In de Baltische Staten is ‘amber’ een gekende siersteen die door de mensen als geluksbrenger rond de hals wordt gedragen. Maar Amber Aernouts heeft de laatste jaren aan haar voornaam niet veel geluk te danken, toch niet als het op wielrennen aankomt. Begin 2025 ging ze onder het mes voor een liesoperatie. 1 van de 7 chirurgische ingrepen die ze het voorbije anderhalf jaar moest ondergaan. Toch kijkt ze al vol goeie moed vooruit.
3 operaties in anderhalf jaar
We treffen de 24-jarige Kempense op haar ziekenhuisbed, een dag nadat ze onder het mes ging. Ze werd voor een 2e keer geopereerd aan de liesslagader. In september 2023 onderging ze een gelijkaardige ingreep, maar net voor Oudjaar 2024 bleek bij een controle-onderzoek dat er in dezelfde ader nog een 2e vernauwing zat. Die werd nu weggenomen. De specialist garandeert haar dat het probleem nu wel verholpen zal zijn. “Ik wil zo snel mogelijk koersen”, vertelt de dappere Rijkevorselse. “Daarom wilde ik de operatie ook met spoed laten uitvoeren.”
Ze hoopt in ieder geval dat er nu eens een einde komt aan al haar ellende. Na haar operatie in 2023 keek ze reikhalzend uit naar 2024. Ze trainde hard en was klaar voor haar 1e wedstrijd: de Mallorca Challenge. Maar op training daags erna glijdt ploegmaat Lone Meertens onderuit en neemt Aernouts mee in haar val. Die laatste breekt daarbij haar staartbeentje. Bijzonder pijnlijk voor een wielrenster, uiteraard. “Ik verbeet de pijn en startte in Gent-Wevelgem, de Ronde van Vlaanderen, de Brabantse Pijl en de Amstel”, zucht ze.
3 à 4 maanden revalidatie
“Tussendoor won ik zelfs nog het provinciaal kampioenschap tijdrijden. Dat was slechts over een afstand van 14 km. Maar in langere wedstijden was de pijn onhoudbaar en dus liet ik me opnieuw onderzoeken. Bleek dan – we waren intussen mei – dat ook in mijn heup een breukje zat. Een nieuwe operatie drong zich op. Ik wilde toch nog iets van mijn seizoen maken en startte daarbij vroeger dan mijn lichaam toeliet. Ik hoopte om in de Tour de l’Ardêche terug naar mijn beste niveau toe te groeien, maar dat bleek een totale misvatting. Ik moest al in de 1e rit ziek opgeven. Mijn lichaam zei gewoon ‘nee’….”
Na wat rust hervatte ze de trainingen om er in 2025 weer helemaal te staan. Maar toch voelde ze zich niet top. Vandaar die controle, met het gekende gevolg. Amber Aernouts wil nu zeker niet meer dezelfde fout maken, door te snel terug in koers te willen komen. Er wachten haar nu een 3 à 4 maanden revalidatie. Het voorjaar gaat dus aan haar voorbij. Daar heeft ze vrede mee. De ploeg waarvoor ze uitkomt, Velopro-Alpha Motorhomes, legt haar geen druk op en blijft rotsvast in haar talent geloven.
De kern van de ploeg is nu ook veel ruimer dan vorig jaar 2024 en dus is het niet meer nodig om ergens pro forma te starten om met voldoende rensters te zijn. “Ik kan me dus concentreren op een goeie revalidatie en zal pas mijn comeback inplannen als ik terug écht op niveau ben. In principe moet dat lukken tegen mei of juni 2025, wanneer mijn koersen er aan komen.”
Geen strijkijzer
Aernouts is een gepatenteerde hardrijdster die uitblinkt in tijdrijden en zwaardere wedstrijden. Toch waren zowel zij als het management van het team verrast door recente testresultaten, waaruit blijkt dat er toch heel wat explosiviteit in haar schuilt. “Ik zie me nog geen massaspurten winnen, want wringen is niet echt mijn ding. Maar met wat ik nu weet, moet ik toch met meer vertrouwen met een kleine kopgroep naar de meet kunnen gaan. En misschien denken mijn opponenten ook nog steeds dat ik een strijkijzer ben”, grinnikt ze.
Want inderdaad, dat Amber Aernouts uitblinkt in het werk tegen de klok en ook bergop uit de voeten kan, bleek al bij de junioren. In 2018 behaalde ze brons op het Belgisch kampioenschap Tijdrijden en was ze 5e op het BK op de weg aan de Barrage de l’Eau d’Heure, een toch wel zware wedstrijd. Bij de beloften werd ze meermaals in de nationale selectie opgenomen voor de tijdritkampioenschappen en de Europese kampioenschappen op de weg, wanneer die op een lastig parcours werden verreden. Die capaciteiten kunnen niet weg zijn.
