Bondscoach Angelo De Clercq trok met 2 piepjonge rensters naar het WK voor meisjes junioren in Liévin. De tengere Zita Peeters vierde in september 2024 haar 16e verjaardag. De West-Vlaamse Lisa Maes is nog 2 maanden jonger. Hoog waren de verwachtingen rond beide rensters niet. Peeters werd 30e, Maes eindigde 5 plaatsen verder, meer dan 8 minuten na de Française Lise Revol.
Te weinig UCI-punten
Met plaats 35 was Lisa Maes, sedert 1 januari lid van Acrog-Tormans, helemaal niet tevreden. Vooraf hoopte de 1e jaars juniore uit Aartrijke (Zedelgem) de top 25 te halen. Omdat ze in enkele manches van de Wereldbeker net binnen die top 25 was geëindigd. Zowel in Benidorm als Hoogerheide werd ze 23e. In Besançon deed ze 1 plaatsje beter. Bij de start werden haar ambities meteen gefnuikt.
“Ik werd als voorlaatste afgeroepen”, verduidelijkt Maes. “Bij de start schoot het meisje voor mij uit haar klikpedaal. Waardoor ik ook uitklikte en als laatste weg was. Ik probeerde zoveel mogelijk concurrentes in te halen. Eigenlijk moet ik toegeven dat ik te veel foutjes maakte om mijn persoonlijke ambitie waar te maken. Ik heb niet de wedstrijd kunnen rijden die ik wilde.”
Als 1e jaars sprokkelde Lisa Maes nog niet veel UCI-punten. 35 om precies te zijn. Waarvan 25 op het Belgisch kampioenschap in Heusden-Zolder. Daar viel ze als 4e net naast het podium. Een resultaat waar ze toch wat teleurgesteld over was. Ook al was ze de week voor het BK wat verkouden. Niettemin kreeg ze in de WK-selectie de voorkeur op Melanie Lemmens, die op Terlaemen brons veroverde.
Weinig op de weg
“Als je helemaal achteraan moet starten, mag er voor je niet te veel gebeuren”, weet Maes. “Want dan zit je er meteen achter en kan je niet weg. De top 25 was het doel, dus ben ik wel wat ontgoocheld over deze 35e plaats. Toch heb ik ervan genoten. Mijn 1e WK ooit was, met al dat publiek langs de kant, een bijzonder leuke ervaring. Ik hou van vettige parcoursen. Dus vond ik hier mijn gading, maar op technisch vlak maakte ik te veel fouten. Herhaaldelijk ben ik weggeschoven. Dat kon beter.”
Lisa Maes hoeft niet te panikeren. Volgend seizoen 2025-2026 komen er nieuwe kansen. Op het WK in Liévin was de West-Vlaamse 1 van de jongste deelneemsters. “Dat maakt echt wel een verschil”, beweert de studente Sportwetenschappen aan het Koninklijk Atheneum van Brugge. “Langs de andere kant: opboksen tegen meisjes die een beetje ouder zijn, zal me wel sterker maken.”
Tot 31 december 2024 verdedigde de West-Vlaamse de kleuren van Team MJ Wood. “Omwille van de betere begeleiding ben ik overgestapt naar Acrog-Tormans”, aldus de provinciaal kampioene. “In het verleden heb ik heel weinig op de weg gereden. Ook dat gaat komende zomer veranderen.”
WK-sfeer speciaal
Zo kan Lisa Maes in de toekomst wat meer power krijgen. Iets wat de tengere Zita Peeters, na Belgisch kampioene Sanne Laurijssen 2e Belgische op het junioren-WK voor meisjes, ook best kan gebruiken. De Kempense van het De Ceuster Acrog Cycling Team klonk heel positief na haar kennismaking met de strijd om de regenboogtrui.
“Deze winter heb ik alle Wereldbekers mogen rijden, ook het Europees kampioenschap in Pontevedra en nu dit wereldkampioenschap”, aldus Peeters. “Dit is dus een heel mooi seizoen. Dit WK-parcours is iets voor meisjes met veel kracht. Dat mis ik nog, maar dat komt nog. Ik heb het liever snel en technisch. Niettemin was dit een hele leuke ervaring. De sfeer op zo’n WK is helemaal anders dan tijdens de talrijke veldritten in eigen land.”
