Hij heeft zonder twijfel een neus voor talent. Franco Heyse, ploegleider bij de nieuwelingen van het Isorex Cycling Team, kon de Nederlander Moos Mevissen naar de Gaverse ploeg halen. In z’n 2e wedstrijd mocht de nieuwkomer bij de Oost-Vlaamse jeugdclub al de handen in de lucht gooien. Dankzij een solo van circa 16 km zette hij in Roeselare de 1e Grote Prijs Jean-Pierre Monseré op zijn naam.
Interclubzege
Voor het eerst pakten de Mandelzonen, al vele jaren inrichters van de Grote Prijs Jean-Pierre Monseré, uit met een soort van afwachtingskoers. Al is dat niet meteen het juiste woord. Na de 2e doortocht van de profs aan de aankomstlijn in Roeselare weerklonk ter hoogte van het Museum Koers in het stadscentrum het startschot van de nieuwelingeninterclub. En zij reden precies dezelfde grote ronde als de deelnemers aan de UCI-wedstrijd. Met als voornaamste hindernissen Hoogledeberg, de kasseien van de Lookhuisstraat in Ichtegem en Gitsberg. Een interclub over 55,7 km. Midden de 1.1-wedstrijd voor de profs.
“Op ongeveer 16 km van de finish ben ik alleen vertrokken”, doet Moos Mevissen het verhaal van zijn wedstrijd. “Neen, niet op 1 van de hindernissen op het parcours. Wel op een plaats waar het een beetje opliep en waar er wat bochten waren. Zodat ik na mijn aanval vrij snel uit het zicht van het peloton was.”
Mevissen fietste een voorsprong van bijna 50 seconden bij elkaar. Op de streep in de stad Roeselare hield hij daar nog de helft van over. De Grote Prijs Jean-Pierre Monseré was voor hem de 2e wedstrijd van het seizoen. Tijdens het openingsweekeinde werkte hij een kermiskoers in Rijkevorsel af. Daar werd hij als 9e afgevlagd.
Rob Ruijgh
“Ik start altijd en overal met de ambitie om de wedstrijd te winnen”, benadrukt Mevissen. “Dat was ook vorig jaar in mijn 1e seizoen bij de nieuwelingen al het opzet. Ik fietste een aantal ereplaatsen bij elkaar en kon ook 1 wedstrijd winnen. In het Limburgse Lummen mocht ik juichen. Voor mij was dat best een mooi 1e jaar bij de nieuwelingen.”
In 2024 koerste Moos Mevissen in het shirt van het Tigerr Cyclingteam. Dat is de ploeg die ex-prof Rob Ruijgh (ex-Vacansoleil en Tarteletto-Isorex) in de loop van het jaar 2022 uit de grond stampte. “Ik woon in Nederlands-Limburg”, verduidelijkt Mevissen. “Bij het Tigerr Cyclingteam hebben ze nu geen nieuwelingen meer. Daar zat ik nochtans ook goed. Ik kwam in contact met Franco Heyse van het Isorex Cycling Team. Zo rijd ik nu voor deze ploeg.”
Hij kon z’n nieuwe team al een succes aanbieden. Als deze voorwedstrijd van de Grote Prijs Jean-Pierre Monseré nog een hele tijd mag bestaan, zal de naam van Moos Mevissen altijd helemaal bovenaan de erelijst blijven. Want hij is de 1e winnaar van deze interclub die precies 100 renners aan de start kreeg. De solo die de Nederlander uit z’n lange benen schudde, die mocht worden gezien.
RTC Limburg
Dat de jonge kerel in het wielrennen terecht kwam, hoeft niet te verwonderen. Hij begon al op heel jonge leeftijd te fietsen. “Mijn beide opa’s hebben gefietst en mijn papa heeft ook wat competitie beoefend”, verduidelijkt Moos Mevissen. “Mijn papa is wel vroeg gestopt. Na de nieuwelingen al, als ik goed onthouden heb wat hij daar ooit over vertelde. Inderdaad, het zou best kunnen dat hij dan andere dingen ontdekte en mijn moeder leerde kennen.”
De winnaar van de GP Monseré sprong niet alleen bij Franco Heyse in het oog. Ook bij de talentscouts van z’n eigen provincie liep hij in de kijker. Hij wordt door het Regionaal Trainings Centrum (RTC) Limburg begeleid. Zij worden ondersteund door de talentcoaches van dit centrum: de Belg Danny Stevens en de Nederlander Remco de Veen.
“Waar ik mijn volgende wedstrijd zal rijden, moet ik nog even bekijken”, besluit Mevissen. “Ik zal dit jaar zeker enkele rittenkoersen kunnen betwisten. Ook het Nederlands kampioenschap is voor mij een doel. Alleen heb ik geen idee of dit zal kunnen doorgaan gezien de Nederlandse politie in 2025 geen wedstrijden gaat begeleiden.”
