatsen aan het einde van de zwaarste klassiekers”, zegt Vaughters. “Hij kan een wedstrijd heel goed lezen. Als zijn concurrenten met hun laatste krachten spelen, kiest hij zijn moment om te gaan. Keer op keer is dat het juiste moment. Hij kan ook goed sprinten, zoals hij liet zien toen hij de Ronde van Vlaanderen won.”
Koersen als Vlaanderen en Roubaix zijn de wedstrijden waar Asgreen ook op zijn 29e nog het meest naar uitkijkt. Als het peloton explodeert, komt hij het best tot zijn recht. “Als iedereen aanvalt en de ploegen moeite hebben om de controle te houden, dan ontstaan er kansen voor mij”, vertelt hij. “Dan is het koersen het spannendst voor mij en zie ik mijn kansen. Dat zijn de wedstrijden waar ik het meest van geniet. De voorjaarsklassiekers hebben zeker een speciaal plekje in mijn hart. Het belangrijkste doel voor dit jaar is om de ploeg naar overwinningen te leiden in het Belgische voorjaar. We gaan een heel sterk team hebben met verschillende renners die zich kunnen mengen in de finales. Dat is een recept waar ik in geloof en dat voor mij goed heeft gewerkt.”
Veel discipline
Kasper Asgreen leerde in Denemarken koersen als kind, waar hij begon met het rijden voor de lokale club in Kolding. Dat is de kleine universiteitsstad waar hij nu woont met zijn vrouw en die hij altijd zijn thuis zal noemen. Voordat hij begon met koersen, deed hij aan paardrijden. Vanaf zijn 4e deed hij mee aan dressuurwedstrijden. Hij maakt als profwielrenner nog steeds gebruik van de ruiterervaring uit zijn kindertijd.
“Als je voor een dier moet zorgen, kan je het niet zomaar 2 of 3 dagen achter elkaar op stal laten staan omdat je geen zin hebt om te gaan trainen”, vertelt Asgreen. “Je bent verantwoordelijk voor een levend wezen, dus je moet het op zijn minst elke dag gaan trainen. Misschien heb je geen zin in een volledige training of een zware training, maar het paard moet toch getraind worden. Ik denk dat dat me al heel vroeg veel discipline heeft gegeven. Toen ik begon met fietsen, gingen veel van mijn vrienden van de fietsclub gewoon op dinsdag en donderdag met de groep trainen.”
“Ik ging ook op maandag, woensdag en vrijdag fietsen en koersen omdat ik gewend was dat ik elke dag moest sporten. Die discipline om elke dag te gaan, die ik al vanaf mijn 5e of 6e jaar heb, maakte mijn overgang naar het wielrennen veel gemakkelijker.”
Wielrennen was in het begin moeilijk voor hem. De kleine Asgreen won de eerste 3 jaar geen wedstrijd. Toch hield hij van de sport. “Op een zomerdag keek ik naar de Tour de France op televisie en ik zei tegen mijn ouders: “Misschien moeten we het wielrennen op de weg eens proberen.”
Superkracht
“Ik was gestopt met paardrijden en had veel verschillende sporten geprobeerd, maar geen enkele sloeg aan”, weet hij nog. “Mijn ouders wilden dat mijn broers en ik ook buiten school actief zouden zijn. Dus belden we de plaatselijke fietsenwinkel, die een fietsclub had. Ik kocht daar ook mijn 1e racefiets en ga nog steeds naar die fietsenwinkel. Vanaf het begin had ik zoiets van, dit is iets voor mij. Veel van de jongens tegen wie ik reed, reden al een paar jaar en ik maakte in die eerste jaren tactisch gezien veel domme beslissingen. Maar dat doet iedereen als hij begint met wielrennen. Ik had wat in te halen, maar ik boekte elk jaar vooruitgang en dat was genoeg voor mij.”
Zijn liefde voor de sport is nog steeds wat hem drijft. Prof zijn gaat gepaard met druk en moeilijke tijden, maar Kasper Asgreen weet nog steeds dat het een voorrecht is om profwielrenner te zijn. Plezier hebben is zijn superkracht. “Het is een harde sport, maar het is moeilijker als je er geen plezier in hebt”, grijnst hij. “We zijn allemaal begonnen met fietsen omdat we er plezier in hebben. Dat is iets wat ik echt probeer te onthouden. Je hoeft dit niet te doen, je mag dit doen. Ik heb het geluk dat ik in een land leef waar iedereen onderwijs kan volgen. Dus als ik iets anders wil doen, heb ik alle mogelijkheden van de wereld. Maar ik mag dit nu doen, heerlijk toch?
