In de Brabantse Kempen werd zaterdag 17 mei 2025 de semiklassieker Omloop der Kempen verreden. De overwinning ging enigszins verrassend naar de Britse April Tacey. De 24-jarige renster van Team Coop-Repsol pakte haar 1e profzege, haar team de 1e seizoenszege en de organisatie zijn 1e Noorse overwinning – en dat op de nationale feestdag van Noorwegen. Misschien is dit wel de grote doorbraak voor de Britse Zwift-sensatie.
Leonie Bentveld
De Omloop der Kempen wordt bij de mannen al sinds 1948 georganiseerd en is bij de vrouwen ook een gevestigde waarde. Al in 1997 kreeg de semiklassieker over kasseien een editie voor dames. Met 4 zeges voor Leontien van Moorsel, 2 overwinningen voor Marianne Vos en eenmalige successen voor Annemiek van Vleuten, Lorena Wiebes en Charlotte Kool beschikt de wedstrijd over een indrukwekkende erelijst.
Tegenwoordig geldt de Omloop der Kempen als een 1.1-koers, en staat die in het rijtje van wedstrijden zoals de Omloop van het Hageland, Le Samyn en de Ronde de Mouscron. Het zijn stuk voor stuk koersen waarin Tacey dit jaar aan de start verscheen, maar waarin ze geen hoofdrol wist te spelen. Haar beste resultaat tot dan toe was een 24e plaats in de Vuelta CV Féminas. Ook haar team had nog geen opvallende prestaties neergezet en moest vechten voor elke verre ereplaats.
De 28e editie van de Omloop der Kempen kwam dus als geroepen. Met 5 WorldTour-teams aan de start had de wedstrijd toch enig prestige. Ondanks een lange aanval van veldrijdster Leonie Bentveld leek een massasprint onvermijdelijk. Een aanval van Tacey op 4 km van de meet leek aanvankelijk een wanhoopspoging, tot ze het gezelschap kreeg van Helena Bieber en ze samen 20 seconden wisten weg te rijden. Met een klein verschil bleef Tacey voorop en mocht ze het zegegebaar maken. Nienke Veenhoven (Visma | Lease a Bike) en de Française Valentine Fortin (Cofidis Women Team) vergezelden haar op het podium.
Opgegroeid met de fiets
Tacey is letterlijk opgegroeid met de fiets. Wielrennen zat altijd al in haar genen en via haar familie kreeg zij de wielermicrobe te pakken. Ze was amper 11 jaar oud toen ze haar 1e veldrit reed. Haar ketting brak halverwege, maar dat sloeg haar niet uit haar lood. Een jaar later debuteerde ze ook op de weg. Marianne Vos was al die tijd haar grote voorbeeld, vanwege haar veelzijdigheid en het tactische inzicht dat ze tentoonstelt. Tacey werd de 1e winnares van de National Junior Road Series in het Verenigd Koninkrijk en eindigde 2e in de Curlew Cup.
Eind 2018 werd haar harde werk beloond met een selectie voor het WK in Innsbruck. Voor het eerst mocht ze het Britse tenue aantrekken, werd ze met de bus van Team Sky rondgereden en kon ze dromen van de regenboogtrui. Daar bleef het echter bij, want na haar werk voor kopvrouw Pfeiffer Georgi kwam ze ruim 13 minuten na de winnares over de streep.
Tijdens de pandemie liep Tacey een zware blessure op aan haar patellapees. Ze vond toen haar weg naar een nieuwe passie: Zwift. De focus verschoof volledig naar het virtuele platform en na een reeks successen kreeg ze de virtuele Ronde van Frankrijk in het vizier. Ze versloeg daar onder meer kampioenen als Chloé Dygert en Chantal van den Broek-Blaak, en won zelfs een 2e etappe. De droom van de échte Tour de France werd geboren, al ging haar focus eerst naar Parijs-Roubaix.
Virtuele versnelling
Ten tijde van de virtuele Tour reed Tacey al voor het team Drops, dat uiteindelijk evolueerde tot Le Col-Wahoo en later Lifeplus Wahoo. Bij dat team gingen 2 grote dromen in vervulling: ze startte in Parijs-Roubaix (en finishte als 91e) en in 2023 reed ze ook de Tour uit. Grote uitschieters bleven echter uit. Tot nu toe teert ze op een 9e plaats in de Scheldeprijs van 2023 als beste resultaat.
De carrière van Tacey kon dus wel een opsteker gebruiken – en die kwam er dit weekend. Het team greep naast een uitnodiging voor de Grote Rondes, maar richt zich nu op belangrijke wedstrijden zoals de Copenhagen Sprint en de Simac Ladies Tour. Aan de Britse om zich daar opnieuw te bewijzen en een stapje hogerop af te dwingen.
