Amper 5 dagen na een zware val in Le Samyn kleurde Michiel Coppens (22) van start tot finish de Grote Prijs Jean-Pierre Monseré. Nipt sleepte de renner van BEAT Cycling Club de 3e podiumplaats uit de brand. Opmerkelijk resultaat na een merkwaardige voorspelling van de renner uit Zele. Op de teambriefing vooraf had Coppens al beweerd dat er kansen waren om de 1.1-koers in Roeselare te winnen.
Wouter Delaunay
In Le Samyn werd Michiel Coppens slachtoffer van een stevige smak. Dat zag er niet goed uit. “Maar uiteindelijk viel het wel mee”, beweert de Oost-Vlaming. “Ik liep geen schaafwonden op. Knie, nek en schouder werden wel geraakt. Daags na de koers laste ik een rustdag in. Op donderdag ging ik wel fietsen. Omdat ik overal stramheid voelde, heb ik toch mijn kiné-osteopaat Wouter Delaunay gebeld. Donderdagavond om 21u30 nam hij me in Mechelen nog onder handen.”
Delaunay behoort tot de omkadering van Intermarché-Wanty. “Ik ga al 3 of 4 jaar bij Wouter”, verduidelijkt Coppens. “Dan bouw je een vertrouwensrelatie op. Was hij weg geweest met het WorldTour-team, dan had ik een andere oplossing moeten zoeken. Hij heeft me uitstekend geholpen. De klap op mijn knie baarde me zorgen. Uiteindelijk heb ik nu enkel nog wat last aan de schouder.”
De gevolgen van de val in Le Samyn beletten Michiel Coppens niet om kort na de start van de GP Monseré in de aanval te gaan. Met nog 6 andere renners – Victor Vercouillie sloot als voorlaatste aan, de latere winnaar Alexys Brunel als laatste – domineerde de pion van BEAT de hele koers. In die vlucht pakte hij het verstandig aan.
Alexis Brunel
“Vroeger gaf ik alles in zo’n ontsnapping”, gaat Coppens verder. “De voorbije jaren heb ik geleerd dat ik soms veel te veel deed. Op dit moment ben ik echt in conditie. Ik wist welke waarden ik heel lang kon aanhouden. Tijdens de vlucht was de verstandhouding heel goed. We deden allemaal beurten van ongeveer 30 seconden. Na een tijdje moest ik wat zwaarder trappen. Bleek dat ik een leegloper had. Op het moment dat onze volgwagen niet in de buurt was. Ik kreeg een ander voorwiel van de neutrale wagen. Van dan af moest ik harder stampen. Want ik ging van een super carbonwiel van Fast Forward naar een aluminiumwiel met een minder bandje. Terwijl de rest van de kopgroep met topmateriaal kon blijven rijden. Dat heb ik gevoeld.”
En toch was Coppens bij de pinken toen Brunel bij de leiders voor een nieuwe schifting zorgde. Net als Vercouillie kon hij aanpikken bij de Fransman van TotalEnergies. Bij een 2e versnelling van de Fransman, een man met een verleden in de WorldTour bij Groupama-FDJ, moesten Coppens en Vercouillie het hoofd buigen. De laatste kilometers kwam het peloton steeds dichter. Desondanks begon Coppens na te denken over hoe hij het podium kon halen.
“Ik had tijdens de ploegmeeting van zaterdagavond al gezegd dat een vroege vlucht kans had op succes”, beweert Coppens. “Vorige week had ik dat ook al tegen een goeie vriend verteld. Hij bekeek me heel vreemd. Ik geloofde vanaf de 1e km dat het kon. In zo’n vroege vlucht denk ik niet alleen aan beter worden, maar ook aan winnen. Ik had snel door dat Brunel de sterkste was. Zij kopbeurten waren altijd heel stevig.”
Cédric Vasseur
“In de finale wist ik dat het peloton dicht zat”, vertelt Coppens. “Toen ik na de laatste bocht omkeek, zag ik de voorwacht van het peloton uitdraaien. Ik besefte dat ik moest beginnen sprinten. Ook al zat er niets meer in mijn benen. In het laatste uur van een wedstrijd heb ik geen vrienden in de koers. Behalve de ploegmaats. Neem ik in de slotkilometer nog eens over van Vercouillie, dan wordt hij misschien 2e of 3e en ik 6e. Ik moest, als continentaal renner, mijn kans grijpen.”
Dat deed de Oost-Vlaming. Vanuit het peloton ging enkel de Noor Stian Fredheim in de laatste meters nog over Coppens. Terwijl Vercouillie ook nog geremonteerd werd door sterke finishers als Hugo Hofstetter en Milan Fretin. Logisch dat de ontsnappingskoning van Team Flanders-Baloise zwaar ontgoocheld was na bijna 200 km voorop te hebben gereden.
Vercouillie mag zonder twijfel beginnen dromen van een kans hogerop. Dat doet Coppens ook nog steeds. Eind vorig jaar 2024 mocht hij bij Cofidis stage lopen. Ruimte om hem een contract te geven had de Franse WorldTour-ploeg niet. In januari 2025 mocht hij een week op stage met Cofidis. En werd hij door trainers en diëtisten als 1 van hen beschouwd. Na z’n marathonvlucht en 3e plaats in de Grote Prijs Jean-Pierre Monseré kreeg hij felicitaties van Cédric Vasseur, de sportief manager van Cofidis, en van een trainer van het team. “Heel leuk om dat te lezen”, geeft Coppens toe.
