Elke wielerfanaat kent zonder twijfel de regio ten zuiden van de as Brussel-Leuven, beter gekend als de Druivenstreek. Hoewel die al decennialang het strijdtoneel vormt van enkele hoog aangeschreven profkoersen, werd deze regio in het verleden toch vooral beschouwd als het kleinere broertje van de (Vlaamse) Ardennen. Dankzij het WK op de weg in 2021 en het recente WK Gravel 2024 is deze fantastische wielerregio tot volle wasdom gekomen. De Kouterweg in Tervuren laat zien waarom de Druivenstreek op de bucketlist van elke wielertoerist zou moeten staan.
Toscane
De laatste jaren profileert de Provincie Vlaams-Brabant zich graag als dé wielerprovincie bij uitstek. Lokale wielerhelden van vroeger en nu – zoals Eddy Merckx, Sven Nys en Remco Evenepoel – ontleenden dan ook met veel plezier hun naam aan een lokale fietsroute. Jasper Stuyven trekt dan weer de kop als het aankomt op het promoten van Vlaams-Brabant als gravelwalhalla.
Ook lanceerde de Provincie Vlaams-Brabant enkele jaren geleden een fietsroute gewijd aan de wielerklassieker ‘De Brabantse Pijl’. En laat het nu net de Kouterweg zijn die het visuele uithangbord vormt van deze route. Ook al werd de Kouterweg als afdaling in het parcours opgenomen. Op een zonnige lentedag, met de bloemen in volle bloei, doet de Kouterweg denken aan het Toscaanse hinterland. Overigens, ook op een zonovergoten herfstdag zoals vandaag is de gedachte aan een goede fles Chianti of Brunello nooit ver weg.
Zoek in de toptijden van het Strava-segment van de Kouterweg niet naar profwielrenners, want deze zijn zelfs met een vergrootglas niet te vinden. Het feit dat de Kouterweg enkel in de toeristische fietsroute van de Brabantse Pijl werd opgenomen, en dus niet in de profkoers, zit hier ongetwijfeld voor veel tussen. De Kouterweg leent zich jammer genoeg niet tot het ontvangen van een hongerig peloton profwielrenners. Daarvoor is de Kouterweg simpelweg te smal. Vooral de uitloper van de klim, waar de weg tot 2 keer toe een bocht van 90 graden maakt en geprangd komt te zitten tussen gevels van huizen, zou een garantie op incidenten en valpartijen kunnen opleveren.
Autoluw en vergezichten
Voor de cijferfetisjisten onder ons nemen we er even de gegevens van de Kouterweg bij. Voor Climbfinder telt elke (hoogte)meter. Met de Kouterstraat, de Varenberg en de Kouterweg inclusief de volledige uitloper kloppen we af op 2 km aan een genadig gemiddeld stijgingspercentage van 3,1%. Strava is, door de Kouterstraat en het einde van de uitloper achterwege te laten, zelfs nog milder: 1,7 km aan 2,3%.
De Kouterweg staat uiteraard niet te boek als een zware beklimming, maar is vooral gekend en geroemd om zijn panoramische vergezichten. Voor een ietwat getrainde wielertoerist is de beklimming van de Kouterweg geen onoverkomelijke horde. Maar wees toch maar op je hoede. Met zijn 2 km is de Kouterweg behoorlijk lang naar Vlaamse normen. Verschiet dus niet te snel (al) jouw (Brabantse) pijlen. Temeer omdat er na 1,4 km klimmen plots, tussen de bomen, 100 meter aan 8% voor de wielen worden geschoven. En dan is er ook nog… de wind. Het overgrote deel van de klim ben je omringd door een open vlakte zonder enige vorm van beschutting. Bij een stevige zuidenwind zal het gemiddelde stijgingspercentage van 3,1% net iets pittiger aanvoelen.
Wat maakt de Kouterweg ook nog tot een ‘must-do’? Na 500 meter klimmen in de bebouwde kom bereik je een 1e topje en als beloning ontvouwt zich niet enkel een fantastisch uitzicht, maar mag je ook de rest van de beklimming fietsen in een autoluwe zone. Op tractors na wordt alle gemotoriseerd verkeer geweerd. Deze autoluwe zone start trouwens met een stukje afdaling die toelaat je met een mooie snelheid te lanceren voor de rest van de klim. Met (heel) wat verbeelding doet ook dit tafereel ons aan Toscane denken. Het ontbreken van de gravelondergrond en de hoge stijgingspercentages terzijde gelaten, zijn er wel parallellen te trekken met de iconische gravelstrook ‘Le Tolfe’ uit de Strade Bianche. Waar de renners neerdalen in een kuil alvorens de eigenlijke beklimming aan te vatten.
360° zicht
Geen idee hoe het komt, maar vaak start, passeert of eindigt een mooie Vlaamse klim aan een kapel, kerk of ander godsdienstig gebouw. Deze regel gaat ook op voor de Kouterweg, waar de autoluwe zone wordt ingeleid door de aanwezigheid van een kapelletje. Zou de reden kunnen zijn dat dit de wielrenners nog de mogelijkheid biedt om een schietgebedje te prevelen alvorens de hoogtemeters te trotseren? Of om aan de top om vergeving te vragen voor alle religieus getinte vloekwoorden die tijdens de klim te horen waren?
Men zegt wel eens dat de Vlaming wordt geboren met een baksteen in de maag. Zou dit ook een kassei kunnen zijn? Als men kijkt naar de vele kasseistroken die Vlaanderen telt, moet deze vraag bevestigend worden beantwoord. De kassei doet dienst als relikwie van ons Vlaamse wielergeloof. Het hoeft niet te verbazen dat dit ook voor onze helling, de Kouterweg, geldt. Naast een strookje van 50 meter echte schots en scheve kasseien ter hoogte van de kapel, wordt de beklimming van de Kouterweg afgesloten met een strook van 150 meter geplaveide kasseien.
Dus. Ben je op zoek naar een typisch Vlaamse helling met ietwat zuiderse invloeden en een fantastisch panoramisch 360° zicht? Neem dan zeker en vast eens de Kouterweg in jouw parcours op.
WIN EEN FOLDING REPAIR STAND VAN VAR TOOLS!
