Een beetje gek? Thibault Fostier zet zijn studies Biomedische Wetenschappen aan de Vrije Universiteit Brussel on hold. De gewezen shorttracker focust dit jaar uitsluitend op de koers. In 2026 wil de Oost-Vlaming voor een continentaal team koersen. Hij mag stilaan hopen dat zijn droom effectief uitkomt. Recent boekte de 22-jarige Elite 2-renner de 1e zege uit z’n wielercarrière. In Lierde was hij de snelste van 5 en klopte hij onder meer Ben Squire en Sander Devenijns.
Shorttrackmedailles
De Olympische Winterspelen van 2010 in het Canadese Vancouver bepaalden een groot deel van het jeugdig leven van Thibault Fostier. “Zoals iedere jonge kerel heb ik eerst gevoetbald”, klinkt het vertrouwd. “In 2010 zat ik op televisie naar de Olympische Winterspelen te kijken. Het ijsschaatsen greep me toen meteen. Niet veel later kwam de switch van voetbal naar schaatsen. Iets wat ik tot eind 2022 heb gedaan. In combinatie met koersen, maar met shorttrack als hoofdbezigheid.”
Zijn periode op het ijs verliep trouwens succesvol. “Ik werd meermaals Vlaams kampioen”, start Fostier zijn indrukwekkende opsomming. “In de aflossing haalde ik Belgische titels. Bij de jeugd nam ik deel aan het wereldkampioenschap. Bovendien boekte ik overwinningen in internationale schaatswedstrijden en haalde ik ook diverse podiumplaatsen. Dat was een mooie tijd, waarbij ik slechts korte periodes als wielrenner actief was. Ik stond immers soms hele lange periodes op het ijs. Daardoor miste ik basis voor de koers.”
Met de nationale ploeg trainde hij vaak in Hasselt. Vaak stonden in Italië, Frankrijk of Duitsland stages op de agenda. “Dat heb ik tot eind 2022 gedaan”, verduidelijkt Fostier. “De reden waarom ik met shorttrack ben gestopt, verduidelijk ik liever niet. Maar van dan af concentreerde ik me op de fiets.”
Alle ballen op de weg
In de periode dat schaatsen nog topprioriteit was, koerste Thibault Fostier voor Denderstreek-Labiekes. “Daar kreeg ik alle vrijheid”, gaat de jongeman uit Scheldewindeke (Oosterzele) verder. “Toen ze bij de ploeg een beloftenwerking zijn opgestart, ben ik in het project gestapt. Maar vorig jaar 2024 kende ik niet mijn beste seizoen. Ik ging op zoek naar nieuwe motivatie en dat zocht ik in een nieuwe omgeving. Zo kwam ik terecht bij KD Bikes-Doltcini. Dit jaar zet ik alles op de koers. Mijn studies Biomedische Wetenschappen aan de VUB zette ik tijdelijk on hold.”
“Toen ik vorig jaar met dat idee op de proppen kwam, verklaarden velen mij een beetje gek”, beseft Fostier. “Ik bekijk het anders. Nu moet ik die stap zetten. Eigenlijk ben ik als coureur al relatief oud. Want ik ben 1e jaar Elite 2, dus geen belofte meer. Nog 3 jaar langer wachten om deze stap te zetten zou niet verstandig zijn. Geef toe, een jaartje langer studeren, daar gaat het niet op aankomen.”
Thibault Fostier moet z’n 2e bachelorjaar nog afwerken. Dat hij in Lierde een regionale wedstrijd kon winnen, sterkt z’n overtuiging om het in het wielrennen te proberen maken. “Het was een wedstrijd waarin alle puzzelstukjes op z’n plaats vielen”, blikt hij terug. “Er stonden weinig deelnemers aan de start en al vroeg in de koers raakten we met 15 voorop. In de finale splitte de kopgroep en bleven we voorin met 5 over. Een massaspurt ga ik niet naar mijn hand zetten, dat besef ik maar al te goed. Een sprint met 5 verloopt echter minder nerveus en is ook minder gevaarlijk. Zoiets kan ik afmaken.”
Geen klimmer of sprinter
Met die 1e zege uit z’n wielercarrière is Fostiers honger alles behalve gestild. Hij hoopt de komende weken goed te scoren in enkele interclubs. “Persoonlijk waren die koersen met de club nog geen groot succes”, geeft hij toe. “In de Grote Prijs Etienne De Wilde misten we met de ploeg een vlucht van 14. Om de situatie recht te trekken gingen we op kop van het peloton rijden. Onze sprinter (Nils Maerevoet, red) sleepte alsnog een 7e plaats uit de brand. Als ploeg doen we het in dat soort wedstrijden zeker niet slecht.”
Individueel moet er nog wat bij, zeker als hij z’n ambitie wil waarmaken. “Ik hoop na dit seizoen de stap naar het continentale niveau te kunnen zetten”, aldus Fostier. “Op die 1e overwinning kan ik verder bouwen. Ik zie mezelf als een klassiek type. Superexplosief ben ik niet, maar een lange ontsnapping kan ik wel tot een goed einde brengen. Een klimmer kan ik me ook zeker niet noemen. Met 78 kilogram behoor ik niet tot de lichtste renners. Alpe d’Huez heb ik al eens beklommen, maar ik moet toegeven dat dat niet mijn leukste ervaring was.”
