Het baanwielrennen verliest 1 van z’n grootste liefhebbers. Eddy Verbust (76) sukkelde al eventjes met de gezondheid. Toch was hij begin januari 2025 nog te zien in het Vlaams Wielercentrum Eddy Merckx in de Gentse Blaarmeersen. Daar ging hij, zoals zo vaak, de aankomende pistejeugd bekijken. Verbust was een fanatiek verzamelaar van allerlei wielerattributen en had vele jaren een eigen museum. Z’n zoon Sven liet donderdagmiddag weten dat pa gestorven is.
Verliefd op ’t Kuipke
Eddy Verbust ademde piste. De man, geboren op 14 maart 1948, raakte op heel jonge leeftijd besmet met deze microbe. Hij vertelde altijd heel graag over hoe hij op het Gentse Kuipke verliefd werd. De wielerbaan brandde in 1962 volledig uit. Verbust was voordien 3 keer naar de Zesdaagse in het vroegere Kuipje geweest. Daar ontstond zijn passie voor het baanwielrennen.
Rik Van Looy, in december 2024 overleden, deed die vonk ontvlammen. Verbust vertelde altijd met veel enthousiasme hou hij in ‘t Kuipke een plaatsje zocht tussen de talrijke wielerfans. Op zoek naar een glimp van vedetten als Eddy Merckx, Rik Van Steenbergen, Rudi Altig en Rik Van Looy. Ooit koos de Keizer van Herentals hem uit om even te helpen enkele wielen naar z’n auto te dragen. Als beloning kreeg de jonge Verbust een foto met de handtekening van de Keizer van Herentals.
“Ik was toen 12 jaar, die gehandtekende foto van Rik Van Looy was de start van mijn wielerverzameling”, aldus Verbust in diverse interviews. Uiteindelijk werd het een hobby die volledig uit de hand liep. Het huis van Eddy Verbust werd een heus museum. Enkele jaren geleden verhuisde hij naar een flat, maar werd de garage ingericht als een mini-museumpje.
Van Clark tot Ketelke
Het bleef niet bij het verzamelen van foto’s. De collectie werd uitgebreid met allerlei affiches, met heel wat trofeeën en met ontelbare wielertruien. Wie interesse had en een rondleiding kreeg, moest enkele uren vrij nemen om alles te bekijken. Eddy Verbust maakte er een erezaak van alles netjes te klasseren. Zodat hij eenvoudig kon achterhalen in welke lade iets terug te vinden was. Op die manier maakte hij zich verdienstelijk voor het nageslacht.
Verbust nam enkele renners in vertrouwen. En die renners hem. Danny Clark was vaak te gast bij de Gentenaar. De Australiër is 3 jaar jonger dan Verbust en verzamelde in z’n carrière diverse wereldtitels op de piste en veroverde ook een zilveren medaille op de Olympische Spelen van München in 1972. Hij was een begenadigd Zesdaagserenner en zegevierde 7 keer in ‘t Kuipke.
Daarna was Matthew Gilmore een hele periode de vaste poulain van Eddy Verbust. De Australiër werd Belg en boekte z’n 5 successen in de Gentse Zesdaagse toen hij door de pistefanaat werd gemasseerd. In de loop der jaren bekwaamde Verbust zich tot ‘masseur’. Onder meer Jolien D’hoore trok vaak naar het kabinet van Verbust. Ook heel wat benen van jonge renners werden door hem behandeld. Ook die van Kenny De Ketele. De voormalig renner en bondscoach en huidig sportdirecteur van Team Flanders-Baloise bracht tijdens de Gentse Zesdaagse altijd de nacht door bij Verbust. En bij het ontwaken maakte hij voor z’n poulain een cordon bleu klaar.
Nieuwjaarskaartjes
Vroeger trok Eddy Verbust ook naar buitenlandse Zesdaagses én naar de pistewereldkampioenschappen die in Europa werden gehouden. Ook daar kon je hem strikken voor een praatje over het baanwielrennen. Meestal bij een glaasje rode wijn. Kon hij zelf de verplaatsing niet maken, vroeg hij dikwijls om een affiche of een gadget van zo’n WK mee te brengen.
Toen Kenny De Ketele in 2021 z’n laatste Gentse Zesdaagse reed, stopte Eddy Verbust met masseren. Nadien gaf hij geen renners meer onderdak. Enige tijd geleden verhuisde hij naar een kleiner appartement. Tijdens de Gentse Zesdaagse werkte hij nog altijd mee aan tentoonstellingen die werden samengesteld. Iedereen die iets wilde weten over de geschiedenis van de Gentse Zesdaagse kon altijd bij Verbust terecht. In z’n sappig Gents vertelde hij uren over alles wat met baanwielrennen te maken had.
Zelfs z’n nieuwjaarskaartjes voor familie en vrienden verwezen elk jaar naar de Gentse Zesdaagse. Bij het laatste poseerde hij fier tussen de winnaars Fabio Van den Bossche en Benjamin Thomas. We zullen het missen, we zullen hem missen. De piste was z’n leven. Zonder twijfel zal Verbust ook in de hemel over de piste praten. Bij de hereniging met Rik Van Looy.
