Human Powered Health zette in 2022 de stap naar de Women’s WorldTour. Doordat de ploeg daar eigenlijk niet klaar voor was, verdronk het in dat 1e jaar. Met een verstandig plan groeit het team sindsdien echter stelselmatig naar de top van het vrouwenwielrennen. Hun General Manager Ro De Jonckere nam ruim de tijd voor WielerVerhaal. Het intrigerende gesprek met de Vlaamse leerde ons hoe ze dit bij de ploeg aanpakken. Er werd alvast een stevige basis uitgebouwd.
Patrick Lefevere
Toen er in 2022 een licentie vrij kwam in de Women’s WorldTour grepen de ambitieuze Amerikaanse eigenaars van Human Powered Health hun kans. Dat ging maar net goed, want na een mislukt 1e jaar eindigden ze als 27e op de UCI-ranking. Ro De Jonckere kwam net toen als General Manager bij het team. “Onze ploeg was er op alle vlakken niet klaar voor, waardoor we een heel slecht jaar draaiden”, verklaart ze die valse start. “De structuur van ons team stond nog niet op orde, dus namen we dat als prioriteit in handen. In mijn opinie kan je geen goede ploeg kopen, die moet je bouwen.”
Meteen een grote uitdaging voor de kersverse manager, maar daar houdt ze wel van. Bovendien kon ze gelukkig putten uit eerdere ervaringen. “Bij Quick-Step werkte ik 13 jaar als rechterhand van Patrick Lefevere. Ik moet niet uitleggen dat ik veel van hem leerde. Daarna kwam ik bij het Dimension Data van Douglas Ryder. Een compleet ander team, dat zich in een gelijkaardige situatie als Human Powered Health bevond”, stipt De Jonckere aan.
“Dimension data bevond zich ook onderaan de ranking en stond als niet-Europees team voor dezelfde uitdagingen. Toen ik bij de ploeg kwam, startte het een service-course in Nederland. We moesten dus een volledig nieuwe structuur opzetten. Ondanks de internationalisering van het wielrennen speelt 90% zich toch af in Europa. Daarom liggen er voor een Amerikaanse ploeg ook veel uitdagingen.”
Thalita de Jong
Na het 1e jaar volgde de bevestiging dat ze op de goede weg waren. “Met zo goed als dezelfde rensters eindigden we dat 2e jaar als 14e op de ranking”, klinkt het. Human Powered Health liet de mannenploeg los om het vrouwenteam sterker te maken. “Pas sinds vorig jaar concentreerden we ons zo helemaal op de vrouwenploeg. We maakten een bewuste keuze om van 2 middelmatige teams 1 heel erg goede ploeg te maken. We hadden al een WorldTour-licentie voor de vrouwen, dus dat was een vrij logische keuze.”
Dit jaar mikt de ploeg op een top10-plaats. Maar daar eindigt het niet, want de ambitie is om op het podium van de WorldTour te raken. “Dat zal natuurlijk niet voor dit jaar zijn. We weten dat het steeds moeilijker zal worden naarmate we dichter bij ons einddoel komen”, beseft De Jonckere. “Nu we onze structuur op poten hebben, kunnen we betere rensters aantrekken. Thalita de Jong past bijvoorbeeld in dat groei-plaatje. Ik vergelijk het met een balletje dat je bergop duwt. Eens je het over de top krijgt, begint dat vanzelf te rollen.”
De inspanningen van de ploeg blijven niet onopgemerkt door de buitenwereld. “Het doet deugd dat we in het begin van het seizoen complimenten kregen. We merken meer en meer interesse in de ploeg.”
Klaar voor 2026
Met 7 rensters in de top 100 van de UCI-ranking staat Human Powered Health sterk in de breedte. De cijfers bewijzen daarmee dat ze goed bezig zijn bij de ploeg en dat is ook nodig. Vanaf volgend jaar 2026 bindt de UCI de WWT-ploegen immers aan dezelfde regels als bij de mannen. Nu laat het team nog een aantal WorldTour-koersen vallen, maar vanaf 2026 moeten ze dat beperken tot 1 wedstrijd.
De Jonckere heeft daar echter geen schrik voor. “De UCI-punten bieden een goede indicatie voor onze groei: we verzamelden dit jaar ongeveer 1.600 punten en een kleine 1.000 daarvan raapten we in WorldTour. In 2024 sprokkelden we nog het grootste deel van onze punten in kleinere koersen. Het toont een mooie evolutie, we zijn op de goede weg”, klinkt het vol vertrouwen.
De organisatoren van kleinere koersen hoeven echter geen schrik te hebben dat de ploeg hen links zal laten liggen. “We zullen de kleinere koersen zeker niet volledig laten vallen. Die zijn belangrijk als omgeving voor de groei voor onze jonge rensters. Een goede balans in de wedstrijdkalender is belangrijk.”
