De Viroinval is een weinig gekende regio ten zuiden van Charleroi. Officieel behoort de streek niet tot de Ardennen, maar het landschap is toch zeer heuvelachtig, bebost en extreem rustig. Je kan er uren fietsen en geen 10 auto’s tegen komen. WielerVerhaal trok op ontdekking.
Van kwaad naar erger, maar altijd mooi
De naam van de streek verwijst naar ‘het dal van de Viroin’, een rivier gevormd door de samenvloeiing van de Eau Noire en Eau Blanche, die finaal in Frankrijk in de Maas uitmondt. Viroinval is ook de naam van de fusiedorpen Nismes, Olloy, Oignies, Treignes, Vierves, Dourbes, Le Mesnil en Mazée. Nismes ligt op 100 km van Brussel en is vlot te bereiken via de N5. Het is een charmant dorp met een uniek park gebouwd rond waterattracties en een perfecte uitvalsbasis om de streek te verkennen. In het dorp ligt ook de Fondry des Chiens, een aparte rotsformatie gevormd door een zinkgat. Moet je echt gezien hebben. De streek heeft nog andere toeristische troeven, zoals het treinmuseum van Treignes.
Maar wij zijn hier om te fietsen, en daarvoor is de Viroinval echt een paradijs! Wie liever niet te veel klimt kan de RAVeL 156 langs de oude spoorlijn vanuit Mariëmbourg nemen, maar vandaag willen we hoogtemeters maken. En dat kan hier ook à volonté! WielerVerhaal verkende 3 beklimmingen die je ooit eens op je conto moet schrijven.
Tempocol
We starten met de gemakkelijkste en zeker de rustigste. Vanuit het dorpje Olloy, gelegen aan de rivier, zoek je de RAVeL 523 die leidt naar de top van de klim in het dorp Oignies. Het fietspad is heel makkelijk te vinden want staat perfect aangeduid. Bij het buitenrijden van het dorp begint het meteen te klimmen. We vertrekken op 129 meter en zullen straks, na 9 km, aankomen op 369 meter. Wie snel kan rekenen weet dus dat de klim gemiddeld 2,7% stijgt. Maar aangezien de 1e en laatste kilometer amper helt, moet dat worden gecorrigeerd naar 3,3% gemiddeld.
Anders dan op de meeste RAVeL’s zitten er toch stukjes tussen die 5% halen. Het pad is in uitstekend beton gegoten en slingert met langzame bochten door het bos. Gegarandeerd zie je hier vogels die bij ons zelden voorkomen: boomkruipers, boomklevers, notenkrakers, zwarte spechten,… We volgen de hele tijd het diep door het beekje de Nouée uitgesneden dal, dat onderweg enkele visvijvers voedt. Halfweg passeren we een bivakplaats. Als we links een rotswand zien opdagen, krijgen we het steilste stuk voor de wielen, maar we weten ook dat we ons stilaan mogen opmaken voor de laatste kilometer. Die komt er als we het bos verlaten en links voor ons het dorp Oignies zien opdagen.
Genoemde klim was een perfect opwarmer voor de volgende. Je zou vanuit Oignies terug naar Olloy kunnen afdalen via de N990 en beneden over de brug rechts de N99 tot Vierves nemen. Dit prachtige en authentieke dorp met kasteelhoeve vormt de start van onze 2e klim. Die begint uiteraard ook aan de brug over de Viroin, die je vindt bij het aan de zuidkant verlaten van het dorp. We fietsen dan op de Rue de la Chapelle, naam van 1 van de mooiste beklimmingen van België. In 6 km gaan we van 137 naar 356 meter, gemiddeld 3,8% maar steeds crescendo gaand naar een slotkilometer van 6%. De start van de klim is heel fors, maar vlakt na 250 meter alweer af en gaat zelfs even dalen.
Steil onding van 15%
500 meter verder gebeurt nog eens hetzelfde: eerst flink stijgen en dan weer dalen. Maar eens we anderhalve km op weg zijn, zal de helling zeer gelijkmatig blijven stijgen, eerst met 3 km aan 3%, daarna 1 km aan 5,5% om de laatste km 6% te halen. Heel af en toe heb je eens een paar tientallen meter die aan 7% hellen, maar steiler wordt het nooit. Je zou van een ‘tempocol’ kunnen gewagen. Heel de tijd fiets je over onberispelijk asfalt dat met flauwe bochten tussen de bossen is neergelegd. Halfweg passeer je aan je linkerzijde een open plek, waar je bij de avondschemering gegarandeerd wild kunt spotten. De top is het T-kruispunt met de N998. Daar kan je links steil (13%) afdalen naar Treignes of rechts richting Le Mesnil en Oignies gaan om zo je rondje af te werken.
We besluiten ons trio van Viroinhellingen met een steil onding, dat vertrekt aan de kerk van Treignes. Eerst even naar beneden tot het smalle brugje over de Viroin om dan via de Rue Basse aux Raine eerst de oude spoorlijn over te fietsen. Aan de splitsing hou je rechts en meteen geeft de Rue de la Prelle zijn visitekaartje af. Je bent die straat nog maar pas in of het begint al aardig op te lopen. Maar wanneer we de laatste huizen achter ons laten en het bos induiken, wordt het helemaal menens.
De weg helt nu aan liefst 15% en gelukkig mildert de klim dan weer tot 8 à 10%. Na 1,2 km wacht weer 200 meter aan een venijnige 13%. Het weggetje is smal en van ruw asfalt. Na anderhalve km neemt de helling weer af tot nog steeds een lastige 10%. Weer wat verder wordt dat 8% om de laatste halve km verder af te vlakken naar 6%. Ons gemiddelde op al die beklimmingen is hoger dan het aantal auto’s dat ons is gepasseerd!
