
Het was zonder twijfel z’n beste winter ooit! Op 29 november 2024 werd Alex Colman papa van Phil. Jawel, mama en papa luisteren graag naar Phil Collins. Om bij z’n pasgeborene te blijven, zocht hij in december niet het milde Spanje op. Hij trainde in de kille natte Vlaamse Ardennen, had op de nieuwe Eddy Merckx-fiets op de kasseien een goed gevoel en begint zondag in La Marseillaise (2/2/25) aan z’n 5e jaar Team Flanders-Baloise.


Iedereen op de limiet
Te veel op de grond gelegen! Zo vat de 26-jarige Alex Colman z’n wielerjaar 2024 samen. “Het begon in La Marseillaise, waar ik in een afdaling tegen een betonnen paal knalde”, zucht de inwoner van het Oost-Vlaamse Mere. “Ik had geen remmen meer. In ons oortje had sportdirecteur Walter Planckaert net gezegd dat er een valpartij was voor ons. Ik wist meteen dat ik er ging bijliggen. Het was kiezen tussen ravijn of paal. Ik had 10 seconden om mijn keuze te maken en koos voor die lantaarnpaal.”
Colman vermoedt dat in z’n remleiding een luchtbel zat en dat hij daardoor geen remmen meer had. Daarna liep het ook fout in de Grand Prix de Denain en in het Circuit Franco Belge. “In Denain kon ik er niets aan doen”, blikt hij terug. “De kasseien lagen nat, een renner viel, ik schrok en kwam even aan mijn remmen. Met een val als gevolg. In de Franco Belge was het mijn eigen schuld. Ik keek om en bleef achter een wiel hangen. Een val zoals Wout van Aert vorig jaar 2024 in Dwars door Vlaanderen.”
Iedereen heeft een verklaring voor de te talrijke valpartijen in het peloton. “Koers is gewoon niet veilig”, weet Colman. “En de snelheid ligt enorm hoog. Bovendien zit iedereen agressief op de fiets. Omdat het niet anders kan. Er wordt op de limiet gereden. Nochtans heeft iedereen die bij de profs koerst z’n fiets onder controle. Valpartijen zijn niet te vermijden.”


Volledig gerepareerd
In het 2e deel van 2024 kon de Oost-Vlaming die pech definitief afsluiten. “Na een hoogtestage in juli ging alles goed”, glundert Alex Colman. “De kermiskoers in Westrozebeke winnen deed deugd. 20e in de koninginnenrit van de Ronde van Denemarken was goed. Ook in de Renewi Tour kon ik een rolletje spelen. Ondanks de aanslagen op mijn lichaam in het voorjaar was ik helemaal gerepareerd en kon ik enkele degelijke uitslagen rijden.”
Toch verkondigt Alex Colman niet dat 2025 het jaar van de waarheid moet worden. “Dat ga ik niet opnieuw beweren”, klinkt het voorzichtig. “Ik leg wel wat druk op mezelf. Dit voorjaar zou ik graag in 2 wedstrijden de top 30 halen. Ik heb het niet over een Monument als de Ronde van Vlaanderen. Als ik daar 40e wordt op 5 minuten van de winnaar, dan is dat bonus. Bijvoorbeeld top 30 in Dwars door Vlaanderen, dat zou leuk zijn.”
Wat betekent dat Colman zich niet langer zal manifesteren in vroege en lange ontsnappingen en in rittenkoersen niet meer zal strijden voor een nevenklassement. “Daar ga ik niet te gek meer voor doen”, beweert hij. “Ik probeer voor een prijsje te gaan. Meestal heb ik een paar wedstrijden nodig om erin te komen. Na La Marseillaise en de Ster van Bessèges doe ik Almería, Murcia en Jaén. En daarna de Omloop Het Nieuwsblad.”


Fiets beter op kasseien
Een heel klein beetje hoopt Alex Colman dat hij in de voetsporen treedt van Victor Campenaerts, op procontinentaal niveau wel te verstaan. De geboren Antwerpenaar won enkele weken na de geboorte van z’n zoontje Gustaaf in Barcelonette een etappe van de Ronde van Frankrijk. “Ik ben gemotiveerder, tijdens mijn trainingen denk ik vaak aan Phil”, vertelt Colman. “Nu weet ik voor wie en wat ik dit doe. Want er zit thuis iemand te wachten. Neen, voorzichtiger ga ik niet worden. Niet wringen richting Paterberg of Oude Kwaremont, dat is niet aan de orde. Dat zou mijn vriendin ook niet willen.”
Uit een wielercarrière moet je het maximum proberen halen. Want heel lang duurt die nooit. Net als z’n ploegmaats bij Team Flanders-Baloise is ook Alex Colman positief over de nieuwe Eddy Merckx-fiets. “Door in december thuis te blijven, heb ik hem al getest op de kasseien”, benadrukt hij. “De fiets is veel stijver. Als een uitslag niet goed is, moeten we het niet meer op de fiets steken.”
Uitkijken dus wat het wordt. Alex Colman maakte in het recente verleden wel eens een zijsprongetje richting gravel. “Eind vorig jaar heb ik zowel het WK als het EK gereden”, bevestigt hij. “Dat was vooral voor het plezier. Als er dit jaar een gravelwedstrijd op mijn kalender komt, zal dat zijn omdat het past. Concrete plannen zijn er niet.”
