
Oscar Camenzind en Brandon McNulty werden de afgelopen week vaak in 1 zin genoemd. Allebei werden ze verrassend wereldkampioen en dat al als rijpe 20’er. Telkens was het de eerste overwinning die ze in het seizoen behaalden. De Zwitserse boerenzoon had op dat moment zelfs amper 4 koersen op zijn erelijst staan, maar zou uiteindelijk wel nog 2 Monumenten op zijn palmares zetten. Bij McNulty geldt de vraag of hij een waardige wereldkampioen kan zijn. Hij kan in Lombardije alvast een voorbeeld nemen aan de vergeten Zwitser, vandaag aan de slag als postbode.


Desastreuze lekke band
Net 27 jaar oud was Camenzind toen hij in Valkenburg als grote outsider aan de start stond van het WK Wielrennen in 1998. Op zijn palmares pronkten op dat moment 2 etappes in de Ronde van Zwitserland, het Zwitsers kampioenschap en de Breitling Grand Prix. Niet dat de Zwitser niet kon fietsen. Hij kwam in 1997 en 1998 uit voor Mapei-GB, het Italiaanse sterrenteam waar hij ploegmaat was van Johan Museeuw, Gianni Bugno, Andrea Tafi en Frank Vandenbroucke. In de Giro dat jaar was hij ook al als 4e geëindigd, niet slecht voor een gemiddelde klimmer.
Op de dag van het WK in 1998 was het vreselijk hondenweer in Nederlands Limburg. De renners moesten 15 keer over een lokaal circuit met de Cauberg en de Bemelerberg, een rondje op maat van Michael Boogerd. De thuisrenner moest en zou die dag wereldkampioen worden. Alles leek te lopen volgens plan: vooraan bleef hij over samen met Lance Armstrong, Michele Bartoli, Peter Van Petegem, Niki Aebersold en Oscar Camenzind. En toen liep het mis.
Op de Bemelerberg plaatst Camenzind aan de linkerkant van de baan zijn aanval. De reactie komt van Armstrong en Bartoli, Boogerd volgt gezwind en laadt zijn geweer voor zijn eindschot. Plots voelt hij de druk uit zijn band lopen… plat! In paniek roept hij om de volgwagen, maar de vogel is gaan vliegen. De achtervolgers zien Camenzind niet meer terug. Boogerd zal nooit weten of hij die dag zijn opperste triomf had kunnen behalen.


Geldkwestie
Nauwelijks 6 dagen later wint Camenzind als wereldkampioen ook in Lombardije. Dat doet hij na een duoaanval op de Forcella di Burra met 6 seconden voorsprong op medevluchter… Michael Boogerd. De latere sportman van het jaar in Zwitserland had het overigens op een akkoordje gegooid met de Nederlander: de winnaar zou betalen. Op de 40.000 Zwitserse frank moest Boogerd echter wachten. Hij vroeg aan de wereldkampioen om het geld mee te nemen in de Amstel, waarvoor hij last minute zou afzeggen. Boogerd maalde er niet om en won in een sprint met Armstrong, het geld zag hij nooit meer terug.
Camenzind wint als wereldkampioen enkel nog ritjes in Trentino en Zwitserland, maar beleeft in 2001 een nieuwe wonderdag in La Doyenne. Het was het voorjaar van de verrassingen (Gianluca Bortolami in Vlaanderen, Servais Knaven in Roubaix) en pas op de Saint-Nicolas weten 5 renners te ontkomen. Zij sprinten voor de zege. De Zwitser haalt het voor Davide Rebellin en David Extebarria. 2 Monumenten, van toeval kan geen sprake meer zijn.


[ONTDEK ONZE PAGINA FIETSVACATURES]
Einde in mineur
3 jaar later is de loopbaan van Camenzind ten einde. Buiten competitie wordt hij betrapt op epo. De Zwitser keert terug naar geboorteplaats Gersau en gaat aan de slag als postbode. Zijn verhaal verdwijnt tussen de plooien van de tijd. Om 6 uur gaat de wekker en vertrekt hij in Brunnen met zijn bestelwagen om de mensen hun post te brengen. Vaak in weer en wind, zoals die bewuste herfstdag in 1998. Af en toe slaat hij een praatje met de klanten, krijgt hij zelfs een kopje koffie aangeboden. Over de koers gaat het al lang niet meer.
Brandon McNulty vergelijken met Oscar Camenzind, is vooral de carrière van McNulty oneer aandoen. Oké, de Amerikaan won nog geen Monument, maar hij is veel constanter en voor een langere periode dan zijn Zwitserse voorganger. Het WK was zijn 23e zege, al 5 seizoenen op rij wint hij minstens 1 wedstrijd in de WorldTour. Dit jaar is dat eerder toevallig het WK geworden, maar ook de komende jaren gaat hij blijven winnen. Dat is anders dan de carrière van Camenzind, die in feite niet langer duurde dan 1 week en 1 dag. Wel leuk dat je daarin juist wereldkampioen wordt en ook nog eens 2 Monumenten binnenrijft.

