Nadat hij in Engeland en Zweden UCI-puntjes sprokkelde, kreeg Miles Gevaert het in de beloftenveldritten van de X²O Trofee moeilijk. De cross in Hamme was een tegenvaller. Kortrijk, een thuiswedstrijd, was ook minder. Al was dat een veldrit tussen de profs. Via enkele B-veldritten probeert de 20-jarige West-Vlaming het ritme terug te vinden. Het leverde hem alvast de provinciale titel op.
Buitenlandse missie
De 3e jaars belofte uit Kuurne is al enkele jaren het uithangbord van Tomabel-Inofec, een West-Vlaams team gespecialiseerd in de opleiding van heel jonge renners. Af en toe slaagt hij erin het shirt van de ploeg in beeld te brengen. Om zijn startpositie in de televisiecrossen te verbeteren, ging hij in september en oktober 2024 in het buitenland op zoek naar UCI-punten. In 4 veldritten in Engeland sprokkelde Gevaert er slechts 10. Dat was niet de gewenste oogst. Een dikke week in Zweden met 5 wedstrijden bracht hem 65 extra punten op.
“Maar na die buitenlandse campagne was het bij mij zowel fysiek als mentaal een klein beetje op”, geeft Miles Gevaert toe. “Ik laste een pauze in en trok naar Spanje om me goed voor te bereiden op de drukke eindejaarsperiode. In Spanje heb ik alles kunnen doen wat nodig was. Alleen werd ik de laatste week van dat oefenkamp ziek. De combinatie van een stage met een zware verkoudheid speelde me in Herentals parten. Een week later is het nog niet zoals het moet zijn, maar het gaat de goeie richting uit.”
Gevaert schrapte een aantal A-crossen. Voor Loenhout, Diegem en Gullegem schreef hij zich uit. “De bedoeling is om er via enkele B-veldritten opnieuw in te komen”, verduidelijkt hij. “De volgende X²O Trofee-crossen in Baal en Koksijde doe ik wel. In die beloftenveldritten hoop ik weer degelijke uitslagen te rijden. In Baal wordt dat moeilijk want die omloop ligt me niet zo goed. In Koksijde hoop ik wel een goed figuur te slaan.”
Uytdewilligen te sterk
In de B-veldrit in Beernem streed hij lang om de overwinning. Die moest hij uiteindelijk aan de 13 jaar oudere Ingmar Uytdewilligen laten. In de 1e ronde raakte Gevaert voorop met Robbe Marchand en Robin Alderweireld. Even haakte Marchand af, maar met Uytdewilligen keerde hij terug. “Toen zij bij ons aansloten, dacht ik dat het voorbij was”, beweert Gevaert. “Ik kreeg een dipje. Neen, niet mentaal, eerder fysiek. De ronden gingen precies trager voorbij.”
Uytdewilligen zette de finale naar zijn hand. Gevaert kon solo naar de 2e plaats rijden. “Aan Ingmar was niets te doen”, zucht de pion van Tomabel-Inofec. “Op het 1e knikje van het parcours reed ik als enige helemaal naar boven. Daar verloor ik niet veel op Ingmar. Op die manier hield ik de 2e plaats vast.”
Wat hem de West-Vlaamse U23-trui opleverde. Dat shirt van provinciaal kampioen nam hij over van Robbe Marchand, die zich met de zilveren medaille moest verzoenen. “Die titel betekent eigenlijk niet zo veel”, beseft Gevaert. “Had ik de trui niet gepakt, had ik daar niet wakker van gelegen. Veel zal ik die provinciale kampioenstrui niet dragen.”
Top 10 op BK
Dat kan enkel in het B-circuit en in de beloftenveldritten. Miles Gevaert kijkt vooral uit naar het Belgisch U23-kampioenschap van zondag 12 januari 2024 in Heusden-Zolder. “Ik vermoed dat het parcours van dat kampioenschap vrij snel en redelijk technisch zal zijn”, blikt hij vooruit. “Het is een omloop op zand- en kleigrond. Dat heb ik graag. Ik kijk uit naar dat kampioenschap. Het moet altijd gereden worden, maar de top 10 halen, dat zou moeten lukken.”
Op basis van z’n uitslag in de Rapencross in Lokeren is dat geen bijzonder stoute ambitie. Daar bolde Gevaert half november als 7e over de streep. En gingen hem slechts 4 Belgische beloften vooraf. Uit diverse elementen blijkt dat de jonge West-Vlaming een stapje vooruitzette in vergelijking met z’n 2e winter bij de beloften. In Zweden pakte hij een pak meer UCI-punten dan in het seizoen 2023-’24. Die oogst deed hem in de UCI-ranking 300 plaatsen klimmen.
Ook het West-Vlaams kampioenschap in Beernem is een indicatie van een betere vorm. Vorig jaar moest hij de provinciale U23-titel aan Robbe Marchand laten. En finishte hij op geruime afstand van de renner van Team Deschacht-Hens-FSP. Dit keer kon hij de titelverdediger op een halve minuut zetten.
WielerVerhaal Giveaway: een paar Ergo 6 raceschoenen van SIDI!
