23 jaar nadat Michael Boogerd er de koers van zijn leven won, keert de Tour (eindelijk) terug naar La Plagne. Zelden was een ritzege in de Ronde van Frankrijk zo iconisch, zo onvergetelijk, zo onlosmakelijk verbonden aan 1 plek. Wie La Plagne zegt, zegt Michael Boogerd en vice versa. Dus moeten we wel even terug naar de dag waarop de Hagenees zijn hagelwitte tanden bloot lachte.
De man van net niet
Oude schrijvers vertellen altijd over zomers in hun jeugdjaren die net iets heter dan vandaag leken te zijn. Er is echter een nieuwe generatie opgestaan die beseft dat net het omgekeerde aan het gebeuren is. In 2002 was de zomer nog een periode waarin je buiten kon komen zonder het gevoel te hebben ter plaatse weg te smelten. En zoals de oude schrijvers nostalgisch terugblikken op de tijd van Eddy Merckx, werden de nieuwe schrijvers groot met Lance Armstrong. Met die heimwee naar vroeger valt het dus gelukkig wel weer mee.
Toch was die 24e juli in 2002 geen dag als een andere. Het was zeker warm en half Nederland keek de etappe met de gordijnen dicht. Begin deze eeuw had nog niet elk gezin uit de middenklasse een airco in huis. Spanning in de Tour was er dat jaar niet, maar Armstrong had anderzijds ook niet de neiging om voor elke etappe te gaan. Bij gebrek aan 1 dominante sprinter kon iedereen dat jaar zijn geluk najagen. Zo droeg Rubens Bertogliati eventjes het geel, was er ritwinst voor Karsten Kroon en werd Richard Virenque terug in de armen van het Franse volk gesloten met ritwinst op de mythische Mont Ventoux.
Ook Michael Boogerd wilde zijn deel van de koek. Boogerd was in die periode de beste Nederlandse wielrenner, die elk jaar demarreerde op de Eyserbosweg in de Amstel Gold Race, om dan net niet te winnen. Hij was er ook altijd dichtbij in Luik en Lombardije en was de grote hoop van Nederland in de Tour, maar – zo keek de Belg ernaar – het echte succes bleef beperkt tot winst in pakweg de Brabantse Pijl, hooguit een rit in Parijs-Nice.
Iconische etappe
In die bewuste rit in de Tour moesten de renners over 2 reuzen: de Col du Galibier (via de kant van de Col du Lautaret) en de Col de la Madeleine. De aankomst lag dan in La Plagne, met de beklimming vanuit Aime. Het heette de Koninginnenrit. De Tour zocht naar een opvolger voor Alex Zülle en Laurent Fignon. Die zou komen uit de vroege vlucht, waarin naast Boogerd ook Stuart O’Grady, Gian Matteo Fagnini en Robert Hunter zaten.
De vluchters zijn vooral bezig met de tussensprint en Santiago Botero rijdt die Tour voor de bergtrui, dus voor de ritzege lijkt Boogerd vrij spel te krijgen. Hij begint aan een solo van bijna 100 km. Een tegenaanval van Laurent Jalabert en Iban Mayo komt er niet en met een geruststellende voorsprong van 5 minuten begint hij aan de slotklim. Carlos Sastre en Lance Armstrong naderen nog snel, maar niet snel genoeg. De kleine, bescheiden Nederlander had het gehaald van de grote, machtige Amerikaan, het verhaal van de underdog dat de koers altijd heeft gekleurd.
Mart Smeets
Het verhaal van de overwinning zit nog in het collectieve geheugen, begeleid door de stem van Mart Smeets (“Dit is lachen, mag ik uw gebit even zien?”). Het was zijn 2e ritzege in de Tour, maar verreweg de mooiste. Het kettinkje op de borst, de kamerbrede glimlach, de Nederlandse gekte… vintage Tour de France voor kinderen van de jaren ’90. Tegenwoordig hebben Belgen zich het chauvinisme eigen gemaakt en is er op dit eigenste moment altijd wel ergens iemand bezig over de overwinning van Thomas De Gendt op de Mont Ventoux, maar op dat moment was Boogerd de held van het volk.
De carrière van Boogerd was met La Plagne eigenlijk af. Hij werd nog wel eens Nederlands kampioen en bleef 2e worden in de Amstel Gold Race, maar zijn plekje in de wielerhemel was verzekerd. Over La Plagne schreef Gerard Marlet zowaar een volledig boek (Zou hij het echt gaan halen?) en nog geregeld – en met veel plezier – blikt de Hagenees terug op zijn monstersolo. Zonder enige twijfel schuift hij komende zomer ook weer met een glas wijn aan bij de wielertalkshows om nog eens terug te blikken op zijn jour de gloire.
