Het scheelde weinig of Shanaya Esther Schollaert (17) mocht de rest van het jaar 2025 de Belgische 3-kleur dragen. De 2e jaars juniore kwam in Hoogstraten slechts een handvol centimeter tekort om topfavoriete Auke De Buysser in de sprint te kloppen. We durven vermoeden dat ze, na het herbekijken van de aankomstbeelden, niet goed zal hebben geslapen.
Waals kampioene
In de koers is Shanaya Esther Schollaert, een West-Vlaamse die sedert vorig jaar in het Oost-Vlaamse Lotenhulle (Aalter) woont, een buitenbeentje. Als jonge tiener gold ze als een talentje in atletiek en veldlopen. Want bij de miniemen, toen ze 12 of 13 jaar was, werd ze Belgisch kampioene in zowel het veldlopen als op de 1.000 meter. Bij de jeugd won ze ook 3 jaar na elkaar de CrossCup. En als 14-jarige werd ze Vlaams kampioene in de steeple.
“In het atletiek behoorde ik tot de besten van het land”, laat Shanaya Esther Schollaert in die periode in interviews optekenen. Toen ze ter gelegenheid van het Belgisch kampioenschap Veldrijden in Meulebeke in januari 2021 enkele rondjes op het parcours mocht rijden, werd ze opgemerkt door de verantwoordelijken van de lokale wielerclub Molenspurters.
Dus begon de pittige tiener in de winter van 2021-’22 te crossen. In combinatie met veldlopen. Om een degelijk veldritseizoen af te werken, moet je tijdens de zomer op de weg koersen. Dat kon Rudi Van de Sompel, trainer van Eli Iserbyt, haar entourage diets maken. Met succes, want op 15 augustus 2024 werd ze in Emptinne Waals juniorenkampioene. Als lid van de jeugdploeg van Baloise WB Ladies kon ze dat kampioenschap op haar naam zetten.
Ambetante koers
Ei zo na werd ze op 1 juni 2025 ook Belgisch U19-kampioene. Nochtans was ze zich tijdens de titelstrijd aan het enerveren. Omdat de rensters te weinig initiatief namen. Ze leken de rode loper uit te rollen voor topfavoriete en titelverdedigster Auke De Buysser. In een sprint op Belgisch niveau is die zo goed als onklopbaar. “In de koers werd ik er wat ambetant van”, beweert Schollaert. “Met de wind in de rug werd er gekoerst. Op de stroken tegen de wind in lag het altijd stil en kon iedereen opnieuw aansluiten.”
Nochtans kleeft Shanaya Esther Schollaert meestal een offensieve stijl aan. “Normaal ben ik niet het type renster dat een afwachtende houding aanneemt”, verduidelijkt de renster van Baloise Minimax WB Ladies. “Van mezelf weet ik dat ik in een sprint redelijk snel ben. Door tijdens dit BK heel offensief te koersen, vreesde ik mijn kansen op een medaille te vergooien. Dat probeerde ik te vermijden. Maar ik zat altijd klaar om mee te springen indien een groep vertrok.”
Gezien de manier van koersen was het logisch dat dit BK uitdraaide op een sprint met een grote groep. Shanaya Esther Schollaert kwam nipt tekort om voor dé verrassing te zorgen. “Ik heb misschien net iets te lang gewacht om mijn sprint aan te vangen”, zucht ze. “Op een lange rechte baan is een goeie timing heel belangrijk. Ik zat langs de zijkant en moest uitwijken om een paar rensters te passeren. Dat manoeuvre kostte mij misschien wel de titel.”
Veld en weg
We zullen het nooit weten. Meteen na de podiumceremonie in Hoogstraten leek Shanaya Esther Schollaert vooral opgetogen met de zilveren medaille. “Want ik kom uit een moeilijke periode”, verduidelijkt ze. “Vorige zomer kreeg ik windpokken, begin dit seizoen griep. Ik kende ook soms lichamelijke problemen, vaak krampen in mijn benen. De oorzaak hebben we niet kunnen achterhalen. Het heeft niet te maken met te weinig drinken. Ik probeer altijd voor en tijdens een wedstrijd voldoende te drinken.”
Vorig jaar was het voor de entourage van de kleine renster schrikken toen ze tijdens het Belgisch kampioenschap tijdrijden in Geraardsbergen (1/5/2024) plots onwel werd. Hartonderzoeken brachten niets aan het licht. Dus kreeg ze groen licht om ver der te koersen. Ze trekt zich op aan haar 1st BK-zilver. “Hopelijk gaat mijn seizoen nu in stijgende lijn”, aldus Schollaert die wel Gent-Wevelgem mocht rijden, maar niet aan de start stond van de Ronde van Vlaanderen. “Deze medaille krikt mijn seizoen op.”
Dit BK-podium kan in de toekomst deuren openen. “Geen idee hoe het komt, maar eigenlijk word ik door de ploeg niet vaak geselecteerd voor grotere wedstrijden”, vindt Schollaert die op zondag 8 juni 2025 in Boezinge een gooi doet naar de Vlaamse kampioenstrui. “Wat voor mij wel vaststaat is dat ik zo lang mogelijk veld en weg ga combineren. Later zie ik wel wat best is. Neen, atletiek doe ik niet meer. Die combinatie was niet meer mogelijk. Enkel als training voor het veldrijden ga ik nog eens lopen.”
